Sögur og ljóð nemenda

EFTIRFARANDI SÖGUR OG LJÓÐ ERU FRÁ VETRINUM 2013 - 2014: 

 

 

Í Háteigsskóla
Ég á marga góða vini í Háteigsskóla. Það má ekki stríða, meiða og skilja útundan.

Mía Sóldís Gram Kimsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Í Frakklandi

Einu sinni vann öll fjölskyldan ferð til Frakklands. þar fórum við í skógarferð. Ég var með prik til að berja villisvín í hausinn ef við skyldum rekast á það. Við fengum okkur svo villisvín að borða á veitingastað. Þegar ég var búinn með matinn fékk ég ís.

Garðar Logi Björnsson, 1. bekk
________________________________________________________________

Speglun

Sólin skín í sænum,
öll er kyrrð í bænum.
Við liggjum á grösum grænum,
hávaðanum rænum.

Birtan speglast á öldum,
öldum í sjónum köldum.
Þögninni við höldum,
einsemdina földum.

Kristján Guðmundsson, 9. bekk

________________________________________________________________

Eldgos

Einu sinni var fullt af eldgosum og þá komu fjórir drengir. Þeir voru að klifra upp rennandi eldfjöll og drengirnir dóu. Eldfjallið heitir Hekla. Þá voru mamma og pabbi mjög leið.

Hekla Ósk Skov Jensen, 1. bekk
________________________________________________________________

Frá Hamlet litla

Nemendum 5. bekkjar var boðið á leiksýninguna Hamlet litli sem var sýnd í Borgarleikhúsi. Eftir leiksýninguna voru þeir beðnir um að skrifa á blað hugleiðingar einhverra sögupersóna í leikritinu. Hér er ein:

Claudius
Hvernig getur þetta verið svona ósanngjarnt? Ég á enga konu en bróðir minn á konu sem heitir Geirþrúður og þau eiga son sem heitir Hamlet. Ég er með plan. Ég læðist heim til þeirra um kvöldið. Þegar þau eru sofandi læðist ég inn í húsið. Ég finn svefnherbergið hjá bróður mínum og set eitur í eyrað. Sjáumst aldrei aftur.

Una Sædís Jónsdóttir

________________________________________________________________

Einmana stelpan í skóginum

Ung stúlka í djúpum skógi.
Hún var einmana.
Hún átti engan að.
Eina sem hún átti var fiðla.
Hún spilaði á hana á hverjum morgni.
Hún spilaði og spilaði.

Kolfinna Eyþórsdóttir, 9. bekk
________________________________________________________________

Maxímús músíkús

Nemendum 1. bekkjar var boðið í Hörpu að horfa og hlusta á Maxímús músíkús. Hér eru tvær frásagnir:

Við fórum í strætó í Hörpu að horfa á Maxímús músíkús. Þetta var allt mjög gaman.

Einar Hafsteinn Guðmundsson

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ég sá ísbíl keyra framhjá mér. Það var ágætt í Hörpu.

Daníel Hjaltalín Héðinsson
________________________________________________________________

Í sundi

Ég fór með vinkonu minni á hjóli og með pabba og ég fór á stóra stökkpallinn í Sundhöllinni og það var gaman.

Jóhanna Valfells, 2. bekk

________________________________________________________________

Ljósmyndir og ljóð

Hér eru tvö ljóð frá sýningu 7. bekkinga á Borgarbókasafninu í apríl:

Hvíta rós

Hvítar rósir þýða það:
Heillandi og blíður, merkir nýtt upphaf, einfaldleika, sakleysi og hreinleika.
Ást er hrein og göfug.

Thao Phuong Ðang

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Náttúran

Í náttúrunni getur maður séð mörg form
eins og hreindýr og kannski orm.
En ef maður horfir vel

og lætur ímyndunaraflið flæða
getur maður séð heiminn í nýju ljósi.

Atli Snær Valgeirsson

________________________________________________________________

Rokk

Jónatan frændi minn kenndi mér á bassagítar og núna er ég alltaf að spila á hann. Ég elska að rokka á hann.

Elísabet Lilja Grettisdóttir, 2. bekk
________________________________________________________________

Að róla

Við ætlum að fara að róla úti bak við hús með nesti.

Katla Ísold Kjartansdóttir, 1. bekk
________________________________________________________________

Tíminn

Tíminn er eins og síminn
og ef allt er skemmtilegt
þá líður allt svo hratt.
En ef eitthvað er leiðinlegt
þá gerist allt svo hægt.

Jóna Lísa Helgadóttir, 5. bekk
________________________________________________________________

Saga af býflugu

byfluga1

Þetta er býfluga að baka köku. Býflugan átti afmæli. Hún setti sleikjó á kökuna. Býflugan fékk töfrasprota í afmælisgjöf og kakan var góð.

Maralene Rós V. Bold, 2. bekk

________________________________________________________________

Litill fugl

Lítill fugl
Einu sinni var lítill fugl að bíða eftir mömmu sinni og á meðan hann var að bíða þá sá hann falleg blóm og þegar hann var búinn að skoða blómin þá kom mamma hans.
Ragnhildur Hrafnsdóttir, 2. bekk

________________________________________________________________

Akranes
Ég er að fara á Akranes þann 20. júní. Mamma mín og frænka mín tjalda hlið við hlið og ég sef með frænda mínum í íþróttahúsinu á Akranesi og það er stærsta mót sem ég hef farið á.

Úlfur Ægir Halldórsson, 2. bekk

________________________________________________________________

Skuggafalki

Skuggafálki

Þetta er skuggafálki. Hann er hættulegur og hann var að drepa mýs og hann var svangur og mýsnar voru líka svangar. Þær borða ost.

Styrmir Goði Sigfússon, 2. bekk

________________________________________________________________

Ísbjörn
Einu sinni var ísbjarnahúnn. Hann átti mömmu og eina systur, hún hét Lilja. Þau fóru að ná í fisk. Svo fóru þau heim að borða og fóru svo að sofa.

Matilda Sóldís Gram Kimsdóttir, 2. bekk

________________________________________________________________

Lítið lauf

Lítið lauf fellur úr tré.
Það saknar þess að vera dinglandi á grein,
hátt uppi í stóru tré,
en það liggur á jörðu,
eitt, aleitt.

Gunnar Þorri Magnússon, 9. bekk

________________________________________________________________

Ljóð um tímann eftir 5. bekkinga

Tíminn er grimmur.
Tíminn rífur mig í sig.
Tíminn urrar á mig.
Tíminn dillar skottinu.

Tómas Arnar Erlingsson

- - - - - - -

Tíminn er eins og loft
sem maður snertir ekki.
Tíminn er eins og jörðin
sem heldur áfram.
Tíminn er endalaus.

Hákon Ernir Haraldsson

- - - - - - -

Ég er tíminn og ég svíf um himininn með glotti.
Ég sé lömbin í haga,
ána sem flýtur niður fjallið
og húsin í bænum, trén í skóginum og öll fjöllin.
Ég sé líka fugla sem svífa stundum með mér.

Breki Atlason

- - - - - - -

Tíminn er eins og síminn.
Maður notar hvorugt oft.
En ég mundi segja að við notuðum símann meira.
Plantan og tarantúllan semja um það.

Björn Thor Stefánsson

- - - - - - -

Klukkan er málmur og gler
tölur og vísir telur klukkustundir
mínúturnar sem eru hjá mér.
Lífið er tíminn.

Gyða Dröfn Víðisdóttir

- - - - - - -

Tíminn er skrýtinn og dularfullur,
hann geymir fullt af skemmtun
en líka fullt af sorg. Stundum
er hann lengi og stundum fljótastur.

Ásdís Atladóttir

- - - - - - -

Eins og litli tíminn sem aldrei stoppar, hann lifir með lífinu og sefur aldrei, hann þreyttur er og gamall og grár, ungur hann var og hljóp oft fram úr sér.

Karólína Ósk Erlingsdóttir

- - - - - - -

Tíminn líður og líður,
tíminn er endalaust,
tímann getum við ekki snert,
tíminn er tíminn.

Andrea Líf Árnadóttir

________________________________________________________________

Í Háteigsskóla

Ég á marga góða vini í Háteigsskóla. Það má ekki stríða, meiða og skilja útundan.

Mía Sóldís Gram Kimsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________ 

Einmana stelpan í skóginum

Ung stúlka í djúpum skógi.
Hún var einmana.
Hún átti engan að.
Eina sem hún átti var fiðla.
Hún spilaði á hana á hverjum morgni.
Hún spilaði og spilaði.

Kolfinna Eyþórsdóttir, 9. bekk

________________________________________________________________

Í Frakklandi

Einu sinni vann öll fjölskyldan ferð til Frakklands. þar fórum við í skógarferð. Ég var með prik til að berja villisvín í hausinn ef við skyldum rekast á það. Við fengum okkur svo villisvín að borða á veitingastað. Þegar ég var búinn með matinn fékk ég ís.

Garðar Logi Björnsson, 1. bekk

________________________________________________________________ 

Speglun

Sólin skín í sænum,
öll er kyrrð í bænum.
Við liggjum á grösum grænum,
hávaðanum rænum.

Birtan speglast á öldum,
öldum í sjónum köldum.
Þögninni við höldum,
einsemdina földum.

Kristján Guðmundsson, 9. bekk

________________________________________________________________ 

Eldgos

Einu sinni var fullt af eldgosum og þá komu fjórir drengir. Þeir voru að klifra upp rennandi eldfjöll og drengirnir dóu. Eldfjallið heitir Hekla. Þá voru mamma og pabbi mjög leið. Hekla Ósk Skov Jensen, 1. bekk

________________________________________________________________

Frá Hamlet litla

Nemendum 5. bekkjar var boðið á leiksýninguna Hamlet litli sem var sýnd í Borgarleikhúsi. Eftir leiksýninguna voru þeir beðnir um að skrifa á blað hugleiðingar einhverra sögupersóna í leikritinu. Hér er ein:

Claudius

Hvernig getur þetta verið svona ósanngjarnt? Ég á enga konu en bróðir minn á konu sem heitir Geirþrúður og þau eiga son sem heitir Hamlet. Ég er með plan. Ég læðist heim til þeirra um kvöldið. Þegar þau eru sofandi læðist ég inn í húsið. Ég finn svefnherbergið hjá bróður mínum og set eitur í eyrað. Sjáumst aldrei aftur.

Una Sædís Jónsdóttir

________________________________________________________________

Maxímús músíkús

Nemendur 1. bekkjar var boðið í Hörpu að horfa og hlusta á Maxímús músíkús. Hér eru tvær frásagnir:

Við fórum í strætó í Hörpu að horfa á Maxímús músíkús. Þetta var allt mjög gaman.

Einar Hafsteinn Guðmundsson

- - - -

Ég sá ísbíl keyra framhjá mér. Það var ágætt í Hörpu.

Daníel Hjaltalín Héðinsson

________________________________________________________________ 

Í sundi

Ég fór með vinkonu minni á hjóli og með pabba og ég fór á stóra stökkpallinn í Sundhöllinni og það var gaman.

Jóhanna Valfells, 2. bekk

________________________________________________________________ 

Ljósmyndir og ljóð

Hér eru tvö ljóð frá sýningu 7. bekkinga á Borgarbókasafninu í apríl:

Hvíta rós

Hvítar rósir þýða það:
Heillandi og blíður, merkir nýtt upphaf, einfaldleika, sakleysi og hreinleika.
Ást er hrein og göfug.

Thao Phuong Ðang

- - - - - - - 

Náttúran

Í náttúrunni getur maður séð mörg form
eins og hreindýr og kannski orm.
En ef maður horfir vel

og lætur ímyndunaraflið flæða
getur maður séð heiminn í nýju ljósi.

Atli Snær Valgeirsson

________________________________________________________________

Rokk

Jónatan frændi minn kenndi mér á bassagítar og núna er ég alltaf að spila á hann. Ég elska að rokka á hann.

Elísabet Lilja Grettisdóttir, 2. bekk
________________________________________________________________

Að róla
Við ætlum að fara að róla úti bak við hús með nesti.

Katla Ísold Kjartansdóttir, 1. bekk
________________________________________________________________

Tíminn
Tíminn er eins og síminn
og ef allt er skemmtilegt
þá líður allt svo hratt.
En ef eitthvað er leiðinlegt
þá gerist allt svo hægt.

Jóna Lísa Helgadóttir, 5. bekk

________________________________________________________________

 byfluga1

Saga af býflugu
Þetta er býfluga að baka köku. Býflugan átti afmæli. Hún setti sleikjó á kökuna. Býflugan fékk töfrasprota í afmælisgjöf og kakan var góð.

Maralene Rós V. Bold, 2. bekk 

________________________________________________________________

14041 

Skjaldbaka

Þetta er skjaldbaka og það voru páskar. Hún var að leita að páska­egginu sínu en hún fann það ekki. Hún fattaði ekki að það var ofan á henni. Svo fór hún að sofa og eggið datt í bólið og hún fann það. Hún sagði húrei, húrei!

Róbert Arjona Ingólfsson, 2. bekk

________________________________________________________________

Vinir

Einu sinni voru vinir sem hétu Halli, Palli, Kalli og Snorri. Þeir áttu heima á Akureyri en voru í Reykjavík hjá afa hans Kalla. Þeir spiluðu lengi lengi. Svo heyrðu þeir í risa og fóru inn í helli hans og þeir urðu bestu vinir.

Karl Orri Brekason, 3. bekk

________________________________________________________________

Býfluga og könguló

Einu sinni var býfluga sem lifði góðu lífi sem átti heima í góðum garði en svo kom könguló í garðinn. Hún var rosa leið út af því að köngulóin var svo fljót að spinna vef og einn daginn var vefurinn tilbúinn. En svo festist hún í vefnum og hún barðist um en köngulóin kom nær og nær. Og svo kom strákur sem tók eitt blómið. Það var gott fyrir hana og köngulóin festist sjálf í vefnum.

Úlfur Ægir Halldórsson, 2. bekk

________________________________________________________________

One direction

One direction syngur vel,
en nota stundum mikið gel.
Þeir taka stundum aukalög,
en kunna ýmis önnur fög.

Elín Katla Henrysdóttir, 5. bekk

________________________________________________________________

Einn og yfirgefinn

Einn og yfirgefinn
á frostkaldri grund.
Horfi á himingeiminn
og fæ ég mér blund.

Á meðan sólin skín
og fuglarnir kvaka
hugsa ég til þín.
Mig langar svo að vaka.

En þegar nóttin kemur
og ljósið fer,
frostið mig lemur
en samt bíð ég þín hér.

Lilja og Þórdís, 9. bekk

________________________________________________________________

Greinin sem fór að heiman

Greinin bjó með móður sinni og föður í gömlu en fallegu tré. Einn dag datt hún niður úr trénu í grýttan jarðveg. Hún leit upp í örvæntingu og vissi innst inni að hún næði aldrei á toppinn aftur. Hún grét sig í svefn á hverju kvöldi. Steinarnir spurðu hana hví hún væri að gráta. Greinin svaraði þá: „Því þið eruð svo harðir og kaldir."

Karen Ivanovic, 9. bekk

________________________________________________________________

Spóinn

Spóinn situr á staurnum beinn
er sumrinu lýkur að vanda.
Bráðum hann leiður verður einn
en vinirnir flögra til annarra landa.

Júnía Lín Jónsdóttir, 9. bekk

________________________________________________________________

14042 

Ljóðið um fiskinn hér fyrir ofan er eftir Isabellu Maríu Eriksdóttur.

________________________________________________________________

Gíraffinn sem mátti aldrei vera með

Einu sinni var gíraffi sem mátti aldrei vera með hinum gíröffunum af því að hann leit út eins og geimvera. Hann gat aldrei sofið. Einn daginn tók hann til sinna ráða og fór út í geim. Þegar hann var búinn að venjast því að vera á tunglinu leið honum strax betur.     

Róbert Winther Ísaksson, 3. bekk

_______________________________________________________________

Ólafsdagar
Á Ólafsdaga fer
og skemmti mér vel.
Það er svo gaman
því allir eru saman.

Ragna Guðrún Guðmundsdóttir, 6. bekk

________________________________________________________________

Mói hrekkjusvín
Mói litli hrekkjusvín.
Aldrei í honum dvín.
Hleypur niður götuna
og mokar skít í fötuna.

Antonía Mist Gísladóttir, 5. bekk

________________________________________________________________

Úlfabarn
Einu sinni var úlfafjölskylda. Það var nýfæddur yrðlingur í úlfafjölskyldunni, hann hét Geto af því hann var klaufi. Bróðir hans sagði alltaf klaufi. Einn morgun þá vaknaði úlfafjölskyldan. Þá sagði stóri bróðir, fyrirgefðu. Þá sagði litli bróðir geto (því hann kunni ekki að segja annað). Geto og stóri bróðir voru að leika saman allan daginn. Svo þegar það var komið kvöld sagði mamma, matartími. Þá komu úlfabörnin til að fara að borða. Það var héri í matinn. Þegar þau voru búin að borða fóru þau að sofa. Þau voru hamingju-úlfa-söm.

Amelía Eyfjörð Bergsteinsdóttir, 3. bekk
________________________________________________________________

Drottningin í Neðralandi
Langt, langt í burtu, neðst, neðst niður í jörðinni er land sem heitir Neðraland. Þar er aldrei myrkur því að ljósið sem þau fá kemur frá sjálflýsandi steinum. Í Neðralandi er drottning sem heitir Jónína. Jónína ríkir yfir Neðralandi og færir frið yfir borgina. En einu sinni var drottningunni rænt!! Það voru hengdar upp auglýsingar og á þeim stóð að sá sem finnur drottninguna fái þrjár óskir sem drottningin getur veitt. En á meðan á þessu stóð var dóttir hennar lögð af stað að leita að henni og drottningin búin að flýja frá ræningjunum. En allt í einu rákust drottningin og dóttir hennar saman og urðu samferða heim. Þegar þær komu heim var slegin upp veisla sem varaði alveg fram á nótt.

Anna Soffía Hauksdóttir, 4. bekk

 

________________________________________________________________

Ljóðabók í 9. HB
Nemendur 9. HB bjuggu í vetur til ljóðabók hjá Önnu Maríu íslenskukennara, eins og jafnaldrar þeirra í ASE bekknum gerðu fyrr í vetur. Teknar voru nokkrar ljósmyndir sem voru notaðar sem kveikja að ljóðunum. Hér eru nokkur ljóðanna, en fleiri birtast vonandi síðar:

 

Ský
Sólin teygir sig
yfir úfin skýin
sem minna á bárujárnsklæddan vegg.
Þau dansa þungstíg um himininn.
Nóttin kemur brátt
þá verður allt kyrrt.

Maren Oddsdóttir

 

Skógardísin
Þú fagra skógardís
sem verndar náttúruna.
Því sjá þig ekki allir?
Gerðu þig sýnilega
og sveipaðu okkur öll
yndislegum töfrum þínum.

Petra Jasonardóttir

 

Tréð
Tréð fylgist með nemendum vaxa úr grasi.
Þeir mæta spenntir og tilbúnir að takast á við verkefni lífsins.
Tíu árum síðar fara þeir á braut, ánægðir og klárir í slaginn.
Tréð fellir nokkur tár.

Geri Ragnarsson og Einar Luther Hreiðarsson

 

________________________________________________________________

Leiðinlega ofnæmið

Einu sinn var strákur sem hét Gummi.

101„Matur!“ sagði mamma, „allt í lagi“ sagði Gummi.

102„Æ, nei er fiskur?“ sagði Gummi „já, Gummi minn það er fiskur í matinn.“
„Má ég frekar fá pizzu í staðinn fyrir fiskinn,“ spurði Gummi. „Já, já, en bara í þetta eina skipti,“ sagði mamma hans.

103„Mmmmmmmm pizza,“ sagði Gummi. En þegar hann var búinn að njóta pizzunnar kallaði hann, „mamma! mig klæjar út um allt.“ „Oooooooooo ég gleymdi því að þú ert með ofnæmi fyrir pizzu,“ sagði mamma hans. „Siggi, hringdu í sjúkrabíl!“ hrópaði mamma.

104Sjúkrabíllinn þaut af stað og var kominn á svipstundu. Þegar þau komu upp á spítala fór Gummi í klefa 3.

105Tíu mínútum síðar sagði læknirinn að það væri allt í lagi með hann. „Hann kemur eftir tíu mínútur.“ „Guði sé lof,“ sagði mamma.

Róbert Winther Ísaksson, 3. bekk

________________________________________________________________

Draugasaga

Það var einu sinni gamalt hús og þar var draugagangur og mjög mikið myrkur. Það voru krakkar sem voru hræddir og þeir hlupu heim til sín. Það var kind sem hræddi þá.

Katrín Sól Einarsdóttir, 4. bekk

________________________________________________________________

Hestar

Ég fæ gæsahúð á töltinu
En fer Heimsendahring á röltinu.
Brokkið hans Mímis er svolítið hast.
En þá fer ég bara svolítið fast.

Kristína Rannveig Jóhannsdóttir, 5. bekk

________________________________________________________________

Bobbi finnur blóm

Einu sinni var geitungur og hann hét Bobbi. Hann var að leita að blómi en hann fann ekki blóm en þá ákvað hann að fljúga upp yfir fjöllin en þá sá hann fullt af blómum.

Baldur Karl Björnsson, 3. bekk

________________________________________________________________

Örsaga

Á kaldri jörðu lá vettlingur og beið. Beið eftir að eigandinn sinn kæmi og bjargaði honum. Dag eftir dag horfði hann á fólk koma og fara. Það gekk framhjá án þess að taka eftir honum. Hann hrópaði á hjálp og reyndi að gefa merki um að hann væri þarna. En alveg sama hvað hann gerði, var hann bara vettlingur.

Lilja og Þórdís, 9. bekk

________________________________________________________________

Lóan

Lóan situr úti í móa
að spjalla við vin sinn herra spóa.
Spóinn segir: Hæ!
En að lokum segja þau: Bæ!

Hanna Margrét Pétursdóttir 4. bekk

________________________________________________________________

Bíómynd

Einu sinni var vísindamaður sem bjó til tæki sem lét persónur úr bíómyndum koma fram án 3D gleraugna. En þegar hann setti King Kong í tækið hljóp King Kong út úr bíómyndinni. Þá skipti hann yfir á fréttirnar og þá sagði þulurinn: „King Kong er með svaka usla niðri í bæ og neitar að hætta nema að hann fái kókoshnetur og pálmatré.“ Nú varð vísindamaðurinn að gera eitthvað. Hann fékk hugmynd: Hann ætlaði að setja aðra mynd í. En í þeirri mynd voru menn úr framtíðinni sem komu. Þá sagði vísindamaðurinn: „Þið verðið að fara og handsama King Kong,“ og þeir hlupu samstundis niður í bæ. En svo komu þeir allir labbandi og voru þeir þá bestu vinir. Þá spurði vísindamaðurinn: „Hvað gerðist?“ Þá sagði King Kong: „Ég þekki þá mjög vel. Þeir eru í uppáhaldsmyndinni minni, „Geimskrímsli á móti Súrikmönnum,“ og framtíðarmennirnir sögðu að „King Kong“ væri uppáhaldsmyndin sín. Svo fóru King Kong og framtíðarmennirnir í sínar myndir. En svo kveikti vísindamaðurinn á sjónvarpinu og fréttakonan sagði: „King Kong var að leggja borgina í rúst, en svo komu framtíðarmenn og löbbuðu með King Kong í burtu. Ekki er vitað hvert þeir löbbuðu.“ Vísindamaðurinn var mjög feginn og ákvað að hvíla sig á þessu í bili.

Sveinn Valfells, 4. bekk

________________________________________________________________

Ég vil

Ég vil ekki fara frá þér.
Ég vil vera hér hjá þér.
Það er svo gott og gaman
að hlæja mikið saman.

Auður Elísabet Ó. Ólafsdóttir, 6. bekk

________________________________________________________________

Góður vinur

Þetta er ég og Jósúa að byggja kastala úr sandi og mold og svo auðvitað löbbuðum við og sólin skein.

Styrmir Goði Sigfússon, 2. bekk

________________________________________________________________

Juledigte i 8. klasse

Nemendur í 8. bekk sömdu jólaljóð í dönskutíma. Jólaljóðin skrifuðu þeir á jólakúlur og hengdu upp á jólatré sem þeir bjuggu til. Hér er sýnishorn:

J U L E S N E
Julen er enorm.
Uglen er hvid.
Lytter til julemusik.
Elmar er julemand.
Sneen er fantastisk.
Nyder julen.
Evig jul.

Kjartan og Elmar

J U L E T R Æ
Julen kommer, julen går
Under juletræet er gaver
Lysene skinner klart
Englen synger julesang
Træet står i stuen
Rudolf kommer med gaver
Æblet er godt

Jóhanna og Jakobína

________________________________________________________________

Jólasaga

Einu sinni var stelpa. Hún hlakkaði mikið til jólanna. Þau voru alveg að koma. Það voru tíu sekúndur í jólin, en allt í einu stöðvuðust allar klukkur bæjarins og jólin komu þá ekki alveg strax. Stelpan varð rosalega leið. En svo herti hún sig upp og fór niður í bæ. Hún dreifði nammi til allra og sagði, „gleðileg jól“ við hverja einustu manneskju sem hún sá. Þá komust allir í jólaskap. Allir fóru heim og héldu jólin. Næsta dag byrjuðu allar klukkurnar að virka aftur en enginn veit af hverju klukkurnar stoppuðu né af hverju þær byrjuð aftur, nema stelpan. Andi jólanna hafði komið til hennar. Hann hafði stöðvað tímann af því að það var enginn í jólaskapi nema stelpan. Og hann sagði henni að fara út í bæ og dreifa jólagleði. Og það gerði hún. Þetta voru bestu jól sem hún hafði lifað.

Anna Soffía Hauksdóttir, 4. bekk

________________________________________________________________ 

Tré í 3. bekk

Nemendur í 3. bekk hafa verið að vinna með tré út frá ýmsum sjónarhornum. Þeir komu með marga skemmtilega hluti úr tré að heiman og héldu sýningu á þeim. Einnig bjuggu þeir til bækur með fróðleik um tré og í þeim voru einnig sögur:

Grenitréð
Einu sinni var lítill strákur sem gróðursetti lítið fræ. Fræið óx og varð að grenitré. Strákurinn óx líka og þegar þau urðu stór skreytti strákurinn tréð með jólaskrauti.

Kristófer Óli Arnarsson

Fallega tréð
Einu sinni var tré sem var í skógi og skógurinn var höggvinn niður nema tréð. Það slapp og varð að stóru, fallegu tré. Margir komu til að gleðjast hjá trénu.

Matthías Hjörtur Mörtuson

 

Stóra tréð
Einu sinni var tré sem vildi stækka. Þá kom vinur og hjálpaði trénu. Vinurinn gaf trénu vatn og sólin brosti til trésins. Eftir nokkra daga fór tréð að stækka og varð hamingjusamt.

Phanu Prueangwicha

Saga af tré
Einu sinni var tré. Í trénu bjuggu mýs, lirfur og fuglar. Fuglarnir vildu éta lirfurnar sem flúðu út um allt. Þær voru inni í trénu, á greinunum og í krónunni. Fuglarnir áttu mörg hreiður í trjákrónunni. Þegar lirfurnar komu úr holunum urðu þær stundum hádegismatur en aðrar urðu falleg fiðrildi.

Gunnlaugur Jón Briem

Einmana tré
Einu sinni var tré og það var lítið og einmana. Einn daginn þá komu litlir krakkar. Ó, hvað tréð var ánægt og krakkarnir klifruðu og fengu sér epli. Næsta dag þá komu fleiri krakkar og klifruðu og fengu sér epli. Næsta dag var haldin veisla og allir klifruðu og fengu sér epli.

Ísak Einir Magnússon

Tréð hennar Ölmu
Einu sinni var telpa. Hún hét Alma. Einu sinni þegar hún var á leið í skólann fór hún krókaleið. Svo mætti henni stórkostleg sjón. Hún sá lítinn græðling rétt að byrja að vaxa. Alma hellti úr vatnsbrúsanum sínum yfir græðlinginn. Og þannig hélt hún áfram. Þegar græðlingurinn var búinn að fá vatn úr brúsanum hennar Ölmu í eina viku kom dómsmálaráðherrann og sagði að það gengi ekki að tréð væri svona við vegkantinn. Svo hún fór með litla tréð í húsið sitt. Fyrst vildu foreldrar hennar ekki hafa það í húsinu en svo gekk allt eins og í draumi. En tréð fór að vaxa og vaxa. Svo var eitt vandamál. Allt húsið var eitt herbergi með engu klósetti og eitt hornið var eldhúsið, annað hornið var hjónarúmið og síðasta hornið var rúmið hennar Ölmu og í miðjunni var tréð. Stóra vandamálið var að tréð tók svo mikið pláss þannig að fjölskylda hennar þurfti að sofa úti, en sem betur fer var mjög heitt. Eitt sumarkvöld kom næturgalinn og söng svo Alma sofnaði. Næsta dag brá Ölmu þegar hún horfði á tréð sitt. Það var ávaxtatré, risastórt eplatré. Alma litla hljóp út í garð til að sýna mömmu sinni og pabba. Þegar hún kom aftur voru 8 dómsmálaráðherrar, 6 venjulegir dómarar og þvílíkur mannfjöldi með myndavélar og peninga til að kaupa epli. Tíminn leið og það var að koma vetur. Þá tók fólkið til handanna og byrjaði að búa til nýtt hús handa Ölmu og mömmu hennar og pabba, því að eins og þið vitið þá er kalt að sofa úti um veturinn.

Álfheiður Andradóttir

________________________________________________________________

Ljóðagerð í 9. bekk

Nemendur 9. bekkjar hafa verið í ljóðagerð í haust. Verkefnið fór þannig fram að þeir byrjuðu fyrst á að taka ljósmyndir og síðan voru myndirnar notaðar sem kveikjur að ljóðum. Nú er er verið að koma saman ljóðabók með ljóðum allra nemendanna, en hér er sýnishorn:

Stúlkan í skóginum
Stúlkan gengur eftir molduga veginum í dimma skóginum.
Hún fer þangað í hverri viku til að flýja heiminn.
Hún gerir það því móðir hennar dó þegar hún var aðeins barn
En það sem enginn veit er að móðir hennar var drepin
Af stúlkunni sem gengur nú í dimma skóginum.

Steinn Logi Björnsson

Kindin í hrauninu
Kindin á Hrauni
fór út í laumi
og eins og í draumi
var hún horfin í hraunið.

Fólk fór að leita
á milli sveita og geita
allt liðið mætti
en að lokum það hætti.

En fólkið ei vissi
um þann missi
að kindin var horfin í annan heim
ofar en okkar geim.

Fólkið sem gengur hrauninu á
finnst það ofsótt vera þá
er jarmar hún sitt lag
og það heyrist enn í dag.

María Ása Auðunsdóttir .

Þegar vorar sálir líða frá líkama

  • Munu þær renna í haf heimsins og sameinast þar sem friður og kyrrð ræður ríkjum og loksins eignast það frelsi sem dauðlegur líkami vor þráði svo lengi?
  • Eða munum við vafra um ganga milli lífa og dauða og aldrei finna ró fyrr en við hörfum inní tóm tilfinningaleysis?
  • Eða munum við að lokum falla í djúpan svefn með bros á vör?

Halldóra Líney Finnsdóttir

Spóinn
Á vorin hann kemur
Á haustin hann fer
Hann sparkar burt snjóinn
Vinur okkar spóinn

Jón Freyr Eyþórsson

Tíminn líður.
Sumarið sefur vært, 
sólin skein skært 
Laufin koma og fara. 
Ég bíð til vonar og vara. 

Sumarið sest niður, 
haustið kítlar þig. 
Vindurinn gerir kliður. 
Veturinn vekur mig. 

Það er ekki lengur beðið,
haustið er liðið.
Skýin fara fyrir.
Veturinn tekur yfir.

Túlípanar vakna,
vorið kemur.
Ég er hætt að sakna,
þess blíða veðurs.

Hættu að bíða,
tímarnir líða.
Njóttu þess betur.
Þú veist þú getur.

Jóna Gréta Hilmarsdóttir

Samskiptavandar
Netið fjarar út
Ég veit ei hvað skal gera
Ég er frekar niðurlút
Og þunga byrði þarf nú bera

Ég þá brátt bægist
Instagram þarf varast
Niðurhalið hægist
Miðlarnir farast

Facebook ei blekkist
Tumblr í eintómum þokum
Heimurinn eins og hann þekkist
Líður brátt að lokum

Þórhildur Bryndís Guðmundsdóttir

________________________________________________________________

Jólasveinarnir

Einu sinni voru þrettán bræður. Þeir voru synir Grýlu og Leppalúða. Þeir áttu líka kött. Einn daginn urðu bræðurnir svangir. Þeir fóru til Grýlu, móður sinnar, og sögðu, „mamma, við erum svangir. Getur þú gefið okkur mat?“ Grýla svaraði með illri röddu, „nei, við eigum engan mat.“ Bræðurnir vissu að það voru jól, þannig að þeir drifu sig í næsta bæ, því þar var nægur matur handa þeim öllum. Þeir stálu mat frá öllu fólkinu í bænum. Bráðlega höfðu þessar fréttir heyrst um allt landið. Fólk byrjaði að kalla þessa bræður jólasveina og köttinn þeirra jólaköttinn. Síðan urðu Grýla og Leppalúði svöng svo að Grýla fór í næsta bæ til að ræna öllum óþekku krökkunum og sjóða þau í stóra pottinum sínum. Jólasveinarnir sömdu við Grýlu um að hún hætti að borða börn og þeir hættu að stela.
Jólasveinarnir byrjuðu að gefa börnunum gjafir og ef börnin voru óþekk fengu þau kartöflur.

Embla Marie Ragnarsdóttir, 4. bekk

________________________________________________________________ 

Ást
ég á móður mjög góða
góða móður á ég
ég elska hana með elsku
ástarhjarta og er með líka
hennar hjarta

hver er sá góður að lifa
með mér og ástinni
elskar mig og þig
en líka þig

en ég elska alla ég elska
hvernig elskið þið elskið
þið mig þig þið getið
elskað alla í heimi


Ingibjörg Ebba Magnúsdóttir, 6. bekk

________________________________________________________________

Ljóð í leiðinni

Í tilefni af lestrarhátíð Reykjavíkurborgar, Ljóð í leiðinni, sömdu nemendur skólans ljóð með leiðsögn Barbro bókasafnskennara. Þeir notuðu ýmsar aðferðir við ljóðagerðina, t.d. að raða saman bókatitlum:

Blekhjarta 
Eldgos í garðinum. 
Grillaðir bananar. 
Er allt að verða vitlaust? 
Marta smarta. 
Koss.
Andrea Líf, Gyða og Ásdís í 5. bekk

Uppeldi og skólastarf
Drekafræði
Vampírufræði
Sjóræningjafræði
Eldar og Heimir í 4. bekk

Svo voru gerð ljóð eftir uppskrift Gerðar Kristnýjar:

Mánudagur
Vakna! 
Ertu þreyttur? 
Emma! 
Ekki syngja í tíma! 
Ekki brjóta spegil! 
Bíó á hverjum degi! 
Katrín Ósk, 4. bekk

Vakna núna
vantar þig gjöf fyrir frúna?
ég þoli ekki iPadinn minn
Planaðu daginn þinn
tröll borða karla feita

í dag ætla ég að skeita.
Haki, 7. bekk

Einnig gerðu nemendur lista yfir allt sem þeir tengja við Reykjavík og gerðu svo ljóð úr honum:

Reykjavík
karate, bíó, 
dans, sund, 
handbolti, fótbolti, 
snjókarl, hund

Vor, sumar, 
haust, vetur, 
Reykjavík 
heldur betur! 
1. bekkur, hópur 1

Reykjavík mín fallega borg
Fjölskylda, vinir,
húsið mitt, símar,
blokkir, bílar og
gamlir tímar

Hallgrímskirkja,
bækur, torg,
þetta er Reykjavík
mín fallega borg.
Embla Þöll, 8. ESÞ

________________________________________________________________

Óðinn og bræður hans

6. bekkingar eru að vinna með bókina Óðin og bræður hans. Þar læra þeir ýmislegt um norrænu goðafræðina og þar með um Auðhumlu:
Auðhumla
Einu sinni var kýr sem hét Auðhumla. Ýmir var maður sem átti hana og hann lifði á mjólkinni ásamt öðrum þursum. Það var Auðhumlu að þakka að þau voru á lífi. Mjólkin rann eins og lækur og hún elskaði salt. Dag einn sá hún stóran stein. Hún byrjaði að sleikja steininn, svo byrjaði að koma hár og haus og svo kom maður úr steininum.
Auðhumla
vildi ekki malt
hún vildi salt
því það er
svo svalt.
Birta Breiðdal, 6. bekk

________________________________________________________________ 

Ferskeytlur og framsögn
Nemendur 6. GH eru að æfa sig í að koma fram fyrir aðra og að beita röddinni á mismunandi hátt. Æfingarnar eru teknar upp á myndband og svo er skoðað. Þeir hafa notað ferskeytlur til að æfa sig, bæði gamlar og góðar og einnig frumsamdar.
Hér eru tvær glænýjar:

Ég reyni að semja ljóð. 

Ég fæ mér lúr. 
Mamma mín er góð. 
Ég fer í göngutúr. 
Thor Björnsson Haaker 

Sæki pensil og eitt blað,
mála það í litum.
Mig langar að gera það,
hér við pabbi sitjum.
Anna Hedda Björnsd. Haaker

________________________________________________________________

Sögulækur
Einu sinni fyrir langa löngu – um það bil árið 1923 – var stelpa sem hét Margrét Bergljót. Margrét fór oft niður að læk sem hét Sögulækur. En lækurinn hét Sögulækur út af einni ástæðu. Sko, amma Margrétar sagði henni oft sögur um álfa og tröll og allt gerist við Sögulæk. Uppáhalds sagan hennar Margrétar var sagan um vatnsálfana. Hún er svona: „Einu sinni var gamall ekkjumaður. Eitt stormasamt kvöld þegar maðurinn var að ganga heim úr réttum, var svo dimmt að hann sá ekki fram fyrir sig. Hann steyptist ofan í Sögulæk. Hann sem hélt að lækurinn væri frekar grunnur, en það var hann ekki. Hann var voðalega djúpur. En svo allt í einu var það eitthvað sem lyfti honum upp. Það voru álfar – heill hópur. En svo þegar maðurinn var kominn á yfirborðið sá hann ekki lengur álfana. Þeir voru farnir í lækinn aftur.“ Þetta var sem sagt uppáhalds sagan hennar Margrétar. Margréti langaði að sjá vatnsálfana, en hún sá þá aldrei, þeir voru alltaf niðri í læknum. En um næturnar voru þeir uppi á yfir-borði til þess að finna eitthvað ætilegt. Einu sinni þegar Margrét var að reyna að sjá álfana, hallaði hún sér svo mikið yfir lækinn að hún valt í hann. Þá komu vatnsálfarnir henni til bjargar. Álfadrottningin staldraði samt aðeins við hjá Margréti á meðan hinir álfarnir fóru niður í lækinn. Álfadrottningin sagði Margréti að fara með meiri gát. Margrét lofaði því. Margrét sagði ömmu sinni alla sólarsöguna. Svo barst þessi saga um alla sveitina.
Hanna Margrét Pétursdóttir, 4. bekk

________________________________________________________________

Guyana
Guyana er mjög, mjög fátækt land. Fólkið þar býr við mikla fátækt og svengd. Ég átti heima þar í 3 ár. Þessi þrjú ár lærði ég mikið. Ég gekk í skóla sem var kallaður School of the nation. Þar voru mjög mörg hvít börn en svörtu börnin voru fá. Flestir svartir áttu ekki nægan pening fyrir að senda börnin sín í skólann. Við áttum heima í stóru húsi. Við vorum með 2 verði sem pössuðu hliðið okkar allan sólarhringinn. Fólkið talar skrýtna ensku. Það er ekki beint enska en svona enskutungumál fyrir þau. Mamma og pabbi kunnu ekki þessa ensku en ég lærði hana þannig að ég var 3ja ára stúlka að þýða á milli fullorðinna. Ég átti barnapíu. Hún hét Karen. Hún átti heima í einu af fátækrahverfunum. Hún átti 4 börn og pínulítinn kofa fyrir heimili. Þau fengu aldrei hreint vatn þannig að þau fengu vatnsbrúsa frá okkur. Þegar við fluttum heim þá fengu krakkarnir allt dótið mitt og fötin en Karen fékk föt af mömmu. Það vantaði 5 tær á Kareni út af því þau þurftu að baða sig í píranafiskavatni. Maðurinn hennar var á sjó þannig að stundum tók hún yngsta krakkann með sér. Núna á hún tölvu og við erum í miklu sambandi á Skype. Allt hvíta fólkið átti heima í flottum stórum húsum en svarta fólkið í litlum kofum (fyrir utan forsetann). Á milli þess sem mamma og pabbi voru að vinna þá heimsóttu þau munaðarleysingjahælið. Þar eru fleiri krakkar en í öllum skólanum. Það sem ég elska mest í Guyana er landslagið. Svo er mikið af skógum.
Elín Katla Henrysdóttir, 5. bekk

 

 

EFTIRFARANDI SÖGUR OG LJÓÐ ERU FRÁ VETRINUM 2012 - 2013:

 

 

 

 

1305 mjallhvit

Mjallhvít

Einu sinni sá Mjallhvít dýr í skógi úti og það var tungl og tré.

Maralena Rós V. Bold, 1. bekk

________________________________________________________________

1305 panda

Pandabjörn

Þetta er pandabjörn sem situr í skógi. Hann borðar bambus og finnst gott að liggja í leti.

Kolbrá Una Kristinsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

 

Í sumarbústað

Ég fór í sumarbústað í vetrarfríinu á Flúðum. Þar var skemmtilegt háaloft sem gaman var að leika. Þar var líka voða fínn heitur pottur sem við systkinin busluðum mikið í.

Jón Sölvi Magnússon, 1. bekk

________________________________________________________________

Rauð kisa

Einu sinni var lítil prinsessa. Hún var í göngutúr og hitti eina rauða kisu. Kisan settist fyrir framan hana og mjálmaði. Prinsessan klappaði henni og tók kisuna með sér heim.

Ólöf Kristín Árnadóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Appelsínur

Einu sinni voru tvær appelsínur að labba yfir brú. Síðan datt önnur appelsínan í vatnið. Þá sagði hin, „bíddu, ég skal skera mig í báta og bjarga þér svo."

Áróra Hlynsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

1305 hafmeyja

Hafmeyja

Þetta er hafmeyja. Hún er að fara í Kringluna.

Árelía Mist Sveinsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Bókakaup

Ég og mamma erum á leiðinni í bókabúðina að velja mér bók sem ég get lesið. Bókin sem ég keypti heitir Gilitrutt og það var skemmtilegt í bókabúðinni og mér fannst skemmtilegt að velja bók. Á Akureyri var gaman.

Lilja Ósk Tryggvadóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Fiðrildi

Einu sinni var púpa sem vildi verða fiðrildi. Einn daginn rættist óskin og hún flaug í burtu.

Emilía Mörtudóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Fuglar

Fuglarnir eggjum verpa
og syngja eins og lítil telpa.
Lóan syngur
en er ekki með neina fingur.

Fuglinn flýgur.
Lóan ormana sýgur.
Haninn galar og kisan malar
en maðurinn talar og talar.

Svanurinn syndir,
en maðurinn bindur
hundinn við
járnrið.

Urður Heimisdóttir og Karen Ósk Arnarsdóttir, 6. bekk

________________________________________________________________

Fuglinn flýgur

Fuglinn flýgur með hvíta vængi
yfir fjöll og læki.
Þarna horfir strákur hann á.
Strákurinn flýgur yfir vötn og mela.
Margir þjófar núna eru að stela.
Allir grísir drekka af spena.
Nú er ég farinn að kela.

Egill Elfar Stolzenwald, 6. bekk

________________________________________________________________

Fuglinn flýgur

Fuglinn flýgur
og krakkinn lýgur
að þetta sé örn
og hann éti börn.

Róbert Orri Gunnarsson og Auðun Loki Kormáksson, 6. bekk

________________________________________________________________

Árstíðirnar

Litrík laufin falla
sólin ekki eins skær.
Veðurguðirnir eru eitthvað að bralla,
því það er kaldara en var í gær.

Bærinn kominn í hvíta kápu,
nú er sko orðið kalt.
Tjörnin minnir á sleipa sápu,
á götunum liggur salt.

Fíflarnir kæfa grasið,
sólin skín á ný.
Með krökkunum fylgir ærandi masið,
„bráðum kemur sumarfrí!"

Yndisleg lykt af kúk og taði,
hitinn hundrað stig.
Konurnar liggja í sólbaði,
„Ís, ég elska þig."

 

Iðunn Gígja Kristjánsdóttir, 7. bekk

________________________________________________________________

Skólaljóðið

Í skólanum er mjög gaman
og kennararnir eru góðir.
Þar geta allir leikið saman
og krakkarnir eru ansi fróðir.
Í íslensku lærir maður að rita,
í skólanum eru allir vinir.
Í íþróttum þarf maður stundum að strita,
þar eru Íslands dætur og synir.
Þegar skólinn er búinn fara allir heim,
þá er leiðin greið og bein.

Guðfinna Margrét Örnólfsdóttir, 7. bekk

________________________________________________________________

Haustið
Haustið kemur og fer,
alltaf, á hverju ári.
Undan vetrinum haustið er,
sumir nærri fella tári.
Tíminn, vetur, vor, sumar, haust.
Alltaf á hverju ári.

Ásta Indía Valdimarsdóttir, 7. bekk

________________________________________________________________

Þula

Í fótbolta krakkar eru
senda boltann á Heru,
stelpurnar spjalla saman
hjá þeim er rosa gaman
við förum síðan inn,
Egill geymir boltann sinn.

 

Elín fylgist okkur með,
við þegjum öll eins og peð,
en Ísabella hlær og klappar
og síðan syngur hún og rappar,
það sussa og ussa allir á hana,
Snjólaug fær sér vatn í krana.

Magdalena Schram, 6. bekk

 

________________________________________________________________

Áhugamálin mín

Áhugamálin mín eru fótbolti, körfubolti og dans. Uppáhaldslagið mitt er Gamnan Style. Þjálfararnir mínir heita Birkir Örn og Margrét Magnúsdóttir. Ég er í 5. flokki kvk á eldra ári í A-liði. Ég er búin að æfa í fjögur ár. Þetta er fimmta árið mitt. Ég held mest upp á Val.

Ísabella Anna Húbertsdóttir, 6. bekk

 

________________________________________________________________

Saga Spæjó

Einu sinni var stelpa sem hét Saga. Hún bjó á annarri hæð í blokk. Henni leið vel á heimili sínu, nema að það var einn galli. Þegar það var orðið dimmt úti var maður á fyrstu hæð sem hélt alltaf partý á næturnar. Eitt kvöldið þegar maðurinn hélt partý þá gat Saga ekki sofnað út af því að tónlistin var svo hávær að hún fór alveg upp á aðra hæð. Þetta fór svo í taugarnar á Sögu að hún tók málið í sínar hendur. Hún fór niður, bankaði, en henni var ekki hleypt inn. Hún fór aftur inn í íbúðina sína. Eftir örstutta stund heyrði hún bank fyrir neðan sig. Þrjú stutt og tvö löng. Eftir stutta stund heyrði Saga aftur þetta bank, þrjú stutt og tvö löng. Saga lagði þetta á minnið og fór aftur niður á fyrstu hæð. Þá bankaði saga þrjú stutt o g tvö löng. Þá var opnað fyrir Sögu. Það opnaði einhver bláókunnugur gaur fyrir henni en það sem meira var að gaurinn var drukkinn. Saga fór inn í íbúðina og sá að þar var allt á rúi og stúi. Margir lágu í hrúgum á gólfinu, en hinir voru drukknir. Sögu grunaði að þetta væri eiturlyfjahringur og héldu þeir partý til að selja lyfin. Saga var með símann sinn með sér og hringdi tafarlaust í lögregluna sem kom beint á staðinn. lögreglan gerði húsleit hjá manninum og fann heil tvö kíló af eiturlyfjum. Lögreglan tók marga fasta, m.a. karlinn sem átti íbúðina. Lögreglan þakkaði Sögu fyrir og sagði henni að þetta væri alþjóðlegur glæpaflokkur og lögreglan búin að leita að þeim í fimm ár. Að lokum áður en lögreglumennirnir fóru gaf yfir-lögregluþjónninn Sögu viðurnefnið Saga spæjó.

Jóhanna Teuffer, 7. bekk

 

________________________________________________________________

Kalli á þakinu

Einu sinni var Kalli á þakinu. Kalli fór til Bróa. Kalli og Brói eru góðir vinir.

Gunnlaugur Jón Briem, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Galdrakarlinn

Einu sinni var galdrakarl. Hann átti kanínu sem gat talað. Hún var besti vinur hans en einn daginn sagði hann við húsbónda sinn, „nú skul.." – en –púff- hún hvarf, en hvert? Þá sá galdrakarlinn hring sem hann stökk inn í. Inni í honum sá hann alls konar verur eins og lásaverur og nei, sko, sólargeislarnir voru litríkir. Það var dásamlegt.

Embla Sól Óttarsdóttir, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Eldi dreki og Lási vörður

Einu sinni var Eldi dreki að berjast við Lása vörð.
Jón Björnsson, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Lína langsokkur

Einu sinni var Lína langsokkur og pabbi hennar og það var að koma mjög mikið rok og þau fóru að drífa sig heim á Sjónarhól. Það kom stormur og það var næstum því komið rok og rigning en þau björguðust alveg.

Þórkatla Ída Friðriksdóttir, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Þrír hundar

Einu sinni voru þrír hundar, Skoti, Dodi og Koppi. Þeir eru bræður.

Björgvin Steinar Gíslason, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Ævintýri um gíraffa og monsur

Einu sinni var lítill gíraffi sem villtist inn í sveppaþorp. Í þorpinu bjuggu monsur sem höfðu hann sem gæludýr. Einn daginn kom dreki sem spúði eldi á þorpið. Monsurnar flúðu á gíraffanum en sumar monsurnar dóu.

Sóllilja Björt Eiríksdóttir, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Ævintýri

Einu sinni var kastali og hann var grimmur og ljótur. Þá var drottningin komin út að gá að drekanum.

Katrín Sara Ólafsdóttir, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Vond kona og talandi dreki

Einu sinni var vond kona og talandi dreki. Vonda konan var seiðkona. Hún bjó til seið úr froskum, jurtum og göldrum. Úr seiðnum bjó hún til hníf. Vonda konan þóttist vera prinsessa. Talandi drekinn var fangi í kastalanum. Vonda konan vildi drepa góða drekann. Hún gat það ekki.

Dýrleif Edda Eyþórsdóttir, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Töfrakanína

Einu sinni var töfrakanína að galdra. Töfrakanínan breytti frosk í önd.

Ágúst Carl Guðmundsson, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Ævintýri

Einu sinni var fullt af drekum sem voru að spúa eldi á kastala. Allir varðmennirnir reyndu að verja kastalann. Það var prinsessa uppi í efsta turninum. Drekarnir reyndu að bjarga prinsessunni. Riddararnir voru vondir.

Kristófer Eggert Hvanndal, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Galdrastrákur

Einu sinni var strákur sem kunni að galdra. Hann heitir Artúr. Hann er mjög góður að galdra.

Bergdís Lilja Hallgrímsdóttir, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Vampíra

Einu sinni var vampíra, en fólkið er alltaf að ráðast á vampíruna, hún er svo vond. Hún er svo reið og hún býr í draugakastala. Það er ljótur kastali. Inni er úlfur og draugar.

Björn Magnússon, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Álfar og dreki

Einu sinni voru álfar og það var dreki sem bjó í þorpinu og hann ætlaði að borða álfana og hann var alltaf glaður en þegar álfarnir léku á drekann þá var drekinn reiður. Þá var nú sko gott að fara í húsin. Hann var alltaf glaður því hann ætlaði að borða álfana og einn dag kom drekinn í þorpið og hann ætlaði að borða álfana í dag en álfarnir sluppu frá drekanum og álfarnir héldu veislu.

Katrín Sigríður Scheving Thorsteinsson, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Stelpa og monsur

Einu sinni var stelpa og hún hrapaði með flugvélinni sinni og hún var svo hissa út af því að hún sá monsu. Monsan var líka hissa út af því að hún hafði aldrei séð stelpu áður. Það var fullt af öðrum monsum. Monsurnar buðu henni í mat og það var pasta í matinn. Þetta var töfrapasta út af því að þó að monsurnar borðuðu mikið kom alltaf meira og meira pasta.

Tinna Tynes, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Api

Einu sinni var api að hanga á bananatré. Hann var með langar hendur.
Matthías Hjörtur Mörtuson, 2. bekk

 

________________________________________________________________

Galdrakarl

Einu sinni var galdrakarl og hann var mjög glaður.

Tristan Theodór F. Thoroddsen, 2. bekk

________________________________________________________________

Ferðin til Mars

Nú er komið að Mars. Nú stíg ég inn í geimfarið og 1, 2 og 3 og nú skýst ég út í geim. Vá, það er svarta myrkur hér úti í geimnum. Þarna er Mars. Vá, hvað Mars er björt. Vá, það er satt það sem hinir geimfararnir, sem hafa komið hingað, hafa sagt. Þarna er smá pinkulítið vatn, en eins og þið vitið þá er Mars fjórða í röðinni í sólkerfinu á eftir jörðinni. Vá, þarna eru geimverur. Best að fela sig. Ó, nei, þær hafa fundið mig og þær setja mig í fangelsi. Ó, nei, ég verð að vera kominn heim á morgun. Já, þarna er lykillinn, ég verð að ná honum. Klikk. Já, nú fer ég. Já, ég náði að komast í geimfarið. Nú fer ég heim.

Hákon Atli Hilmarsson, 3. bekk

________________________________________________________________

1305 clip image002 0000

Hreiður í grilli

Þetta er grillið okkar. Þegar við ætluðum að grilla var komið hreiður. Núna eru komnir tveir ungar.

Konráð Birnir Gunnarsson, 1. bekk

________________________________________________________________

Nýja plánetan

Einu sinni var geimfar. Það var að fara út í geiminn og þar var fullt af svífandi steinum þannig að þau lentu í steinaþoku og allt í einu hrapaði geimfarið. Sem betur fer náði stýristjórinn að stoppa það og allt í einu sáu þeir nýja plánetu sem hét Píróníus. Þeir fóru að athuga málið og hún var sérstök. Þeir reyndu að gera bænir. Þeir sögðu: Elsku guð viltu einhvern tíma setja þessa nýju plánetu í sólkerfið okkar?

Ólöf Erla Sigurðardóttir, 3. bekk

________________________________________________________________

Bjöllulilja

Sjáið blómið sporbaugótt
sem og þeirra vilja,
blöðin eru breið um nótt
bjöllu er það lilja.

Gyða Dröfn Víðisdóttir, 4. bekk

________________________________________________________________

Lóan

Lóan er komin að borða öll berin,
berin sem vaxa á runnunum hér.
Nú ætlar snjórinn að hunskast í burtu
burtu til allra á heimskautunum.

Atli Snær Valgeirsson, 6. bekk.

________________________________________________________________

1305 clip image002

8 og 3
Þrír sagði við átta, „við erum nokkuð líkir, það vantar bara helminginn."

Thelma Huld Víðisdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

1305 clip image002 0001

Breik

Í gær var ég að dansa breik og það var skemmti¬¬legt.

Leo Haukur Eriksson, 1. bekk

________________________________________________________________

Blindur maður

Einu sinni var maður og hann var blindur. Hann klessti á allt og svo fann hann húfu og prófaði að setja hana á sig. Hann fékk rafmagn í hárið. Þannig var sagan.

Friðrik Örn Ingason, 1. bekk

________________________________________________________________

Jack og Eldar

Einu sinni var geimfari. Hann hét Jack og besti vinur hans hét Eldar. Eldar var vísindamaður. Þeir fóru upp í geimflaug og geimflaugin tókst á loft. Svo kom fullt af loftsteinum en Eldar sprengdi loftsteinana. Þeir héldu áfram þangað til þeir voru komnir í annað sólkerfi. Þeir flugu smá þangað til eitthvað togaði í geimflaugina. Þá kíkti Eldar út um gluggann og þá sá Eldar risastórt segulstál sem sogaði eldflaugina inn í risa stöð, en Jack átti rafsegulsprengju og henti í segulstálið og þá slokknaði á segulstálinu og þeir flugu heim. Á leiðinni heim fundu þeir dauða geimveru og þeir komust heim. Þeir seldu fornminjasafninu geimveruna og þeir urðu ríkir.

Jóhann Ingi Gíslason, 3. bekk

________________________________________________________________

Í fótbolta

Ég fór einu sinni til Barcelona. þar hitti ég Ronaldo. Við spiluðum fótbolta og ég vann og fékk medalíu.

Ísak Þór Gunnarsson, 1. bekk

________________________________________________________________

1305 clip image002 0002

Ævintýrabær

Þetta er ævintýrabær. Hann er hættulegur og það eru mörg hættuleg dýr. Hann er líka skemmtilegur.

Alma Eggertsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Árstíðirnar

Fyrst kemur vorið með fuglasöng.
Trén vaxa há og löng,
ég sé blóm á endanum eru göng.

Næst kemur sumarið fagurt og hlýtt.
Krakkarnir koma, leika sér blítt,
og börnin segja hey, hvað er títt?

Síðan kemur haustið, kalt og blautt,
hverfið breytist, allt er rautt.
Það er mikil rigning, engið er autt.

Síðast kemur veturinn, kaldasta árstíðin okkar,
snjókalla hægt að búa til, snjórinn okkar rokkar.
Komum öll og fáum kakó
og skiptum síðan um sokka.

Antonía Mist Gísladóttir og Elín Katla Henrysdóttir, 4. bekk

________________________________________________________________

Geimfarinn sem langaði til Satúrnusar

Einu sinni var geimfari sem langaði til Satúrnusar að syngja fyrir geimverurnar. Þær fóru að dansa og fóru í sund í eldgosi og fengu sér drykk með apafótum, froskalöppum og krókódílum. Nú skulum við snúa okkur að sögunni. Geimfarinn var á leiðinni til jarðarinnar. Hann var alveg að koma heim en þá kom loftsteinaregn en hann var svo góður að stýra og hann komst á jörðina.

Eldar Ágúst Kvam, 3. bekk

________________________________________________________________

Lestin góða

Einu sinni var lest sem var besta lest í heimi og allir vildu koma í hana.

Daniela Hjördís Magnúsdóttir, 1. bekk

________________________________________________________________

Einstök stelpa

Einu sinni var stelpa en ekki bara venjuleg stelpa því að hún kunni að breyta sér í hvað sem er. Hún átti heima í skógi og skrýtnasta tréð var með alls kyns mynstri. Þetta var klifurtré og hún átti heima í eggi sem hún hafði komið úr sjálf og hún hafði sett mold og strá yfir holuna sem hafði komið. Við eggið stóð steinn og eina skrautið var tré. Álfheiður Andradóttir, 2. bekk

________________________________________________________________

Kóngulóin og talandi froskur

Einu sinni fór ég að skoða blómaálfa og talandi frosk. Ég fór með mömmu, ömmu, pabba, Helenu og Kristínu. Kóngurinn beið heima. Ég sá talandi froskinn segja, „ég er að fara heim".
Aron Freyr Elmers, 2. bekk

________________________________________________________________

Álfagull

 

Einu sinni voru álfar sem áttu gull. Þá kom dreki sem vildi eiga gullið. Hann spúði eldi svo álfarnir komust ekki að gullinu. Álfarnir áttu eina hetju. Hún náði gullinu af drekanum.

Bryndís Rósa Árnadóttir, 2. bekk

________________________________________________________________

 

Af hverju?
Af hverju allt þetta stress?
Getur enginn hérna verið hress?
Af hverju fara allir í stríð?
Getur tilveran ekki verið blíð?
Af hverju snýst allt um aura?
Getur ekkert til dæmis snúist um maura?
En nú er heilinn minn alveg að springa!
Í lækninn ég ætla að hringja...
Iðunn Gígja Kristjánsdóttir, 7. bekk

________________________________________________________________

Drekasaga

Einu sinni var dreki sem var mjög stór. Hann var með börn í maganum. Hann hlakkaði til að fá börnin. Drekinn átti mikið gull. Hann lá alla daga á því. Hann ætlaði að leyfa drekabörnunum að synda í gullinu.
Kristín Malmquist, 2. bekk

________________________________________________________________

Gull og gimsteinar

Einu sinni voru námumenn. Þeir náðu í helling af gulli og öðrum verðmætum. Þeir reyndu að ná stórum hlutum af þessum verðmætum. Þeir voru að búa til skartgripi úr þessu eins og hálsfestar og hringa og armbönd. Þeir ætluðu að selja skartgripina og fá pening og kaupa sterkari haka til að ná meiri verðmætum.

Hilmar Hrafn Gunnarsson, 2. bekk
________________________________________________________________

Töfrablómið


Lýstu litla blóm,

lýstu fyrir mig.
Græddu öll sár,
ver mér hjá.

Jóhanna Teuffer, 7. bekk

________________________________________________________________

Svarti Skuggi

Einu sinni var beinagrind sem hét Svarti-Skuggi. Hann var að æfa sig að skjóta örvum. Örvarnar voru lifandi. Hann skaut óvart einni ör upp í loftið. Hún klessti á þyrlu sem beinagrind átti og hún klessti á bíl sem var með eld í baki og hún brenndi sig. Hún var með staf og það duttu steinar úr henni á mótorhjól sem ein beinagrind átti.
Stefán Gunnar Maack, 2. bekk

________________________________________________________________

Ljóð

Ljóð eru góð.

Af ljóði ertu fróð.
Um allt er hægt að semja,
það má samt ekki lemja.
Ljóð eru stór og smá.
Sum eru um tá.
Ljóð eru mjó og breið,
um það sver ég eið.
Hulda Kristín Hauksdóttir, 6. bekk

________________________________________________________________

 

Mús og köttur

Einu sinni var mús, svo kom köttur og þá fór skýið að gráta. „Ó, ó, æ, nei, elsku músin. Kötturinn mun éta músina." En músin flýr. „Húrra," sagði skýið, „þú átt að flýja áður en kötturinn nær í þær. Flýttu þér áður en hann kemur."
Eva Sigríður Pétursdóttir, 2. bekk

________________________________________________________________

Á hlaupum

Einu sinni var góður hlaupari og hann gat hlaupið upp veggi.Hann villtist einn daginn þegar hann hljóp upp háa húsið.
Hann hljóp svo langt að hann rataði ekki til baka.
Gunnar Dagur Einarsson, 2. bekk

________________________________________________________________

Týnda lambið

Einu sinni var strákur sem bjó úti í sveit. Strákurinn hét Páll og var kallaður Palli. Eitt sinn sagði pabbi Palla að hann ætti að passa kindurnar úti á túni, þá fengi hann að eiga hest sem afi hans átti. Því næst fór Palli út á tún og passaði
kindurnar. Þá sofnaði hann, en þegar hann vaknaði leit hann á úrið sitt og sá að hann var búinn að sofa í tvo klukkutíma. Hann taldi kindurnar og sá að það vantaði eina, því pabbi hans hafði sagt að kindurnar ættu að vera 100 en þær voru bara 99. Þá fór hann og sótti frænda sinn og sagði að hann þyrfti að passa kindurnar fyrir sig. Því næst fór Palli að leita að síðasta lambinu. Eftir þriggja klukkustunda leit sá Palli lambið bak við klett. En þau voru ekki ein á ferð; það var úlfur fyrir aftan þau. Hann hljóp á eftir þeim og svo komu þau að stórri syllu, en það var tré sem var búið að fella niður og þau fóru á tréð, en þegar þau voru komin hálfa leið, stoppaði lambið og skalf. En þá kom Palli og ýtti lambinu yfir og þau hlupu heim. Úlfurinn var svo hræddur að hann fór. Þegar Palli kom heim þurfti hann að segja pabba sínum alla sólarsöguna og að sjálfsögðu fékk hann hestinn sem pabbi hans var búinn að lofa honum. Næstu dagana var hann kallaður Hetjan mikla.
Hlúðu að því sem þér þykir vænt um.
Guðný Kristín Erlingsdóttir, 7. bekk

________________________________________________________________

Egg og ungar

Einu sinni var fugl að fljúga. Hann flaug heim í húsið. Þar verpti hann eggjum. Úr eggjunum komu ungar. Þeir léku sér saman í eltingaleik.
Aubrey Maé Asug Rosento, 2. bekk

________________________________________________________________

Ævintýri

Einu sinni var hippogriffin og hann átti vin sem var svín með vængi og beittar tennur. Þeir voru að leika sér saman og þá fundu þeir töfralampa á skýi og svínið tók það með beittu tönnunum sínum og þá komu drekar sem vildu fá hann. Svo
var drekaegg sem var ekki búið að klekjast út, það voru bara vængir.
Karl Orri Brekason, 2. bekk

________________________________________________________________

Stórhættan

Það gerðist einn daginn þegar það kom dreki inn í stórþorpið að það myndaðist eldfjall þegar drekinn spúði eldi yfir þorpið. Þegar fólkið var að flýja þorpið sem var á eyju, gerðist það að það kviknað í tveimur bátum og 300.000 manns dóu. 700.000 manns lifðu af og komust frá eyjunni með bátum og flugvélum. Vegna hávaða sem hörmungunum fylgdu vaknaði risinn sem bjó í fjallinu og hann öskraði svo hátt að drekinn flúði og sást aldrei framar. Nokkru síðar komu bæjarbúarnir aftur í þorpið og byrjuðu að byggja húsin sín upp á nýtt. Á hverju ári var haldin hátíð til að minnast stórhættunnar og buðu íbúar stórþorps íbúum minni þorpanna í kring á minningarhátíðina.
Róbert Winther Ísaksson, 2. bekk

________________________________________________________________

6. bekkur

Í 6. bekk við erum,
allt við gerum,
lesum, lærum og skrifum,
fyrir það við lifum.

Í 6. bekk er gaman,
í frímínútum allir leika saman
með ópum og látum,
krakkar með kennurum kátum.

Í 6. bekk við erum þrjátíu-og-tvö,
í smíði við smíðum með sög.
Magdalena Schram, 6. bekk

________________________________________________________________

Drekasaga

Einu sinni var dreki sem var alltaf einn. Hann var mjög einmana. Allt í einu hittir hann annan dreka. Svo verða þeir góðir vinir, leika alltaf saman.
Kristófer Óli Arnarsson, 2. bekk

________________________________________________________________

Saga af galdrakarli

Einu sinni var galdrakarl. Einn daginn kom dreki. Daginn áður braut drekinn tunglið. Þá sagði galdrakarlinn, „ó, nei, tunglið brotnaði". Drekinn spúði eldi á höllina. Þetta var merkileg höll. Þangað komu margir ferðamenn að skoða hana. Inni í henni var fullt af gulli og silfri. Og svoleiðis er það ennþá.
Ísak Einir Magnússon, 2. bekk

________________________________________________________________

Frumskógurinn

Frumskógurinn, svo grænn af trjám. Þar eiga dýrin heima. Ljónið, fuglinn og fiskurinn, þar eiga þau öll heima. Kamelljónið felur sig frá hættum og fuglinn flýgur hátt. Zebrar hlaupa og tígrisdýr öskra og maurarnir vinna. Gíraffar éta, flóðhestar synda og apar klifra. Þar hefurðu frumskóginn.
Örn Magnús Pálsson, 6. bekk

________________________________________________________________

Fugl, norn, froskur og prinsessa

Einu sinni var fugl sem datt úr hreiðrinu sínu. Hann fór í kastalann. Í kastalanum var norn. Nornin setti fuglinn í búr. Nornin galdraði fuglinn í frosk. Nornin setti sprotann undir rúmið sitt. Um nóttina kom prinsessan og fann sprotann og frelsaði fuglinn. Fuglinn flaug aftur í hreiðrið sitt.
Snæfríður Hekla Sv. Hallsdóttir, 2. bekk

________________________________________________________________

Farinn

Fallið var hátt.
Flestir sáu,
hann lenti hart á grjótharðri jörð.
Hvít kista,
legsteinn úr tinnu.
Tárin féllu,
kveikt á kertum,
sest í sófann,
erfidrykkjan verður heima.
Allir farnir.
Amma verður eftir,
blessaður kallinn dáinn og grafinn.
Egill Elfar Stolzenwald, 6. bekk

________________________________________________________________

Bleiki kötturinn

Ég átti eitt sinn kött
hann var alveg út í hött.
Hann var með bleikan feld
og hann fór á böll um kveld.
Þegar hann var ungur
var hann mjög þungur.
Hann fylgdi mér um úfin fjöll
og nú er sagan öll.
Guðfinna Margrét Örnólfsdóttir, 7. bekk

________________________________________________________________

Jólasaga

Einu sinni var mörgæsafjölskylda og þau voru að halda jólaveislu, en hin fjölskyldan komst ekki í veisluna út af því að það var svo mikill snjór og það var einhver stelpa sem bjargaði þeim og þau náðu að komast í jólaveisluna og það var gaman hjá þeim og pabbarnir voru saman.
(Sunneva Guðnadóttir, 3. bekk)
________________________________________________________________

Jólin

Jólin koma brátt,
með frið og sátt.
Skreytum jólatré,
drekkum mjólk úr fé.

Jólin eru best,
Siggi fær hest.
Allir fá pakka,
kallar, konur og krakkar.
(Embla Þöll Einarsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Jólasaga

Einu sinni voru hjón og þau eignuðust barn og barnið átti að heita Jesús og konan og karlinn hétu María mey og Jósep og Jósep var stjúppabbi Jesú en Guð var pabbi Jesú og Jesús fæddist í Betlehem. 
(Tinna Brá Gunnarsdóttir, 2. bekk)
________________________________________________________________

Stekkjastaur situr fyrir svörum

Að kvöldi 11. desember var lagt próf fyrir Stekkjastaur og svörin voru komin í skóinn morguninn eftir:
1. Hvenær áttu afmæli?
- Á hverju ári.
2. Hvað heita amma þín og afi?
- Grýla-la og Leppa-Leppalúði.
3. Áttu systur?
- Nei.
4. Borðar Grýla enn börn?
- Já, en sjaldan sem betur fer!
5. Hvenær búið þið til gjafirnar?
- Allt árið.
6. Er Leppalúði rosa latur?
- Já.
7. Kemur Grýla með ykkur til byggða stundum?
- Já.
(Elín Katla Henrysdóttir, 4. bekk)
________________________________________________________________

Í Kringluna

Einn dag sagði mamma, „Óli, viltu koma með mér í Kringluna að sjá jólasveininn?“ „Já,“ sagði Óli, „og við skulum líka skoða jólatréð.“
(Kristófer Óli Arnarsson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur
stinnur eins og tré.
Kom um kvöldið
þann ellefta des.
Bræður hans tólf
koma á eftir honum,
koma alla hina dagana
fram að jólum.
Er hann elstur,
eða hvað?
(Antonía Mist Gísladóttir, 4. bekk)
________________________________________________________________

Saga af jólasveini

Einu sinni var jólasveinn sem var að gefa krökkum gjafir. Svo fór hann á sleðann og fór heim til mömmu sinnar og sagði henni frá óþekkum krökkum sem fengu bara kartöflur. Hann hitti líka góða krakka sem fengu bók og blýant.
(Björgvin Steinar Gíslason, 2. bekk)
________________________________________________________________

Jól með glæsibrag

Jólin eru best.
Óli syngur lag.
Lára leikur prest.
Alveg með glæsibrag.
Lára fær kjól,
Jóli setur í skó.
Óli fær lítið hjól.
Davíð litli hló.
Allir eru saman.
Bollur bakar amma.
Óla finnst gaman.
Kerti kveikir mamma.
(Ásta Indía Valdimarsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Dönsk jólaljóð úr 8. bekk
8. bekkingar bjuggu til jólatré með jólakúlum og á jólakúlurnar voru skrifuð frumsamin jólaljóð á dönsku. En sjón er sögu ríkari – þetta hangir uppi á vegg í stigaganginum við skólastofur í B-álmu. Hér er sýnishorn:

J U L E S A N G
Julen er bedst.
Ugen går hurtigt.
Længe er det gæster.
Englerne er yndig.
Småkager er gode.
Alle sammen synger sang.
Nisse og julemad kommer i aften.
Gaver er under juletræet.
(Auður)

J U L E S N E
Julen kommer snart.
Under juletræet er mange pakker.
Lyt til den skønne julesang.
Endelig skal alle synge med.
Så kommer sne.
Nu er alle spændt og glad.
Elsker Jul!
(Aaron, Geri og Einar)

J U L E D I G T
Juleengel synger salm.
Ude i sneen og bygger snemand.
Lysene skinner klart og fint.
Englen spiser julesvin.
Dyr og børnene er muntre.
Ingen er sulten.
Gule, røde og grønne pakker.
Tænderne får huller.
(Hekla og Gunnhildur)
________________________________________________________________

Jólaljóð

Margir ennþá eru að pakka
aðrir jólakalkúninn fá að smakka,
en flestir eru með litla skratta
sem sitthvað eru að smjatta.
(Jóhannes Hrefnuson Pálsson, 5. bekk)
________________________________________________________________

Snjórinn

Snjórinn kemur og fer
hann er mjúkur eins og vera ber.
Hann klæðir jörðina í hvítan kjól
enda eru að koma jól.
Ég bý til snjókalla
þegar snjórinn fer að falla.
(Vala Magnúsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Jólasaga

Orri ormur og hans fjölskylda eru að halda jól. Litli er að reyna að taka stjörnu. Gunnlaugur (Jón Briem, 2. bekk)
________________________________________________________________

Jólaljóð
Jólasveinn er með
poka á bakinu,
læðist að skónum
og þegar börnin vakna
og fá flottar gjafir,
flest börnin fengu mandarínu
og allt sem er gott.
(Kolbeinn Þorsteinsson, 5. bekk)
________________________________________________________________

Ljóð um ljóð, um jólalag
Ljóð um ljóð
er ljóð um hljóð.
Ljóð og hljóð eru lítið lag,
er ég syng jólabrag.

Á jólunum er gleði og gaman,
þar allir syngja saman.
Jólaljóð og jólalala,
og alltaf do re mí fa.
(Ásta Indía Valdimarsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Jólasaga 2012

Einu sinni var maður sem átti konu og barn sem var unglingur; hann hét Krummi. Hann var mjög skotinn í Söru í bekknum. Það var 22. desember 2012. Sara var líka besta vinkona hans en hún var ekkert skotin í Krumma. Í dag var Krummi og bekkurinn hans að læra landafræði í skólanum. „Loksins er skólinn búinn,“ sagði Krummi. „Klukkan er orðin tíu,“ sagði mamma Krumma, „og það er skóli á morgun.“ „Nei,“ hrópaði Krummi, „það er laugardagur á morgun, ekki skóli, svo hvort eð er myndi ég ekki fara í skólann. Það eru jólin á morgun.“ „Jólin eru ekki á morgun heldur hinn.“ Það er komin Þorláksmessa. „Krummi, vaknaðu við erum að fara að borða skötuna, þú veist það.“ „En mamma, af hverju kemur jólasveinninn ekki og gefur mér í skóinn?“ „Elskan mín, þú ert sextán ára og ert of gamall fyrir það.“ „Jæja, af hverju erum við í Kringlunni? Af því við borðum skötuna hér.“ „Oj! Mamma, þetta er ógeðslegt!“ „Hvaða vitleysa, þetta er ljúffengt.“ „Nei, vont!“ „Bull og vitleysa, ekki vera með svona gelgjukast.“ „Jú!“ „Ókei, förum þá heim, Krummi.“ „Jæja, jólin eru komin. Jibbí jei! Jólin eru komin til mín,“ sagði Krummi. „Klukkan er orðin sex, förum nú að borða jólamatinn.“ „Hvað í ósköpunum er Sara að gera hér?“ „Hún vildi borða með okkur.“ „Ókei.“ „Ég er búinn með matinn.“ „Jæja, opnaðu þá gjafirnar þínar.“ „Takk!“
(Ingibjörg Ylfa Gunnarsdóttir, 5. bekk)
________________________________________________________________

Jólaljóð

Jólin eru að koma
en samt langt enn.
Ég vona bara að þau
komi senn.
Á jólunum er mjög gaman
en það er samt skemmtilegra
ef allir eru saman.
Það er líka spennandi að
opna pakka með gleði
og hamingju í sínu hjarta.
(Ragna Guðrún Guðmundsdóttir, 5. bekk)
________________________________________________________________

Saga af hreindýri
Einu sinni var hreindýr. Það kunni ekki að fljúga. Eitt hreindýrið var alltaf að monta sig að það gæti flogið. Einn daginn gat hreindýrið flogið. Ernirnir tveir tóku hreindýrið og þeir fóru með það í vondu höllina. Þar átti vonda drottningin heima en pabbi hreindýrsins kom með flokk af hreindýrum og þau náðu hreindýrinu. Þau urðu glöð að fá hreindýrið.
(Katrín Sigríður Scheving Thorsteinsson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Jólasveinafjölskyldan

Gluggagægir er forvitinn. Gáttaþefur á stórt nef. Stúfur er lítill. Grýla er fýla. Þvörusleikir er með stóra tungu.
(Ágúst Carl Guðmundsson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Spennandi jól

Þetta er hátíð fyrir alla,
bæði konur og karla.
Snjórinn fellur,
sumir fá dellur.
Allir eru góðir,
krakkarnir rjóðir.
Ljúffengur matur,
enginn latur.
Þrettán sveinar upp á hól,
því núna koma spennandi jól.
(Iðunn Gígja Kristjánsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Á jólaballi
Einu sinni var stelpa. Hún var á jólaballi að dansa í kringum jólatré.
(Embla Sól Óttarsdóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Jólasaga
Hæ! Ég heiti Lovísa Klarabel og ég er algjört jólabarn. Ég er búin að skreyta allt, já, bókstaflega allt húsið; frammi á gangi, í gluggunum í herberginu mínu og bókstaflega alls staðar. Það eru nú líka bara 14 dagar til jóla, þannig að ég held að það sé allt í lagi að skreyta húsið. Ég bjó líka til piparkökur. Ég held að jólin mættu koma, en það vantaði bara eitt og það var jólatréð! Ég hljóp til pabba og sagði hátt, „pabbi! Við þurfum að fara núna að kaupa jólatréð.“ Pabbi vaknaði strax úr blundinum sínum og stökk á fætur. „Hvað, hvað er að,“ spurði pabbi mjög sybbinn í rómi og geispaði hátt. „Við þurfum að kaupa jólatré, pabbi! Varstu ekki að hlusta á mig?“ sagði ég og stundi. „Jólatré, segirðu,“ endurtók pabbi, leit á mig og geispaði aftur. „En það eru fjórtán dagar til jóla,“ sagði hann þreytulega. „Já, og hvað með það?“ sagði ég og var orðin dálítið óþolinmóð. „Já, og ef við kaupum jólatréð núna, þá er það orðið ónýtt á aðfangadagskvöld,“ sagði pabbi og lagðist í sófann. „Hvað á ég þá að gera ef það er ekkert jólatré til að skreyta?“ sagði ég og var orðin fúl á svip. „Spurðu mömmu þína. Ég er allt of þreyttur til að hugsa um það,“ sagði pabbi og lokaði augunum og eftir smástund heyrði ég að hann var byrjaður að hrjóta. Ég sneri mér við og gekk til mömmu sem var alla vega ekki sofnuð. Ég spurði mömmu hvað ég gæti gert fyrir utan að skreyta jólatréð. „Nú, þú getur skrifað jólakort til kunningja og vina,“ sagði mamma og gramsaði í súpudótinu. Ég byrjaði að skrifa og skrifa og skrifa. Allir fjórtán dagarnir liðu og ennþá var ekkert tré í stofunni. Þegar við vorum búin að borða sá ég risastóran pakka í stofunni og pakkinn var svo stór að hann snerti næstum loftið. Það stóð á pakkanum að hann væri til mín! Ég opnaði pakkann og ég trúði ekki mínum eigin augum, þetta var.. jólatré! Undir því voru pakkar til mín og til mömmu og pabba. Ég knúsaði mömmu og pabba og þau óskuðu mér gleðilegra jóla.
(Verónika Sigurðardóttir Teuffer, 5. bekk)
________________________________________________________________

Jólasveinninn

Einu sinni var jólasveinn sem var með stóran poka fullan af dóti. Jólasveinninn gaf krökkunum dót og jólapakka. Jólasveinninn þurfti að drífa sig svo mikið að hann missti húfuna. Aubrey tók húfuna og sagði, „hann missti húfuna sína“. Aubrey leitaði að jólasveininum. Loks fann hún hann og jólasveinninn var svo glaður að hann gaf Aubrey fleiri pakka.
(Aubrey Maé Asug Rosento, 2. bekk)
________________________________________________________________

Bleiki kötturinn
Ég átti eitt sinn kött
hann var alveg út í hött.
Hann var með bleikan feld
og hann fór á böll um kveld.
Þegar hann var ungur
var hann mjög þungur.
Hann fylgdi mér um úfin fjöll
og nú er sagan öll.
(Guðfinna Margrét Örnólfsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Blómaland og álfar
Í blómalandinu eru álfar að hoppa og leika sér. Í blómalandinu eru mörg blóm og blómatré. Í blómalandinu eru til blóm sem éta álfa.
(Ísak Ernir Kjartansson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Sumarsögur úr 3. bekk
Fiskar lifa í vatni. Ef maður veiðir þá getur maður borðað þá. Ég veiddi þorsk.
(Jakob Traustason)

- - - - - -
Ég fór á Þingeyri. Þar fór ég í fjöru og fann risastóran kuðung. Þar sáum við víkingaskip. Svo fór ég heim á tjaldstæði.
(Karin Guttesen)

- - - - - -
Í sumar fór ég á safn þar sem Leifur fæddist, ég fór í hús Leifs og svo fór ég í annað hús, þar fékk ég herklæði.
(Hilmar Starri Hilmarsson)
- - - - - -
Ég fór bakvið Seljalandsfoss. Ég fann hvað það var þægilegt að fá þetta hreina vatn í andlitið, þið ættuð að finna hvað það var gott. Þetta var svo gaman.
(Hanna Margrét Pétursdóttir)

- - - - - -
Ég sá sel og svo fór ég í göngutúr. Og svo spilaði ég á spil og gerði svo varðeld.
(Gabríel Máni Jónasson)

- - - - - -
Ég fór á Hjalteyri í sumar að veiða með pabba og Vaski, hundi. Ég veiddi ekki en ég varð var við fisk og fór að henda steinum með Vaski. Ég fór líka á Snæfellsnes á tjaldstæðið Langaholt. (Ingvar Steinn Ingólfsson)
________________________________________________________________

Dauða blómið

Blóm í haga og hrein ský en ekki í dag. Blómið er dautt, það er okkur að kenna því við mengum meira og meira. Blómið er planta og kemst ekki upp en það er bara búið og við erum leið. Fyrirgefðu blóm að þú sért dáið en núna grætur grasið og skýin líka, alltaf rigning allar nætur.
Úrsúla Örk Hafsteinsdóttir, 5. bekk
________________________________________

Ævintýri

Einu sinni var karl sem var bæði maður og hestur. Hann hét Marteinn. Hann bjó í Silfur-landi í Afríku. Hann gat hlaupið eins og hestur. Hann átti mikið silfur og líka gull. Hann var hamingjusamur. Hann var 9 ára og átti mömmu og pabba. Hann átti lítinn unga og kassa sem unginn svaf í. Marteinn var sterkur og drakk mikið vatn og borðaði mikið.
(Baldur Fannar Ingason, 2. bekk)
________________________________________________________________

Ævintýri
Einu sinni var álfur og býfluga sem áttu heima í draugahúsi. Það var sólskin úti. Fyrir utan húsið voru gullegg. Þetta voru töfraegg. Þau flugu ef einhver snerti þau. Það var risi sem vildi ná eggjunum. Álfurinn og býflugan vernduðu eggin. Þau voru bestu vinir.
(Tinna Brá Gunnarsdóttir, 2. bekk)
________________________________________________________________

Árstíð

Nú er að koma vetur
en sólin skín enn.
Mér líkar það betur,
sól og vindur í senn.
Nú haustar
og laufin byrja að detta,
líka aðeins austar,
hugsið út í þetta.

(Bryndís Gunnarsdóttir, 5. bekk)
________________________________________________________________

Ævintýri

Einu sinni var prinsessa og dreki sem hún átti. Hún var að æfa drekann í að vera góður dreki en ekki vondur dreki.
(Nelly Magrey Catano, 2. bekk)

________________________________________________________________

Hrekkjavaka
Hrekkjavaka kemur og fer,
krakkarnir koma og banka.
Þú veist ekki hver það er,
sælgæti þau að sér sanka.

Bak við grímuna eru þau önnur,
gleðin er þar við völd.
Hver það er, erfitt er að færa á sönnur,
þau ganga um götur fram á kvöld.
(Vala Magnúsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Sumarsögur úr 3. bekk
Ég fór í sumarfrí og tjaldaði við fjall og ég gekk upp á það. Ég fann fullt af drasli. Ég tók sumt með mér og henti því heima hjá mér.
(Sigurður Orri Egilsson)

- - - - - -
Ég fór í heitan pott og hann var of heitur en það var samt skemmtilegt og þegar ég var búin þá þurfti ég að fara í sturtu og það var líka of heitt og ég var á Patró.
(Salka Sól Traustadóttir)
- - - - - -
Ég fór á Hornafjörð. Í leiðinni skoðaði ég fossa. Ég skoðaði Svartafoss og Hundafoss. Svo sá ég dalalæðu. Svo átti mamma afmæli og við fórum að skoða Þingvelli og Gullfoss og Geisi. Svo fór ég að tjalda og ég fór með Hrefnu og þau veiddu en ekki ég.
(Natalía Sif Stefánsdóttir)

- - - - - -
Ég fór í sumarbústað. Það var gaman og rosastuð. Við fórum líka á Þjóðminjasafnið.
(Finnur Darri Gíslason)

- - - - - -
Í sumarfríinu fórum við út á land og sáum Geysi, Gullfoss, Brimketil, Kerið og Hjálparfoss. Síðast fór ég upp í sumarbústað í fjóra daga og þrjár nætur.
(Gunnar Karl Thoroddsen)
- - - - - -
Ég fór í Sandey að tína krækiber og labbaði á Hengilinn og fann alveg kringlóttan stein og fór á skátamótið og sá Peningagjá.
(Sveinn Valfells)

- - - - - -
Ég fór til Grímseyjar og það var gaman í Grímsey og við fórum á spíttbát og við fórum á veitingahús og síðan fórum við til Akureyrar og við fengum okkur mat hjá ömmu og afa og við fórum síðan í jólalandið og við fórum heim.
(Sunneva Guðnadóttir)
________________________________________________________________

Strákurinn í fjallinu
Einu sinni var strákur sem átti heima í fjalli. Hann hét Hákon. Hann átti enga vini og var alltaf mjög leiður í fjallinu. Dag einn kynntist hann einum vini sem hét Patrekur. Þá léku þeir sér saman næsta dag. Þá varð Hákon mjög glaður.
(Friðrik Már Guðmundsson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Á flugi
Það var maður sem kann að fljúga. Hann flaug á milli hurða. Hann var rosa duglegur að fljúga.
(Jónas Orri Egilsson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Fjallið góða

Fjallið góða Austurvelli á
það er sko sjón að sjá.
Margir þangað fara
til þess eins að stara.
Að sjá þetta fjall
það er sko ekkert brall.
Á sumrin er það grænt
á veturna er það hvítt.
Fallegt það er
og blómin það ber.
Sólin skín það á
og það glansar þá.
(Andrea Líf Árnadóttir, 4. bekk)
________________________________________________________________

Kóngulóin og talandi froskur

Einu sinni fór ég að skoða blómálfa og talandi frosk. Ég fór með mömmu, ömmu, pabba, Helenu og Kristínu. Kóngurinn beið heima. Ég sá að talandi froskurinn sagði: „Ég er að fara heim.“
(Aron Freyr Elmers, 2. bekk)
________________________________________________________________

Mauróra
Einu sinni fyrir langa löngu var mauraæta (Myrmecophaga tridactyla) sem hét Mauróra. Því miður var Mauróra alltaf leið því hún var eina mauraætan á allri plánetunni sem borðaði ekki maura. Eitt sinn var Mauróra að borða háls-bjöllunammið sitt (svona fílakúk) á meðan hún horfði á Staðnar kleinur með Gubba Gumm í sjónvarpinu þegar dyrabjöllunni var hringt. „Ding-dong“, heyrðist í bjöllunni. Mauróra stóð upp og opnaði dyrnar. „Góðan daginn,“ sagði slánalegur sölumaður frá ALHEIMSMAUR, „má bjóða þér að kaupa maura með karamellubragði og hnetum aðeins á hundraðsextíu og átta komma níutíu og níu krónur kílóið.“ „Ehh.. nei, takk,“ sagði Mauróra og ætlaði að loka dyrunum. „Borðar þú ekki maura?“ spurði sölumaðurinn og varð ekkert smá hissa. „Eh.. nei, en ég væri alveg til í að smakka smá,“ sagði Mauróra lágt, „ég ætla að kaupa sex kíló.“ „Allt í lagi,“ sagði sölumaðurinn og rétti henni sex poka, „það gera þá..eh..hm..plús..jah..neih..getur..ekki..passað.“ Það leið nokkur stund, „ókey, það gera þá eittþúsund og þrettán komma níutíu og fjórir nákvæmlega“. Mauróra borgaði,lokaði dyrunum og fór inn. Mauróra smakkaði aðeins einn maur þegar hún fattaði hvað þetta var gott. Hún kláraði öll sex kílóin á tveimur mínútum og hljóp svo út í búð að kaupa meira. Og eftir þetta varð Mauróra hamingjusamasta og feitasta mauraæta í heimi.
(Ragnheiður Íris Ólafsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

 

 

EFTIRFARANDI SÖGUR OG LJÓÐ ERU FRÁ VETRINUM 2011 - 2012:

 

Stelpurnar
Birgitta handahlaup tekur
og Mía drekkur kók og étur,
Hulda hleypur út
á meðan Ísabella leikur á stút!
Hera skrifar ljóð
en Embla Ýr segir móð – „öh – ró“,
en eins og alltaf segir Magdalena „jó“.
En Snjólaug vill vera betri og segir „jó, jó“.
(Urður Heimisdóttir, 5. bekk)
________________________________________________________________

Saga af stelpu

Einu sinni var lítil stelpa sem er að byrja í leikskóla. Hún er eins árs. Mamma og pabbi hennar eru 35 ára. Hún á stóra systur sem heitir Selma. Selma er 8 ára, hún á heima í Skaftahlíð 13. Hún elskar að labba í húsdýragarðinn og grasagarðinn. Henni finnst rosalega gaman að fara á hestbak í húsdýragarðinum.
(Jonathan Haile Kebede, 1. bekk)
________________________________________________________________

Nammi fjölskyldan

Pabbi poppar popp,
borðar síðan tromp,
heilsugos og topp,
hoppar ofan í kopp.
Pabbi verður leiður,
kíkir ofan í hreiður,
fuglinn verður reiður.
(Einar, Hákon, Breki, Baldvin og Grímur í 3. bekk)
________________________________________________________________

Sjóræningjar

Þegar ég var úti að ganga einu sinni sá ég risastórt sjóræningjaskip. Það var á sjónum og var ótrúlega hræðilegt. Þar voru sjó¬ræningjar með sjóræningjahatta og kafteinninn ætlaði að ná mér til að berjast við mig. En ég er svo fljótur að hlaupa að hann náði mér alls ekki sem betur fer. Þetta var spennandi.
(Björgvin Steinar Gíslason, 1. bekk)
________________________________________________________________

Líkaminn

Heilinn er vitur.
Hann hugsar um mikið.
Hann hugsar um mannasiði
og margt fleira.
(Bele Alomerovik, 2. bekk)
________________________________________________________________

Saga úr búðarferð

Einu sinni var maður, hann var að keyra úr búð. Hann var að
keyra heim til sín og stansaði þegar hann sá kött, hund, gullfisk og fugl. Hann spurði hvort þau vildu koma með honum heim. „Voff, mjá, blub..blub, tíst..tíst. Já, já, já!“
(Gunnlaugur Jón Briem, 1. bekk)
________________________________________________________________

Í skólanum

Í skólanum lærir maður að lesa og reikna og þetta er grunnur að framtíðinni. Sumum finnst þetta leiðinlegt en bráðnauðsynlegt. Þú notar þetta mikið í framtíðinni. Mér finnst þetta mjög skemmtilegt. Heimanámið getur verið erfitt en samt skemmtilegt og skapar gleði fyrir mig.
Einelti er það versta sem komið hefur fyrir nokkurn nemanda í grunnskólum Íslands. Einelti er of algengt. Það á að stoppa einelti. Frí er gott að fá en ekki of mikið af því.
(Sölvi Þór Ágústsson, 4. bekk)

________________________________________________________________

Draumur
Strákurinn fór að sofa. Hann dreymdi að hann ætti afmæli á tunglinu. Hann var með veiðistöng að veiða í bleikum sjó.
(Ellen Þorsteinsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Víkingarnir
Víkingarnir eru að sigla og það er vont veður! Þrumur og eldingar, rigning og rok. Þeir eru að fara á eyju til að leita að fjársjóði.
(Ágúst Carl Guðmundsson, 1. bekk)
________________________________________________________________
Lóan og spóinn
Lóan flýgur um móann.
Fiskimenn róa.
Sjá þar flottan spóa
sem flýgur upp í móann.
Þá hittir lóan spóann.
Lóan kemur um vor
og er með falleg spor.
(Elvar Orri Palash, 3. bekk)
________________________________________

Svangir fiskar
Ég á tvo fiska. Þeir eru alltaf svangir. Fiskarnir heita Bella og Belrín.
(Snæfríður Hekla Sv. Hallsdóttir, 1. bekk)

________________________________________

Húð
Húðin er heit,
þá líður mér vel.
Sólin skín á mig,
þá verður húðin brún.
(Gabríel Máni Jónasson, 2. bekk)
________________________________________________________________

Maður og mús
Maður og mús,
köttur og hús.
Kisan hleypur hratt.
Fjallið er mjög bratt.
Konan er með hatt.
Sumar og sól,
ég labba upp á hól.
Bíllinn keyrir hratt.
Krakkinn datt.
Stelpan er úti.
Strákur spilar Call of Duty.
(Thelma og María Rún, 3. bekk)
________________________________________________________________

Líkaminn minn

Ég heyri með eyrunum,
ég hugsa með heilanum,
ég get gert hvað sem er,
ég á heilbrigðan líkama.
Lungun, hjartað og meltingin eru nauðsynleg.
Ég get ekki hugsað mér betra líf og líkama.
(Rósa Guðbjörg Guðmundsdóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Doppa
Ég á kisu sem klifrar í gardínunum og buxum. Hún heitir Doppa. Hún er oft að leika sér. Hún var á skólatöskunni og skólataskan datt.
(Stefán Eiríksson, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Týnda kisan
Einu sinni var kisa. Hún var týnd. Hún sá stelpu. Hún sagði við hana: „Ég er lítill, brúnn köttur og ég er týndur. Viltu vera svo góð að finna foreldra mína?" Stelpan sagði, „nei, ég get það ekki". Þá labbaði hún áfram og sá konu og mann. Kisa sagði: „Ég er lítill, brúnn köttur og ég er týndur. Viljið þið vera svo góð að finna foreldra mína?" En konan og karlinn sögðu, „nei". Þá fór hún aftur að labba. Hún sá strák og sagði: „Ég er lítill, brúnn köttur og ég er týndur. Viltu vera svo góður að finna foreldra mína?" Hann sagði, „já, já, ég skal hjálpa þér". Og þá hjálpaði hann henni.
(Katrín Sól Einarsdóttir, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Furðukrían

Ég er kría
og heiti Fía.
Ég flýg yfir sjónum
og sé fullt af ljónum.

Ég borða fisk
en ekki á disk.
Ég fer til vina minna
og hjálpa þeim að vinna.

Mig langar í bland í poka
en það er svo mikil þoka.
Ég er með blýant og bók
en mig langar í kók.

Ég stal bókinni af manni
sem er mjög mikill glanni.
Mér finnst pleimó skemmtilegt
og það er líka merkilegt.

Vinkona mín er dúfa
og heitir Húfa.
Hún borðar bara brauð
og líka dáinn sauð.

Vinur minn er máfur
og heitir Sávur.
Ég dó,
niðri í mó.

(Eftir Antoníu Mist, Ásdísi, Breka, Elínu Kötlu og Gyðu Dröfn í 3. bekk.)

_______________________________________________________________

Slys
Einu sinni var strákur. Hann var að leika sér. Svo datt hann ofan í holu. Hann meiddi sig á olnboganum og bakinu. Hann þurfti að fara með sjúkrabíl.
(Finnur Darri Gíslason, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Glugginn
Ég horfi út um glugga,
þarna situr Gugga.
Hún er gift algjörum rudda.
Ég labba út,
ég sé mús,
hún skýst undir hús.
Linda verður alveg brjáluð
því hún er svo mikið máluð.
(Embla Ýr Indriðadóttir, 5. bekk)

_______________________________________________________________

Köttur og mús
Einu sinni var köttur sem hitti mús. Kötturinn ætlaði ekki að éta músina heldur vildi hann að þau, hann og músin, yrðu bestu vinir og þau léku sér allan daginn saman. Þegar þau fóru heim fóru þau að sofa og dreymdi að þau væru að leika sér saman. Daginn eftir vildu þau halda áfram að leika og gerðu það.
(Jóhannes Liljan Árnason, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré, þá myndi ég ekki vilja láta klifra í mér og ekki heldur brjóta mig. Ég myndi vilja vera stórt tré og ég væri líka með epli og líka með vínber. Það myndu fuglar sitja á mér og það myndu íkornar eiga heima í mér.
(Dominik Wysocki, 3. bekk)

_______________________________________________________________

Eltingaleikur í sjónum
Einu sinni var fiskur og sæormur og fiskurinn sagði, „eigum við að elta gamlan þorsk?"
(Heimir Tjörvi Magnússon, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Vinir

Við erum vinir,
leikum okkur saman.
Við erum synir,
það er gaman.
Við förum í sund,
höldum vinafund.
Brosum breitt
og meiðum ekki neitt.
Við búum í Reykjavík
en alls ekki Keflavík.
Við æfum breik
og við fáum okkur sjeik.

(Eftir Antoníu Mist, Ásdísi, Breka, Elínu Kötlu og Gyðu Dröfn í 3. bekk.)

_______________________________________________________________

Í dýragarðinum
Einu sinni var dreki og hann var að fara í dýragarð. Þar voru dýr. Þar var ljón, grís og fiskur. Drekanum fannst skemmtilegt í dýragarðinum.
(Katla Ólafsdóttir, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Fjöll
Nemendur 4. bekkjar hafa unnið verkefni um fjöll og gerðu m.a. þessi ljóð ásamt því að semja lög við þau í tónmennt:

Ljóð um fjall
Lækur rennur niður lyngbrekkuna,
hrafninn flýgur yfir klettana og krunkar.
Blómin anga,
fuglar syngja,
flugur suða,
lömbin jarma,
kríur garga yfir sjónum.
Ég klíf syngjandi upp á fjallatindinn.
4. HHP, hópur I

Fjallaljóð
Grjót og steinar falla niður hlíðina,
kindahópur á ferð.
Soltinn valur sveimar yfir
í leit að bráð.
Græðgin skín úr augum hans.
Bráðin nálgast.
Árás. Kindur liggja eftir í valnum,
dauðar.
Valurinn flýgur svekktur á braut.
4. HHP, hópur 2

Eyjafjallajökull
Eyjafjallajökull er eldfjall stórt
Sem byrjaði að gjósa um miðja nótt.
Það komu drunur og mikil læti
Og enginn dansaði af kæti.

Þetta var ekki mjög vinsælt
og hafði áhrif víða um lönd.
Því flugvélar komust hvorki lönd né strönd.
Sumir fóru að gráta og aðrir voru reiðir
á meðan jökullinn út um loftin öskunni dreifir.
4. GBJ

Fjallið stóra
Fjallið stóra, Esjan grá,
sólin læðist bakvið.
Hún er frekar létt á tá,
kindur, fossar og lækir.
 
En nú er nóttin köld og blá
og sólin farin að sofa.
Hlustið englar himnum á
svo enginn fari sér að voða.
4.GBJ
_______________________________________________________________

Önd eða belja?
Einu sinni var önd sem fékk línuskauta í jólagjöf. En hún var eins og belja á svelli.
(Gylfi Maron Halldórsson, 2. bekk)
_______________________________________________________________

Ljóð
. Ljóð.
. Jú, það er gaman.
. Óhh, ofsa gaman.
þaÐ er mega gaman.
(Magdalena Schram, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Vinátta
Vináttu vil eiga góða
venjulega og sanna.
Arka saman ævislóða
undrafegurð kanna.
(Jóna Gréta Hilmarsdóttir, 7. bekk)
_______________________________________________________________

Fótbolti
Í fótbolta er gaman,
þá spilum við saman.
Stundum er mikið hark
og ég hef skorað mark.
(Róbert Orri Gunnarsson, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Snjór
Ég er stór
eins og snjór
þungt er í fæti.
ei eru læti.
(Ísabella Anna Húbertsdóttir, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Eitt, allt og ekki neitt
Einn maður vaknaði einn morguninn, einn tannbursti átti heima inni á einu baði og maðurinn stóð upp úr einu rúmi og labbaði fram einn gang og inn á eitt bað og notaði eina tannburstann og svo labbaði hann lengra út eina ganginn og inn í eitt eldhús og þar var eitt kex og ein kókómjólk, maðurinn fékk sér eitt kex og kókómjólk, í húsinu voru einar buxur og einn bolur og maðurinn fór í ein föt og svo gerði maðurinn eitt, allt og ekki neitt.
(Haki Darrason Lorenzen, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Ég kem úr skóla
Ég kem úr skóla
og sé krakka róla
það er snjór
og hann er stór
þegar ég kem heim
sé ég stjörnur úti í geim
því það er dimmt úti
og ekkert er í grúti.
(Karen Ósk Arnarsdóttir, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Móra og lömbin hennar
Einu sinni var kind sem hét Móra. Hún átti tvö lömb og þegar það átti að fara að slátra lömbunum faldi Móra sig og lömbin sín. Hún reyndi að finna æti og grænt gras því það var vítamínríkast. Um veturinn þegar búið var að slátra lömbunum kom Móra úr felum og hún lifði hamingjusöm með lömbunum sínum tveimur.
(Anna Soffía Hauksdóttir, 2. bekk)
_______________________________________________________________

Frosin ber
Ég tíni eitt og eitt ber og þannig fylli ég kassann minn á meðan kuldinn læðist nær og nær og svo frjósa þau.
(Ingvar Snær Jennason, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Sagan af Pétri
Einu sinni var strákur sem hét Pétur. Pétur fór einn dag í hjólreiðatúr og hafði geislaspilarann með sér. Pétur þurfti að fara yfir margar götur. Þegar hann þurfti að fara yfir síðustu götuna kom bíll æðandi. Bíllinn flautaði en strákurinn heyrði ekki í bílnum. Bíllinn keyrði á strákinn, sem datt af hjólinu og handleggsbrotnaði, en náði sér fljótt.
(Jóhanna Sigurðardóttir Teuffer, 6. bekk)
_______________________________________________________________

Reykir
Eftir langa bið fengu nemendur í 7. bekk í Háteigsskóla að fara á Reyki, 6. – 10. febrúar. Við vorum þar með krökkum úr Flataskóla. Þeir gistu í húsinu Grund en við gistum í Ólafshúsi. Það var líka stórt íþróttahús og sundlaug, auk þess Bjarnarból sem var stór salur með fullt af leiktækjum, t.d. borðtennisborði, púlborði og þythokkí. Kvöldvökurnar voru haldnar í íþróttahúsinu og þar voru lagðar fyrir okkur alls konar þrautir og leikir. Auk þess fengu krakkarnir að vera með atriði eða hafa leiki tvö kvöld. Maturinn var mjög góður, sérstaklega kvöldkaffið og morgunmaturinn. Í hárgreiðslukeppninni vann Einar Luther og með honum unnu meistararnir Karen, Maren, Þórhildur og Vala. Ekki má gleyma öllum hinum sem voru því þeir voru allir æðislegir. Alla daga þurftum við að læra eitthvað smá, t.d. um peninga, sögu og náttúrufræði; svo var farið á Byggðasafnið á Reykjum og þar var skoðað og leyst alls konar verkefni. Báðir skólarnir tóku þátt í að búa til flöskuskeyti með því að allir skrifuðu nafnið sitt; svo var því hent út í sjóinn. Viti menn, kannski finnst það einhvers staðar. Síðasta kvöldvakan var ball þar sem allir skemmtu sér vel. Svo var komið að því að kveðja þessar góðu stundir sem við höfðum átt á Reykjum.
Takk fyrir, Snædís, Úlfur Breki og Jóna Gréta.
_______________________________________________________________

Mávur með ígulker
Við Atli sáum máv sem var með ígulker. Hann lét ígulkerið detta til að brjóta það. Við fundum fullt af ígulkerjum.
(Stefán Eiríksson, 2. bekk)
_______________________________________________________________

Tígurinn sem missti rendurnar
Einu sinni var tígur sem át myglaðan ávöxt og missti rendurnar. Svo át hann apa og fékk rendurnar aftur.
(Jón Gunnar Ólafsson, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Mjöll og vötn
Snjórinn er hvítur og vötnin blá
vatnið flæðir og snjórinn fellur
í vatninu leynist ýmist líf
og snjórinn er rúm fyrir þreyttustu dýr.
Snjórinn klæði fyrir lauflaus tré
svo fallegur og hvítur og elskulegur,
vatnið borg fyrir neðan jörð.
Mjöll og vötn.
(Örn Magnús Pálsson, 5. bekk)
_______________________________________________________________


Ef ég væri snjókorn
Ef ég væri snjókorn þá myndi ég svífa yfir alheiminn.
Svo myndi Orri bara setja vegasalt og grjót á mig.
Þá myndi ég ekki fjúka.
(Elisabeth Diez Róbertsdóttir, 6. bekk)
_______________________________________________________________


Morgnar
Erfitt er að vakna,
verra að finna klukku.
Kisa kemur inn,
mjálmar inn í kinn.
(Ásgrímur Heiðarr Ásgrímsson, 5. bekk)
_______________________________________________________________


Álfar
Ég trúi á álfa vegna þess að ég hef séð álf:
Álfar brenna,
steinninn glitrar.
Kom að skoða,
steinninn titrar.
Út úr steininum kemur álfur.
Ég sá hann með allsberum
augum mínum sjálfur.
Hann gengur aftur,
inn til sín.
Rosa er hún falleg
húfan þín.
Hann sagði, „takk"
og lokaði á eftir sér.
Þetta var víst feigðin
sem kallar að mér.
(Egill Elfar Stolzenwald, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Jólin
Jólin eru að koma,
nú hlakka ég til.
Því þá fæ ég gjafir
og góðan mat.

Klukkurnar klingja klukkan sex
og við förum í fín föt.
Við komum saman,
nú eru komin jól.
(Ísabella María Eriksdóttir, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Draumadesember
Í desember á að skreyta húsið sitt, hafa gaman, fara út að leika í snjónum, drekka kakó með fjölskyldunni sinni. Borða góðan mat, fara á jólaböll, kaupa jólagjafir, horfa á bíómyndir. Það er alltaf svo margt að gera í desember. Ég bý stundum til snjókarla og snjóhús. Ég prjóna alltaf eða föndra undir jólatrénu hinu fagra.
(Sóley Lind Heimisdóttir Paz, 6. bekk)
_______________________________________________________________

Jólaljóð
Snjórinn fellur land mitt á
og jólin fara að koma.
Jólagjafir fæ ég þá
og þetta verður svona.

Sparifötin fer ég í
og opna jólagjafir.
Allir vita hvað í mér býr
og ég hlakka til næstu jóla.
(Erna Björk Másdóttir, 7. bekk)
_______________________________________________________________

Góður dagur í lífi mínu
Það var aðfangadagur 2009, við vorum í bílnum á leiðinni til ömmu minnar á elliheimilinu Grund. Við vorum komin, ég opnaði dyrnar á bílnum og lenti í kalda snjónum. Ég andaði að mér kalda loftinu og horfði til himins. Það voru heil þúsund af litlum stjörnum. Ég velti fyrir mér hvort ein af þessum stjörnum væri hann afi. Það er leitt að ég gat aldrei fengið að kynnast honum.
Ég lokaði dyrunum og hélt síðan áfram á leiðinni inn á Grund. Við vorum komin, það var hlýtt þar inni.
Við fórum í lyftuna og við ýttum á takka númer fjögur. Við biðum í smástund, það var alveg þögn en allt í einu opnaðist lyftan og við stigum út úr henni.
Það var allt skreytt með fallegum, rauðum jólakúlum. Það voru jólalög í gangi og það var búið að setja gullfallegt jólatré upp sem skein eins og stjörnurnar.
Þarna sat amma. Hún var með lokuð augun og bros á vör. Hún var gullfalleg. Við löbbuðum til hennar og pabbi kyssti hana á ennið. Ég tók í höndina á henni og kyssti hana á kinnina. Hún opnaði augun og brosti. Ég vildi að ég gæti séð það bros aftur.
Þegar við vorum búin að vera hjá henni í hálftíma þurftum við að fara heim og halda upp á jólin. En mér fannst eins og við værum þegar byrjuð á því.
Áður en við fórum rétti ég ömmu minni rauða, skreytta kúlu sem ég hafði skreytt sjálf. Hún brosti til mín og tók mig í fangið.
Þetta var besti dagur lífs míns.
(Kolfinna Eyþórsdóttir, 7. bekk)
_______________________________________________________________

Í desember á ég afmæli. Það er þann 20., ég verð 11 ára. Við munum dansa kringum jólatréð, syngja jólalög og borða piparkökur. 20. desember er síðasti dagurinn í skólanum. Ég held jólin í sveitinni. Við skreytum jólatréð, borðum jólamat, ég held afmælið mitt í Reykjavík og svo borðum við pizzu og köku. Svo keyrum við í sveitina og ég held fjölskylduafmæli og fer að sofa um kvöldið. Mér líður vel eftir afmælisdaginn.
(Jakobína Kristjánsdóttir, 6. bekk)
_______________________________________________________________

Jóladagur
Þrif, þrif, ekkert nema þrif,
allt verður að vera fínt fyrir jólin.
Og finna rétta jólakjólinn,
búið verður allt jólaféð
og syngjum saman
í kringum jólatréð.
Og þá verður gaman.
(Magdalena Schram, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Biluð jól
Það var einn dag, 13. des.
hann Stúfur fór í búð
að gjafir kaupa fyrir krakka,
mikla Ikea fór hann í
og hann gleymdi sér
og fór sá álfur að leika sér
og ekkert barn fékk
í skó þessa nótt.
(Ingvar Snær Jennason, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Misheppnuð jól
Jólin koma, heimavinnu skilað,
kuldinn þroskast, rafmagnið bilað,
leira og lita, alltaf saman,
leika sér úti, það er gaman.

Fara að skreyta
ofsa gaman,
líka að breyta
húsinu í.

Aska liggur ein og yfirgefin.
Þetta kallast misheppnuð jól.
Kviknaði hafði í húsinu
og eiga þau engin ból.
(Egill Elfar Stolzenwald, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Upphaf jólasveinanna
Úr 1000 ára gömlum mosa stígur fótur.
Tröllkona ein sér hann og segir, sá er ljótur!
Tröllkarl stígur upp úr mosanum.
Tröllkonan heldur að hún sé skotin í honum.
Þrettán tröllkarlar á eftir þeim lata.
Þrettán tröllkarlar þann lata mata.
(Gabríel Ísar Einarsson, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Jólaball í skóla
Börnin hittast
og halda ball,
dansa kringum jólatré.
Borða jólasleikjó
og hlæja saman
og sýna leikrit
um Jesú og fæðingu hans,
það er svo gaman,
en nú er þetta búið.
(Auðun Loki Kormáksson, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Draumadesember
Í desember væri ég til í að það væri alltaf snjór til þess að ég gæti oft farið á skíði. Ég væri til í að það væru engin próf í skólanum. Ég væri til í að við fengjum alltaf að föndra og skreyta í stofunni í skólanum og við myndum hlusta á jólatónlist alltaf.
(Sara White, 6. bekk)
_______________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá myndi ég tala við fuglana. Dansa í vindinum. Það væri dálítið gaman. Svo myndi ég horfa á krakkana í alls konar leikjum og horfa á kisuna klifra upp um mig. Hundurinn mun örugglega pissa á mig á eftir. Ég myndi alltaf vera í rigningunni og snjónum. Á haustin verð ég sko ljótur. Á sumrin er ég með hár. Á hverjum morgni heyri ég fuglasöng. Það eru eiginlega allir sem klifra í mér og mér finnst það dálítið vont eða þegar þau slíta greinarnar af mér.
(Jóna Lísa Helgadóttir, 3. bekk)
_______________________________________________________________

Jólin
Snjórinn fellur af himnum ofan
og jörðin verður hvít.
Jólasveinar heimsækja byggðir
og gefa gjafir og börn verða glöð.
Jólin eru glaðlegur tími
fyrir fjölskyldu og vini
til að fagna saman.
Jólatrén glansa eins og
stjörnur á himnum
og allir glaðir verða.
(Örn Magnús Pálsson, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Jólin sorglegu
Einu sinni var fimm manna fjölskylda. Dóttir, litla dóttir, mamma, pabbi og litla Snæ. Snæ er lítil kisa sem er snjóhvít. Þessi jól voru fyrstu jólin hennar en ekki bestu og síðustu. Ég er að segja frá jólum sem lítil saklaus kisa átti að upplifa og allt mér að kenna. Jæja, þá byrjar sagan.
Snæ var á leiðinni út að labba og þá kom einhver og ætlaði að stela henni. Hún hljóp í burtu og villtist. Þá kom ég auga á hana. Ég var með boga og ör. Hún var ekki lengur hvít, heldur grá. Hún skalf af kulda og var glorhungruð. Allir fóru illa með hana. En ég tók bogann og skaut hana. Hún notaði síðustu krafta sína til að biðja um hjálp. Ég hljóp heim. Mér leið illa öll jólin. Ég fór ekki út í þrjá daga, en fjórða fór ég út á staðinn en þar lá kisan dauð. Ég tók bogann og braut hann í marga mola, en ég man þetta allt mitt líf.                             
(Viktoría Ziliuta, 6. bekk)
_______________________________________________________________

Jól
Grýlukertin ég sýg
og piparkökuhús ég bý til
piparkökukarlarnir segja hei,
þú skreytir okkur ei
með grænum, bláum, rauðum lit.
(Magnús Ingi Kjartansson, 5. bekk)
_______________________________________________________________

Hvít jól
Hvítur snjór, ný árstíð, jólaárstíðin.
Stress og pirringur í fullum mæli.
Enginn hugsar um öll stríðin.
Jólastofan breytist í hæli.

Þá kemur jólasnjórinn
sem passar við allt blóðið.
Hermenn sem hugsa ekkert um jólin.
Hugsa bara um að komast af, að lifa.

Og það er þá sem við hugsum:
Hvað snúast jólin um?
Jólasveinn í rauðum buxum.
Um það snúast jólin sum.
(Hekla Baldursdóttir, 7. bekk)
_______________________________________________________________

Dúfan
Ég flýg yfir hafið í átt að mat.
Í skóginum er kona með brauð í fanginu, ósköp fátæk en samt glöð.
Fuglarnir hópast í kringum hana í átt að mat, þeir líktust allir mér.
Að það skuli vera hún sem á varla mat fyrir sig sjálfa á meðan aðrir nutu gómsæts matar, en ég held að hún hafi notið mestu hamingju allra jóla og fuglarnir líka.
(Jóna Gréta Hilmarsdóttir, 7. bekk)
_______________________________________________________________

Flótti frá jörð
Einu sinni var strákur sem langaði mest í heiminum til að fara út í geim. Eitt kvöld fór hann að sofa. Hann dreymdi að hann færi út í geim, alveg út fyrir endimörk og þegar hann vaknaði var hann með pabba sínum í geimskipi. Þá voru þeir búnir að flýja jörðina á hröðustu eldflaug í heimi. Hún fór skrilljón, billjón sinnum hraðar en ljósið. Strákurinn spurði pabba sinn af hverju þeir hefðu farið út í geim. Pabbinn svaraði að geimverur hefðu gert innrás á jörðina og að þeir væru síðastir lifenda frá jörðinni. „Og nú erum við að leita að annarri plánetu sem við getum lifað á,“ sagði pabbinn. Eftir eitt ár í geimnum fundu þeir plánetu sem þeir gátu lifað á, en þeir voru ekki einir. Það voru vinalegar geimverur sem sögðu, „vov elol kok o mom i non non á poplol á non etot unona okokokaror.“ Þá sagði strákurinn bara eitthvað út í loftið og sagði, „megum við búa hér?“ Þá sögðu geimverurnar, „jojá“, og þeir lifðu vel alla ævi.
(Tristan Karel Helgason, 6. bekk)
_______________________________________________________________
 

Besta orðið mitt

I

Ég, ég, ó, ég. Það er besta orðið mitt.
Gerðu það sjálf. Það er besta setningin mín.

II

Þú, þú, þú, fallega þú, þú með yndislega brosið.
Undarlega þú horfir á mig en samt með fallega brosið.

(Snædís Laura Heimisdóttir Paz, 7. bekk)

_______________________________________________________________

Tröllin
Einu sinni voru tröllamaður og kona í mannamó (sem er að tína fólkið). En einn daginn komu þúsund manns af fólki og ætlaði að drepa tröllin. Fólkið drap konuna og tröllapabbi sagði þá, „stopp. Við ættum ekki að vera að berjast, við ættum að vera vinir.“ Fólkið sagði, „hmmmm, ókei, verum vinir.“                        

(Kristján Ingi Valdísarson, 6. bekk)

_______________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá væri ég ösp. En þá myndi afi minn eiga mig. Ég væri mjög leið ef að krakkar myndu brjóta greinarnar á mér og sparka í mig. Ég væri dökkgræn á litinn og ég væri mjög há. Það myndi íkorni búa inni í mér og hann væri búinn að safna mjög miklu af hnetum. Á hverjum morgni myndu fuglarnir setjast á greinarnar mínar og syngja svo yndislega fyrir mig. En ég gæti ekki talað né andað. Svo væri geitungabú inni í mér. Mjög oft suðuðu geitungarnir þegar þeir væru að taka hunang úr blómunum sem væru út um allt. Einn daginn kom köttur og klifraði upp í hárið á mér og mig kitlaði ofsalega mikið. Svo komu krakkar og hengdu eina rólu á höndina mína og hún var mjög þung. Einu sinni kom lítill snáði og knúsaði mig. Það var mjög gott.

(Elín Katla Henrysdóttir, 3. bekk)

_______________________________________________________________

      Haustið
     Ég mætti haustinu í fyrradag,

     það var í hlýrri peysu
     og með viftu aftan á bakinu
     sem feykti laufunum af trjánum.
(Iðunn Gígja Kristjánsdóttir, 6. bekk)

_______________________________________________________________

Draugur í fjalli
Einu sinni var maður sem hét Jón og var hann alltaf að tína ber uppi í fjalli. Einn daginn var hann uppi í fjalli og kom þá þoka og í þokunni heyrðist: „Hættu að tína í fjallinu mínu, annars læt ég fara illa fyrir þér í framtíðinni.“ Maðurinn var svo hræddur að hann hljóp heim. Næsta dag fór maðurinn upp í fjall að tína ber, því hann hélt að þetta sem gerðist í gær væri bara draumur, en þegar hann var að fara heim kom aftur þokan og aftur heyrðist í röddinni sem sagði: „Ef þú heldur þessu áfram, færðu á baukinn.“ Við þessi orð fór maðurinn heim og sagði öllum í bænum að tína ekki ber uppi í fjalli, „því annars fer illa fyrir ykkur“. Það fór enginn framar upp í fjall að tína ber og ekkert heyrðist í röddinni framar og allt gekk öllum í hag. 

(Elmar Einarsson, 6. bekk)

_______________________________________________________________

Í fossinum
Einu sinni var prinsessa sem var að leika sér úti. Hún sá foss og datt niður í fossinn. Svo kom prins á hesti sem stökk yfir fossinn og prinsinn bjargaði prinsessunni með því að toga hana upp úr fossinum.

(Johanna Haile Kebede, 2. bekk)

_______________________________________________________________

Spori
Einu sinni var strákur sem hét Einar. Hann var hjá ömmu Gullu og afa Steinari. Það var líka hundur sem hét Spori. Spori var varðhundur sem leið illa. En Einar varð veikur og hundurinn Spori vissi það og var hjá honum á meðan hann var veikur.                          

(Einar Már Másson, 6. bekk)

_______________________________________________________________

Jón og drekinn
Einu sinni var tröll sem hét Jón. Jón bjó í Tröllaborg með mömmu sinni, Stínu, og pabba sínum, Kalla. Pabbi Jóns, hann Kalli, vann við að veiða dreka. Hann vildi að Jón myndi byrja að vinna með honum, en Jón vildi ekki veiða dreka, hann var gott tröll og vildi ekki meiða neinn. Eitt kvöldið var Jón að labba í skóginum. Allt í einu sá hann dreka liggjandi á jörðinni. Hann sá að hann hafði nýlega verið skotinn. Hann tók drekann upp og fór með hann heim. Pabbi Jóns var ekki heima, svo hann hljóp með drekann inn í herbergi. Hann batt fyrir sárið og gaf drekanum að drekka og borða. Pabbi Jóns kom nú heim, hann bankaði á dyrnar hjá Jóni og sagði, „matur“. Við matarborðið sagði Jón þeim alla söguna og pabbi Jóns hætti að veiða dreka og Jón tók drekann að sér og þau lifðu hamingjusöm upp frá því.

(Vala Magnúsdóttir, 6. bekk)

________________________________________________________

Árstíðir mínar
Ég gleðst við það að koma út í góða veðrið og finna góðu lyktina, lykt sem snertir hjörtu allra, lykt sem allir þrá, haustið.

Ég gleðst við að finna lykt, lykt sem stingur nísting í nef, lykt sem er svo köld en samt svo hlýleg, veturinn.
Ég gleðst við að finna lykt, lykt sem minnir mig á eitthvað, eitthvað svo tært og volgt, svo mikla graslykt, vorið.
Ég gleðst þegar ég finn lykt, lykt sem gefur frí, frí frá öllum áhyggjum, mér líður vel, það er sumar.
(Viktor Sigurbjörnsson, 7. bekk)

________________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá myndi ég teygja mig upp í sólina. Sjúga næringuna úr moldinni. Leyfa kisunum að klifra í mér. Vaxa hratt og hátt upp í himininn. Þá myndi ég leyfa hundum að pissa á mig, ormunum að gæla við rætur mínar, leyfa geitungunum að halda bú í mér og leyfa fuglunum að setjast á hendur mínar. Að lokum myndi ég sofa allan veturinn.

(María Rún Benediktsdóttir, 3. bekk)

________________________________________________________________

Sumarminning
Ég fór á Apavatn og ég fór í sund og það var geðveik rennibraut.

(Embla Marie Ragnarsdóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá myndi ég dansa í sólinni því þá væri mér svo heitt. Ef ég væri tré þá gæti vaxið á mér pera ef ég væri perutré. Ef það væri vindur þá myndu greinarnar mínar hristast og gætu brotnað. Fuglarnir gætu komið og gert sér hreiður. Ég gæti farið í sturtu í rigningu. Þegar það er verið að kasta snjóbolta í mig þá meiði ég mig. Á haustin falla laufin af greinunum mínum. Ef ég væri tré þá myndi ég standa á sama stað.

(Tómas A. Erlingsson, 3. bekk)

__________________________________________________

Sumarminning
Ég fór til afa og ömmu á Dalvík og fór í sund og að leika mér heima hjá afa og ömmu.

(Bjarmi Kristinsson, 2. bekk)

________________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá vildi ég vera tré í Keldudal. Þar er sumarbústaðurinn minn. Því afi fer svo vel með þau. Ég væri reynitré af því að þá koma fuglarnir og borða berin mín. Þá kitlar mér og þá hristi ég laufin. En ekki of mikið. Ég er 20 ára og er flottasta tréð í Keldudal. Það var gaman þegar tófurnar komu. Þær kroppuðu í mig. Það var gott. Svo kom vetur, þá var kalt. Laufin breyttu sér í alls konar liti og berin byrjuðu að krumpast. Besti vinur minn er afi. Og ég bíð alltaf eftir honum.

(Elvar Orri Palash Arnarsson, 3. bekk)

________________________________________________________________

Sumarminning
Við vorum í Viðey og vorum að labba. Þá sagði Siggi: „Hei Hrafnkell,“ og ég leit við. Þá kitlaði Siggi mig. Siggi, Tommi og Máni tíndu snigla á þara og ég fékk að halda á einum. Síðan fórum við í bát og keyrðum heim.

(Hrafnkell Daði Vignisson, 2. bekk)

________________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré, væri ég hávaxið og fallegt tré. Ég vildi hafa mörg hreiður á mér og fallegan fuglasöng á hverjum degi.

(Auður Makaya Mashinkila, 3. bekk)

________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá myndi ég ekki vilja fá bolta í mig. Ég myndi ekki vilja heldur láta rífa af mér greinarnar. Ef ég væri tré myndi ég búa til súrefni sem losnar út í loftið. Á trjám vaxa laufblöð og greinar en á mönnum vaxa hár og neglur. Ef ég væri tré gæti ég ekki spilað fótbolta, handbolta og körfubolta. Tré þola meira rok en menn og geta staðið lengur. Tré og menn þurfa bæði vatn til þess að lifa af.

(Grímur Ingi Jakobsson, 3. bekk)

________________________________________________________________

Sumarminning
Í sumarfríinu fór ég í Vatnaskóg og í fjöru.

(Matthildur María Pálsdóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Saga af krókódíl
Einu sinni var krókódíll sem bjó í skítugu vatni í Afríku. Þegar dádýrin komu til þess að fá sér að drekka borðaði krókódíllinn þau næstum því.

(Jakob Traustason, 2. bekk)

________________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá væri ég birkitré. Ég væri alltaf notaður fyrir stöng í fótbolta, ég myndi telja mörkin og hvað oft væri hitt í mig. Einn daginn kom köttur og settist á eina grein. Annan dag kom strákur og klifraði hátt upp í mig. En komst ekki niður. Þá kom pabbi hans og hjálpaði honum niður.

(Agnar Már Másson, 3. bekk)

________________________________________________________________

Afmælið
Einu sinni var lítil stelpa. Hún átti afmæli. Hún var 8 ára. Hún hafði afmælið úti í sólinni. 
(Anna Karólína Ingadóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Hundarnir Máni og Tinna
Máni kom í gær og Tinna fór að leika við hann. Þau hoppuðu og skoppuðu. Svo fór Máni heim og líka ég. Mig dreymdi í nótt að ég og Tinna værum að leika saman.

(Una Lea Guðjónsdóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Ef ég væri tré
Ef ég væri tré þá væri ég í garðinum hjá ömmu. Ég myndi vera grenitré af því að þau eru falleg. Ég sé hund og kött og gras. Ég sé líka hús og bíla og fólk. Mér finnst hundleiðinlegt að vera tré, mér er alltaf kalt.                 
(Breki Atlason, 3. bekk)

________________________________________________________________

Sumarminning
Ég fór á fótboltamót og ég skoraði tvö mörk og við lentum í þriðja sæti. Húrra, húrra, húrra.   

(Finnur Darri Gíslason, 2. bekk)

________________________________________________________________

 

EFTIRFARANDI SÖGUR OG LJÓÐ ERU FRÁ VETRINUM 2010 - 2011:

„Andskoti var þetta vont"
Einu sinni var ung stúlka sem elskaði hesta. Hún sat við fallegt vatn og horfið á sólin setjast bak við fjöllin. Þetta vatn var rétt hjá sumarbústað hennar.

Allt í einu sá hún hest rétt hjá, sá var frekar stór og grár. En hann var fallegur og það sá stúlkan, hún labbaði rólega til hans og klappaði honum. Honum líkaði það þannig að stúlkan gaf honum gras, það líkaði honum enn betur. Stúlkan ætlaði þá að prófa að fara á bak honum en rak þá tána í stein og sagði, „andskoti var þetta vont". Tók þá hesturinn mikið viðbragð og hentist út í vatnið. Stúlkan hljóp þá heim í bústaðinn sinn og sagði pabba sínum og mömmu. Töldu þau að þarna hafi verið nykur á ferð.
(Sigurlaug Birna Guðmundsdóttir, 7. bekk)

________________________________________________________________

Draugasaga
Einu sinni í gömlu, hræðilegu og dimmu húsi var draugur sem átti heima í mygluðum kjallara. Það átti enginn heima í húsinu fyrir utan drauginn. Einn daginn ákvað Alda að bjóða Tinnu, Unni og Sunnu í gistikvöld. Alda vildi skoða gamla húsið og Unnur og Sunna líka en Tinna vildi það ekki. Hún vildi samt ekki vera ein og þær fóru í húsið. Þegar þær komu inn heyrði draugurinn í þeim og faldi sig á ganginum. Alda kom fyrst á ganginn og draugurinn öskraði „búú!" og Alda hljóp í burtu og Tinna og Sunna líka en Unnur festist inni af því að draugurinn náði að læsa hurðinni. Unnur var rosalega hrædd. En Sunna fattaði að Unnur var læst inni og fór inn um gluggann og náði í Unni. Þær klifruðu upp skorsteininn og hlupu út í garðinn og alla leið heim til Öldu. Þær fóru aldrei í húsið aftur.

(Júlía Kristín Ólafsdóttir, 5. bekk)

________________________________________________________________

Tímavél
Einu sinni var strákur sem hét Kai. Pabbi hans var vísindamaður sem fann upp tímavél sem er 3 senti-metrar. Til þess að stækka hana þurfti hann að nota stækkunargeisla. Tímavélin stækkaði og varð 50 senti-metrar. Þá fór Kai í tímavélina og fór á risaeðlutímann. Þar sá hann múseðlu hjá ungunum sínum. Svo fann hann kíki og kíkti í hann og sá grameðlu. Þá varð hann hræddur og dreif sig heim með tímavélinni.

(Atli Snæri Valgeirsson, 4. bekk)

________________________________________________________

Stjarnan „Þegiðu"
Einu sinni í gamla, gamla daga átti jörðin tvíburastjörnu sem hét „Þegiðu". Einn daginn kom árekstur á milli „Þegiðu" og jarðar og steinar flugu út um allt. Jörðin lifði það af og það skapaði jörð. „Þegiðu" tapaði stríðinu.

(Kolbeinn Þorsteinsson, 3. bekk)

________________________________________________________

Stjörnufiskaljóð
Fiskarnir,

stórir og agnarsmáir.
Hafmeyjan syndir dátt,
stjörnur glampa á himni.
Fiskar synda dátt
og hafmeyjan prófar köku.
(Gunnhildur Brynja Bergsdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________

Hreggviður
Ég á bróður sem heitir Hreggviður. Hann er alveg að verða 3ja ára. Ég á afa sem heitir Hreggviður líka, en hann er nýorðinn 60 ára. Þeir eru bestu vinir þótt það sé 57 ára mismunur. Reglulega þarf litli Hreggviður að kíkja í skipið hjá eldri Hreggviði. Þá þarf sá yngri að leggja skipinu betur og ýta á flesta takkana og senda mikilvæg skilaboð til vélstjóranna í gegnum talstöðvarnar. Loks þarf að ganga úr skugga um að öll vasaljós séu í lagi. Eftir langa túra hjá þeim eldri kemur hann í heimsókn og þeir fara í löggu og bófa, æfa skilmingarnar og loks fara þeir í Playmo. Eldri Hreggviður hefur komið tvisvar sinnum í skólann og við í bekknum einu sinni til hans og sá yngri var heppinn að afi hafði tíma til að koma í heimsókn í leikskólann. Hann spilaði á gítar, söng og sagði þeim sögur af skipum.

(Signý Ylfa Sigurðardóttir, 4. bekk)

________________________________________________________

Á vorin
Á vorin þá lifnar allt við, blómin, skordýrin og jafnvel fólkið. Krakkarnir fara að leika meira úti en inni, leggja frá sér lærdóminn og fara út í fótbolta eða snú-snú. Sólin er uppi dag og nótt og þreytist ekki fyrr en á haustin. Farfuglarnir koma frá heitu löndunum og lóan byrjar að syngja ásamt hinum fuglunum. Á vorin bruma trén og fólkið fer að vinna í görðunum. Fuglarnir gera sér hreiður, verpa eggjum og ungar klekjast út. Það er yndislegt þegar vorar.

(Hulda Kristín Hauksdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________

Steinaljóð úr 2. bekk

Steinninn minn er sléttur
og hann er líka léttur
hann er líka glansandi
og stundum er hann dansandi
og hann er líka grár og líka blár og hann er langur
og núna er hann svangur.
(Askur Ari Davíðsson)

Steinninn minn er glansandi
léttur harður, hvítur og léttur.
fallegur og sléttur
sem laðar og lokkar.
(Karólína Ósk Erlingsdóttir)

Steinninn minn er hvítur og léttur.
Steinninn minn er líka litill.
(Dominik Wysocki)

Steinninn minn er léttur
en hann er líka harður.
Hann er rauður og glansandi
þetta er hraun
ég fann hann í Heklu.
(Daníel Birkir Snorrason)

Fallegur og grár
og sléttur og hreinn
og glansandi og mér
finnst hann vera
fallegur.
(Freyja Sól Kjartansd.)

Fallegur þungur stór lítill ávalur egglaga þungur holóttur ljótur oddhvass mjúkur.
(Þorbjörn Helgason)

Fallegur og grár
og sléttur og hreinn
og glansandi ^^.
(Anh Phuong Ðang)

Steinninn minn er mjúkur
og fallegur á litinn
og hann er líka sléttur
og götóttur og nettur.
(Jóna Lísa Helgadóttir)

Steinninn minn er grár.
Steinninn minn er götóttur.
Steinninn minn er þungur.
Dagur Nino Sigurðsson

Ég fann minn fallega stein og hann er svartur og hvítur og ef ég týni honum ekki þá verð ég alltaf fögur.
Það var minn fallegi draumur að eignast svona stein. Og loksins rættist draumurinn eins og ég beið eftir.
(Andrea Líf Árnadóttir)

________________________________________________________________

Vorkoma
Þegar vorið kemur hlýnar úti og það koma blóm og gróður. Krakkar fara að leika sér úti. Þau fara í snú-snú og fótbolta. Það verður bjartara. Dagarnir lengjast. Það er skemmtilegra á vorin.

(Jón Gunnar Ólafsson, 4. bekk)

________________________________________________________________

Draugasaga
Það var einu sinni strákur sem heyrði hljóð undir rúminu sínu. Hann hélt það væri draugur. Hann var hræddur. Sem betur fer var þetta bara draumur og hann vaknaði við ljós sólarinnar.
(Orri Heiðarsson, 5. bekk)

________________________________________________________________

Vinátta
Einu sinni voru tveir strákar sem voru verstu óvinir. Þeir hétu Logi og Darri. Þeir voru saman í bekk og Darri var alltaf að stríða Loga og Logi alltaf að stríða Darra. Einn daginn þegar þeir voru í skólasundi þá ýtti Darri Loga á bakkann í sundinu og Logi rotaðist. Það var farið með hann upp á sjúkrahús og Darri skammaðist sín svo mikið að hann fór heim úr skólanum og vildi ekki gera neitt. Hann bara lá og svaf. Síðan áttaði hann sig á því að það væri ekki gott að stríða og síðan baðst Darri afsökunar og Logi samþykkti það og eftir það voru þeir bestu vinir.

(Birgir Ísar Guðbergsson, 4. bekk)

________________________________________________________________

Í feluleik
Einu sinni voru þrír krakkar í feluleik úti vegna þess að vorið er komið og sól úti. „Í dag er gaman", segir Aron við Önnu. Þau fela sig á góðum stöðum, eins og uppi í tré og inni í runna og bak við stóra húsið sitt. Það er gaman að leika sér.

(Ingvar Snær Jennason, 4. bekk)

________________________________________________________________

Sagan af Bröndu Byssukúlu
Branda byssukúla var kattarfúl. Henni hafði verið þrælað út í þessum sirkus í næstum fjögur ár. Það var búið að skjóta henni úr þessari leiðinda fallbyssu meira en þúsund sinnum. Að sýningu lokinni var hún alltaf bundin við þennan andstyggðar staur. Branda lagðist út af og sofnaði. Um nóttina vaknaði hún við lágvært tíst. Hún opnaði augun og sá mús sem virtist vera að naga ólina hennar. Hvað er hún að gera? hugsaði Branda. Finnst henni ólin mín góð á bragðið? Loks losnaði ólin af Bröndu sem rétt í þessu var að hrista sig. Músin hljóp á brott þegar hún sá að hún hafði leyst kisuna. Branda hljóp í áttina að skóginum. Loks þegar hún kom þangað sá hún annan kött sem hljóp á eftir músinni sem hafði leyst hana. Branda hljóp í veg fyrir hinn köttinn og hvæsti á hann. Kötturinn varð dauðhræddur og hljóp í burtu. Eftir þetta urðu Branda og músin bestu vinir þótt þær gæti ekki talað saman.

(Hulda Kristín Hauksdóttir, 4. bekk )

________________________________________________________________

Draumalandið
Einu sinni ákvað ég að fara í siglingu. Ég var marga daga og margar nætur á sjónum. En einn dag þegar ég var að sigla rakst ég á eyju. Það var stórt skilti sem stóð á „Bellíníó“!! Og þá hlýtur eyjan að heita Bellíníó. Ég fór á eyjuna og skoðaði hana vel. Það voru girnilegir gúmmíkarlar sem tóku á móti mér. Öll trén eru pálmatré og ströndin var stærsta strönd sem ég hef séð. Húsin voru úr skýjum og maður fékk að ráða hvernig veðrið var. Og hjá hverju tré var full skál af mat eða nammi. Húsin voru í öllum regnbogans litum. Það var fullt af hvítum blómum og lyktin var dásamleg. Ég fékk að vera í húsi sem var grænt. Allir áttu sinn eigin hest og ég fékk að velja hest og hesturinn sem ég valdi hét Aldinn. Svo hugsaði ég, þetta er sko draumalandið mitt.

(Isabella María Eriksdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________________

Fótbolti
Mér finnst gaman í fótbolta. Ég skora oft mörk og æfi fótbolta með Fylki. Þjálfarinn minn er mjög skemmtilegur. Hann heitir Kjartan. Líka Sigrún og Tinna og Oddur.

(Magnús Geir Ólafsson, 1. bekk)

________________________________________________________________

Draumaskóli
Í draumaskólanum mínum er alltaf annað hvort pastaréttur, lasagna eða grjóna­grautur. Val er í hverjum tíma og frímínútur 120 mínútur á dag. Skólinn er frá 9 til 12:30. Íþróttasalurinn er alltaf opinn. Matur er klukkan 11 og þegar maður er búinn má vara í Wii eða PS3. Í vali er hægt að fara í „fjórir í röð“ Monopoly, Mastermind og öll önnur spil sem ykkur dettur í hug. Í íþrótta­sal má gera allt íþróttalegt. Leiser-tag leikur er í klukkutíma – líka go-kart og mini-golf. Þetta er bara fyrir 5. bekk. Svona er skólinn minn.           

(Gunnar Ólafsson, 5. bekk)

________________________________________________________________

Sæti strákurinn
Ég sá þig fyrsta skóladaginn

ég hugsa um þig daga og nætur.
Ég get bara ekkert að því gert
mér finnst þú vera svo sætur.

Ég les um Harry Potter
og finnst það rosa gaman.
En samt vildi ég óska
að við byrjuðum saman.

Ég elska þig svo rosa heitt
þráin blossar í hjarta mínu.
Mig langar dálítið að kyssa þig
en samt bara pínu.
(Steinunn Ásta Ásgrímsdóttir, 7. bekk)

________________________________________________________________

Saga af svani
Einu sinni var lítill svanur. Hann var að leita að ungunum sínum. Annar svanur kom og spurði hvað hann væri að leita að. Þá sagði svanurinn, ég er að leita að ungunum mínum. Þá sagði hinn, ég sá þá hinu megin við vatnið. Þangað fór svanurinn og sagði ungunum að koma heim.

(Katrín Sól Einarsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Draumalandið mitt
Draumalandið mitt á að heita Fljúgandi kóngsríkið. Það á bara að vera skóli á mánudögum, þriðjudögum, miðvikudögum og fimmtudögum og það má fara heim í hádeginu. Þar er enginn heimalærdómur. Svo fær maður ókeypis mat, dót og föt. Landið á að fljúga á skýi og vera ein stór kóngshöll og nokkur hús. Allir eiga stóra íbúð og fullt af fötum. Allir eiga tvær búðir og maður má vaka eins lengi og maður vill og alltaf ráða hvað er í matinn. Allir eiga flughjól sem gengur fyrir sorpi. Svo þegar sorpið fer eða er búið að brenna í svifhjólinu, þá breytist það í vatn. Þannig er draumalandið mitt.                      

(Guðrún Jóhannesdóttir, 5. bekk)

________________________________________________________________

Vorboðinn
Eitt voru ætlaði vorboðinn að láta trén grænka, krakka leika, blómin blómstra og snjóinn á fjöllunum bráðna. Óheppnin lék við hann. Vorboðinn varð fyrir bíl og fótbrotnaði. Og nú liggur vorboðinn í gifsi uppi á spítala.

(Mía Kjartansdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________________

Draumaland
Ég ætla að segja ykkur frá draumalandinu mínu. Skýin eru úr kandíflosi og maður þarf ekki að vinna og læra. Ef þið munið einhvern tímann fara þangað mun standa á skilti: „Fummbassatru“. Regndroparnir eru gúmmí og blýantarnir eru úr lakkrís. Það er mjög gaman þar. Í staðinn fyrir að vera á bílum er maður á gíröffum. Þar er risastórt tívolí og maður er bara í heimilisfræði í skólanum. Það er stranglega bannað að reykja, allt fólkið þar er gott við hvert annað og þess vegna er enginn í fangelsi. Þar er enginn sem vill rífast og þess vegna er engin ríkisstjórn. Það líður öllum vel í þessu landi!!
(Margrét Halldórsdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________________

Steinninn minn
er fallegur,

lítill, mjúkur, léttur,
glansandi og sléttur
rauður á lit og hreinn.
(Antonía Mist Gísladóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Mér finnst…
Ég er ekki sammála því að allir eigi að taka bílpróf á 14. ári. Því að 16 ára unglingar eru algjörir ökufantar og lenda í árekstri mjög oft og þá bætir ekki úr skák ef 14 ára krakkar megi keyra bíl. Hvernig haldið þið þá að umhverfið verði? Það verður allt út í árekstrum daginn út og daginn inn og þó að aðrir segi að það séu bara 2 árum minna, þá eru það líka heilum 2 árum minna! Eins og ég segi, þá er ég ekki sammála þessu og mér finnst samt 16 ára aldur líka of ungur. Mín skoðun er sú að þeir sem ætla að læra á bíl eigi allavega að vera orðnir 20 ára. Því það finnst mér vera fínn aldur því ég vil að lífið verði eins gott og hægt er.
(Iðunn Gígja Kristjánsdóttir, 5. bekk)

________________________________________________________________

Þetta er ljóð
Blýantur til var

en blýanturinn sór
þann ór
að skrifa fallegt ljóð
ljóðið varð ljóð
rétt eins og öll önnur ljóð.
En enginn tók eftir þessu ljóði.
En þótt tímar munu lifa
verður þetta enn bara ljóð
í ljóði eftir blýant.
(Gunnar Ingi Ófeigsson, 7. bekk)

001

________________________________________________________________

Menningarmót í 5. bekk
Á menningarmótinu kynnti ég fjölskylduna mína, vini mína og dýrin mín. Það höfðu margir áhuga á dótinu mínu Ég og Nanna, Ásta, Elisabeth og Embla sýndum diskódans. Það var mjög gaman. Það sem mér fannst skemmtilegast var að segja frá mér og dansa. Annars var þetta allt skemmtilegt. Mamma mín kom og horfði á mig á fimmtudaginn og systir mín kom á miðvikudaginn. Það var gaman.

(Unnur Egla Schram) 

________________________________________________________________

Þemadagar
Þemadagar skólans í lok mars voru helgaðir sjálfbærni. Í sjálfbærni er fólgin virðing fyrir sjálfum sér, umhverfi sínu og þeim sem við umgöngumst. Þá er gert ráð fyrir að ekki sé gengið meira á jörðina en hún geti þolað, svo næstu kynslóðir geti notið hennar.

Öllum nemendum skólans var skipt í 14 hópa og voru tveir kennarar með hvern hóp. Þar unnu bæði ungir og eldri nemendur framúrskarandi vel saman.
Einn hópurinn vann með svokölluð vistspor, en það er mælieining yfir hversu mikil áhrif neysluvenjur þjóða hafa á náttúruna. Nem­endur fóru í vettvangsferð um nágrennið og könnuðu hvort rusl væri flokkað. Þeir fylltu út í svokallaða „rannsóknarbók“ og hér er dæmi um eina:
„Við fórum út til að spyrja hvort fólk í búðum flokkaði rusl. Við fórum í fiskbúðina og þeir sögðu að þeir hökkuðu fiskiafganga og gæfu minkum í Danmörku. Við fórum líka á hárgreiðslustofuna Króm og þeir sögðu að þeir flokkuðu flöskur og blöð. Á American Style sögðu þau að þau flokkuðu pappakassa og flöskur. Í Háskólanum sögðust þau flokka plast og blöð. Þar flokkuðu þau líka óvenjulegt rusl og lífrænt.“        Hákon og Grímur

Og hér er frásögn úr öðrum hópi:
„Við vorum á þemadögum 29.-31. mars. Þemað var sjálfbærni. Ég var í hópi 10 og kennararnir sem voru í hópnum mínum
heita Börkur og Ingi. Okkur var skipt í fimm hópa. Ég var með Einari í 9. HB, Ástu í 7. SMK, Arnaldi í 3. HHP og Bjarna í 1. JOS. Við fórum í Kringluna með hópnum okkar og skoðuðum fötu og merki, hvar það var búið til. Svo unnum við úr þessum gögnum. Við unnum mest með landafræði. Mér fannst skemmtilegast að teikna kortið á plakatið. Ég var í stofu A-201 sem er stofan þar sem Börkur kennir. Við teiknuðum mynd af heiminum og merktum inn á hvaðan vörurnar koma og hvað það er langt að fljúga með það. Og þetta var rosalega gaman.“
Guðrún, 5. HHK

Á heimasíðu skólans eru bæði myndir og myndbönd frá þessum frábæru dögum.

________________________________________________________________

Draumalandið mitt
Í draumalandinu mínu eru allir alltaf glaðir og alltaf sól og sumar. Enginn er latur og allir í stuði. Alltaf er gaman í landinu mínu og þar hanga peningar á trjánum og engar reglur eru. Allir leika og enginn leiður. Alltaf má vera með í hverju sem er. Maður getur gert allt sem maður vill. Mjög margt er ókeypis í landinu mínu og landið mitt heitir Sóleyja. Það er mjög stór eyja. Engir foreldrar eru nema einhver vilji hafa þá. Maður má borða hvað sem er án þess að tennurnar skemmist og án þess að maður verði feitur. Landið mitt er besta land í heimi sem hægt er að búa í og laufin eru úr sykurpúðum, nammi namm!

(Marta Veronica Romero Cruz, 5. bekk)

________________________________________________________________

Saga af eggi
Einu sinni var egg á laufblaði. Út úr egginu kom lirfa og lirfan skreið út úr egginu. Lirfan var mjög svöng. Hún át sig í gegnum eitt epli og líka eina peru, einn sleikipinna og eitt jarðarber. Svo varð hún ótrúlega feit og breyttist í púpu og svo breyttist hún í fallegt fiðrildi.       

(Stefán Eiríksson, 1. bekk)

________________________________________________________________

Endalaus leit mín að frelsaranum
Vondir menn blekkja og vinda hræðsluhlekki

en vita þeir betur
er það eða ekki.
Frelsari sem ég þekki
kemur ef hann getur
en þó ekki um vetur.

Ég bíð eftir sumri
eða vori.
Læt það ei angra mig þó nágranninn bori.
Geri það besta úr föstunni með humri,
læðist þó í sælgæti ef ég þori.

Kannske er þetta bara hugaróri
en þá hugsa ég um Þóri.
Já, hann heitir Þórir,
en svo að tessi hugsun tóri
hugsa ég: Gallar hans eru fjórir
og eru þeir býsna stórir.

En getiðið hvað! Ég vakna næsta morgun
og horfi út um gluggann.
Ég sé snjó. Það er kominn vetur
og ég er of seinn.
En ég hugsa,
ef næsta ár ég reyni betur
heimurinn funkerað getur.
(Jökull Sindri Gunnarsson, 7. bekk)

________________________________________________________________

Draumaskólinn
Þar á ekkert að læra nema stundum. Skólinn á að byrja kl. 12 og vera til 15:30. Nammi er í matinn, súkkulaði er í boði og rennibrautir og risa-flatskjár til að horfa á geggjaðar myndir með poppi, snakki, gosi, ís, nammi og svona. Kennararnir rokka og róla, syngja og dansa. Það væri risa salur með diskó og tónlist. Sundlaugin væri inni í skólanum. Allir mættu fara í sund því sundlaugin væri RISA-stór. Það eru popp­vélar á öllum göngunum, því það er gott að borða popp. Sleikipinnar og nammi alls staðar nema á gólfinu. Tívolí væri í staðinn fyrir leiktækin. Boltar og dót út um allt og allir í boltaleikjum. Gosi rignir niður af þakinu og inni. Þetta er draumaskólinn minn.       

(Elísabet Praowphilai Torp, 5. bekk)

________________________________________________________________ 

Saga af karli
Einu sinni var karl að fá sér bensín af því hann var að fara í sumarbústað. Eftir sumarbústaðinn fór hann í vinnuna. Í vinnunni var hann að hjálpa manni í hjólastól. Það var góður naggrís í vinnunni sem borðaði gúrkur.

(Gabríel Máni Jónasson, 1. bekk)

________________________________________________________________

Peningakeppnin
Það var keppni um hver gæti unnið mesta peninga. Þetta var íþróttakeppni. En ein stelpan stal peningunum vegna þess að hún var með besta lykilinn sem var gulllykill. Þannig að allir fóru að gráta vegna þess að enginn gat unnið peninga.

(Katrín Sól Einarsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Lífið
Lífið er óútreiknanlegt.

Við þurfum öll að velja og hafna.
Það sem við veljum er oft fallegt
og því þurfum við minningum að safna.

Höfnunin er sár
og það verða sárindi.
Frá okkur falla tár
en hver fugl á að lifa í yndi.
(Móeiður, Alena og Tómas í unglingadeild)

________________________________________________________________

Hafmeyjan
Einu sinni var hafmeyja sem sat á steini og þá sá hún fisk vera að synda að steininum og þá urðu þau vinir í sjónum.

(Emma Ingadóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Karlar á ferli

Það voru karlar á ferli og rigning úti. Og þeir fundu helli sem þeir kveiktu eld í svo þeim yrði heitt. Og svo fóru þeir að sofa. Svo vöknuðu þeir og fóru út og þá var komin sól. Og þeir lifðu vel og lengi alla daga.
(Jóhann Ingi Gíslason, 1. bekk)

________________________________________________________________

Fjallið
Fjallið það er feiknahátt

og áin rennur um fjallið blátt.
Skýin koma og gera allt grátt,
koma dýrin með sinn mátt
og bjarga öllu á sinn hátt.
(Sandra, Ragnar, Kári og Elín Metta í unglingadeild)

________________________________________________________________

Víkingaleikar á Klambratúni
Í byrjun febrúar fóru 5. bekkingar á Klambratún og var farið þar í hlutverkaleiki undir stjórn Rannveigar leiklistarkennara og Ásu Helgu Ragnarsdóttur kennara við menntavísindadeild Háskóla Íslands. Kennaranemar í leiklist hjá Ásu sáu um að skipuleggja leikinn út frá Snorrasögu. Nemendur skiptu sér í tvö lið, lið Gissurar jarls og lið Snorra goða. Liðin þurftu að leysa ýmsar þrautir til að ná goðorðinu Reykjavík. Hér er frásögn Söru White:

Klambratún
Um morguninn klæddum við okkur í skikkju og við fengum sverð. Svo lögðum við af stað á Klambratún. Ég og hópurinn minn vorum Gissurar menn. Fyrst þegar við byrjuðum komu Snorra menn og við fórum að slást. Svo fórum við til Edilfríðar og hún bað um rúnir hjá Kölska og hún sagði að hann vildi sálir þannig að við þurftum að fara varlega. Svo vorum við komin til Kölska og við spurðum: „Megum við fá rúnir?" og þá sagði hann: „Fyrst vil ég fá sálir ykkar" og svo sagði hann: „Farið til Völvunnar". Og við fórum til Völvunnar og hún gaf okkur drykk fyrir Kölska. Við fórum líka á margar aðrar stöðvar. Svo fórum við í skólann.

Á heimasíðuna eru komnar myndir frá leikunum og einnig frá foreldrakynningu á verkefninu.

________________________________________________________________

Saxófónn
Ég hef ákveðið að skrifa um saxófón af því að ég spila á hann sjálfur. Ég hef æft í fjögur ár, sem sagt síðan ég var átta ára. Ég er á fjórða stigi. Kennarinn minn heitir Ólafur Jónsson og hann spilar í Stórsveit Reykjavíkur sem er þekkt djasshljómsveit. Saxófónn er tréblásturshljóðfæri þótt að hann sé allur eiginlega úr málmi, en það er vegna þess að blaðið sem er í munnstykkinu er úr tré, en maður blæs í það og þá kemur tónn. Oftast þegar maður spilar á saxófón gerir maður það eftir nótum. Ég á mér uppáhaldslög, t.d. „My Little Suede Shoes" og „Take Five", sem ég er að læra núna og það eru þekkt saxófónlög. Saxófónninn er úr málmi út af því að þegar franskir hermenn voru að nota lúður í eyðimörk þá vildu þeir ekki að lúðrarnir þeirra skemmdust og breyttu þess vegna saxófóninum úr tré í málm. Ég fíla saxófón.

(Halldór Sörli Ólafsson, 7. bekk)

________________________________________________________________

Ferð í dýragarðinn
Einu sinni var stelpa sem fór í strætó með kettlinginn sinn. Þau voru að fara í dýragarðinn. Þau sáu gíraffa og fíla og mörg önnur dýr. Þau skemmtu sér vel allan daginn.

(Johanna Haile Kebede, 1. bekk)

________________________________________________________________

Draumalandið
Draumalandið mitt er að mörgu leyti líkt Íslandi. Landið er ekki stórt en fallegt miðað við stærð. Veðrið þar er líkt og í eyðimörkinni, stundum er mikil rigning en annars alltaf hlýtt í veðri. Í landinu mínu verða bara vinir og fjölskyldan og landið heitir Walkman Peridaes. Allir eru alltaf í góðu skapi. Enginn verður lagður í einelti. Flestir stunda íþróttir í hópum. Engir skólar eru nema á mánudögum, miðviku-dögum og föstudögum. Allar stöðvar eru opnar í sjón-varpinu. Engin ríkisstjórn, né forsetar eða þjófar. Alltaf er góður matur og góðir vinir. Aldrei sorg eða letingjar. Svona er draumalandið mitt.

(Þór Einarsson, 5. bekk)

________________________________________________________________

Hver vann?
Einu sinni fyrir langa löngu var lítið blóm. Það vildi vera fínasta blómið í blómabeðinu. Þá kom sterkasta blómið og kýldi fínasta blómið. Síðan kom gangandi litur og kýldi sterkasta blómið og það dó. Allt í einu kom tröll og steig á litinn sem varð að klessu. Þá fór sólin að skína og tröllið dó.

(Eldar Ágúst Kvam, 1. bekk)

________________________________________________________________

Ánamaðkur
Einu sinni sá ég ánamaðk. Ég tók hann og setti hann í fötu og setti mold í hana.             

(Ingvar Steinn Ingólfsson, 1. bekk)

________________________________________________________________

Í sumarbústað
Í sumar var ég í sumarbústað með Emil frænda mínum. Við spiluðum oft fótbolta langt fram á kvöld. Stóri frændi minn er góður í fótbolta og kenndi mér margt. Emil fór svo heim til sín til Englands eftir tíu daga heimsókn.

(Úlfar Garpur Gunnarsson, 1. bekk)

________________________________________________________________

Ferðin í Mjólkursamsöluna
Í dag fór ég í Mjólkursamsöluna. Fyrst fengum við að vita að bíllinn úr Mjólkursamsölunni tæki 33.000 lítra. Svo fengum við að skoða myndir frá því í gamla daga. Svo fórum við í Mjólkursamsöluvinnubúninga og fengum að fara inn í herbergi sem maður fékk að sjá hvernig mjólkin væri flutt og hvernig umbúðirnar væru gerðar. Mér fannst það mjög flott. Svo fórum við að hitta mjög skemmtilegan töframann. Hann sýndi okkur marga skemmtilega galdra. Mér fannst það mjög flott. Svo fórum við í herbergi sem bjó til bragðið. Það var líka mjög flott. Svo fórum við að skoða hvernig súkkulaðiís væri gerður og pakkaður inn og svo fórum við í frysti sem var með öllum ísnum í. Mér fannst það mjög flott. Svo fórum við á neðstu hæð að fá okkur mjólkurglas og kleinu, kex og íspinna, en svo kallaði einn vinnumaður á okkur og sagði að við þyrftum að fara heim upp í skóla. Á leiðinni töluðum við um margt skemmtilegt. Það langflesta sem við töluðum um var um Mjólkursamsöluferðina.

(Tómas Orri Örnólfsson, 3. bekk)

________________________________________________________________

      Strokleður
     Strokleður er framleitt í ýmsum löndum

     í risastórum verksmiðjum.
     Fólk býr það til með eigin höndum
     fyrir góðu strokleðri við biðjum.
     Við notum þau til að stroka út villur
     úr bókum sem við setjum í hillur.
     (Sandra, Ragnar, Kári og Elín Metta í unglingadeild)

________________________________________________________________

Samfélagsfræði í 10. bekk
Í nóvember hófst gífurlega skemmtilegt hópverkefni í sam­félags­fræði hjá 10. bekkingum. Dregið var í hópa og fékk hver hópur ákveðið verkefni  sem einskorðaðist við einhvern part af menningu Íslands, fyrr og nú. Verkefnin voru af ýmsum toga og tengdust íslenskri og erlendri kvikmynda­sögu, tónlistarmenningu og skemmtanalífi hérlendis og ekki má gleyma starfsemi Ríkisútvarpsins. Unnu 10. bekkingar, í samstarfi við Svövu samfélagsfræðikennara, hörðum höndum að verkefninu í u.þ.b. 3 vikur og uppskeran var fjöldinn allur af plakötum, myndböndum og glærusýningum.  Það sem stendur eftir eru glæsileg verkefni og  10. bekkingar eru mun fróðari um dægurmál Íslendinga en áður!

(Elín Metta Jensen og Unnur Björk Elíasdóttir, 10. bekk)

________________________________________________________________

Á sleða
Þegar ég fór á sleða með ömmu var rosa gaman. Ég renndi mér og ég datt aldrei.

(Sveinn Valfells, 1. bekk)

________________________________________________________________

..eik
Allir krakkar eru í leik

en engum sleik,
við borðum bara steik
og drekkum sjeik.
Krummi fer á kreik
og skýin dansa breik.
(Kristinn, Breki, Sturla og Gunnar Jökull, unglingadeild)

________________________________________________________________

Allt í hund og kött?
Einu sinni var stelpa. Hún átti kött og hund. Einu sinni gleymdi stelpan að loka dyrunum og líka búrunum þeirra og þau fóru að rífast. Og þegar stelpan kom heim þá var allt í drasli og bæði dýrin voru voða vesæl og þau þurftu að fara til dýralæknis og þau voru í lagi. Svo fóru þau heim og upp frá því rífast þau aldrei aftur.

(Anna Soffía Hauksdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Hó, hó
Einu sinni var jólasveinn. Hann var smá vitlaus því þegar hann var að gefa í skóinn þá var hann með svo mikil læti. Hann sagði alltaf, „hó, hó“. Einu sinni þegar hann var að gefa í skóinn þá sagði hann „hó, hó“, en þá sagði einn snjókarl „uss“. „Ha“, sagði jólasveinninn. „Ég sagði uss.“ „Hver var þetta?“ „Þetta var snjókarl.“ „Mamma mía,“ sagði jólasveinn. Hann var búinn að pissa í sig af hræðslu. Síðan hljóp hann heim.

(Auður Elísabet Ó. Ólafsdóttir, 3. bekk)

_______________________________________________________________________

Julefrokost
Þann 25. nóvember síðastliðinn var haldið Julefrokost í Háteigsskóla. Við í 10. bekk skipulögðum þetta ásamt kennurunum okkar. Við útveguðum mat gefins og eyddum síðan öllum fimmtudeginum í að elda, skreyta salinn og skipuleggja skemmtilega dagskrá. Skemmti­atriði voru fjölbreytt og skemmtileg. Ása og Atli sungu og Atli spilaði á gítar. Kristinn spilaði á euphonium og Þórður, Kristófer, Gunnlaugur, Atli og Gísli sungu lag á dönsku. 10. bekkingar seldu veitingarnar, glæsilegt hlaðborð, til fjölskyldu og vina. Ágóðinn rennur í söfnunarsjóð fyrir útskriftarferð í vor.

(Þórunn og Bertha í 10. bekk)

_______________________________________________________________________

Jólatré
Göngum við í kringum jólatré,

jólatré, jólatré, jólatré.
Ekki í kringum birkitré.
Við göngum í kringum jólatré.
Spik á kné.
(Móses, Gunnar, Jón Konráð og Atli í unglingadeild)

_______________________________________________________________________

Stúfur
Einu sinni var jólasveinn. Hann átti verkstæði. Hann heitir Stúfur. Giljagaur er með gjafir og móðir hans var eldreið, en Stúfur var glaður.

(Kolbeinn Þorsteinsson, 3. bekk)

_______________________________________________________________________

Andrea

Einu sinni var lítil stelpa sem hét Andrea. Hún átti heima á bóndabæ með mömmu sinni og pabba sínum. Þau áttu mörg dýr eins og hund, kisu, folald og marga hesta. Amma og afi komu oft í heimsókn í sveitina. Þá gáfu þau Andreu oft bók. Þegar jólin komu voru amma og afi með þeim að borða jólamatinn. Það fannst Andreu gaman.                                              (Sunneva Guðnadóttir, 1. bekk)

_______________________________________________________________________

Jólanótt
Allir fara að sofa.

Jólasveinn í kofa
kemur með poka
sem hægt er að loka.

Dót í skóinn setur
ekki hægt að gera betur.
Hækkandi sól,
því nú eru að koma jól.
(Nemendur í 5. SM)

_______________________________________________________________________

Þorláksmessa
Það var Þorláksmessa. Embla opnaði augun og leit á skóinn sinn. Hún hafði fengið svar frá Kertasníki. Og svarið var svona: „Kæra Embla, það er hræðilegt að það sé bara til eitt jólatré á Íslandi. Við verðum að finna lausn á því. Bestu kveðjur, Kertasníkir.“ Svo leið dagurinn. Embla fór í skötuveislu til frænku sinnar í hádeginu. Þar fannst henni gaman því að þar var svo margt frændfólk. Eftir hádegið fór hún gangandi niður á Austurvöll að skoða jólatréð. Hún pakkaði inn síðustu pökkunum og fór með mömmu sinni að kaupa mat. Svo fór hún að sofa.

Um nóttina fóru jólasveinarnir út í skóg og hjuggu mörg grenitré sem þeir dreifðu síðan út um allt land. Á aðfangadagsmorgun vaknaði Embla og sá að það voru komin jólatré í alla garða. Þá vissi hún að jólunum var bjargað.               
(Hulda Kristín Hauksdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________________

Jólin
Þetta er ég þegar það eru jól 2010, 24. desember. Búin að klæða mig í jóla­fötin, verð í jólakjól. Hlakka til að opna allar gjafirnar frá öllum í fjölskyldunni. Mig langar í Hello Kitty púða sem er með rennilás og hægt að skrifa í hann.

Í fyrra borðuðum við hangikjöt með sósu og kartöflum. Þegar við vorum búin að borða fengum við norskan graut. Mamma eða pabbi settu eina litla möndlu ofan í grautinn. Svo fengu allir sér á diskinn sinn. Einhver fékk möndluna. Það var ég og hann sem vann fékk 1000 kr. og marsípangrís. Svo opnuðum við pakkana og ég fékk margt skemmtilegt dót og flott föt.
Gleðileg jól, allir saman!
(Anna Hedda Björnsdóttir Haaker, 3. bekk)

________________________________________________________________

Saga af jólasveini
Einu sinni var jólasveinn sem átti hreindýr á vagni. Hann átti dverga. Hann átti höll. Hann átti líka fullt af pökkum.

(Birgir Freyr Bragason, 3. bekk)

________________________________________________________________

Jólin mín og þín
Á jólum finnst mér gaman að vera til. Þá fæ ég jólapakka, alls konar dót, dansa í kringum jólatréð og syng í takt. Klæði mig í spariföt, fæ jólasteik og möndlugraut, meira að segja smákökur. Á jóladag fæ ég heitt súkkulaði með rjóma og brauð í morgunmat. Mikið finnst mér gaman að þessum dögum, allir eru glaðir og góðir og lifa í sátt.

(Antonía Mist Gísladóttir, 2. bekk)

________________________________________________________________

Stúfur
Einu sinni var jólasveinn sem heitir Stúfur. Hann var lítill jólasveinn. Hann gaf mjög, mjög margar gjafir. Stúfur var mjög skemmti­legur þótt hann sé lítill eins og Stubbur. Hann á heima í Dimmuborg. Hann á tólf bræður og mömmu sem heitir Grýla og pabba sem heitir Leppalúði. Þau eiga líka einn kött sem er jóla­kötturinn. Jólasveinarnir eru eldgamlir en samt fjörugir. Þeir hafa einu sinni verið steluþjófar en svo vissu þeir að það væri leiðinlegt fyrir börnin. Stúfur fer á stjá þrettánda desember. Stúfur er mjög, mjög klár. Hann er klárari en Grýla og Leppalúði og meira að segja klárari en bræður sínir þótt hann sé lang- lang­minnstur í tröllafjölskyldunni sinni.

(Alexandra M. Róbertsdóttir, 4. bekk)

________________________________________________________________

Dimmt er í desember
Dimmt er í desember.

Kertum kveikjum á.
Jólin eru að koma,
verður gaman þá.
Þá er tími hamingjunnar. 

Á jólum er varla sól
en stelpur fara í jólakjól.
Úti er fallegur snjór,
í glugga er jólaskór.
Friður heims um ból.
(Nemendur í 5. HHK)

________________________________________________________________

Stjörnur
Einu sinni var stelpa úti að horfa á björtu stjörnurnar. Svo fór hún að sofa.            

(Harpa Rósey Qingqin, 1. bekk)

________________________________________________________________

Ekki neitt
Ég veit ekki neitt

og ég veit enn minna.
Ég hef enga hugmynd,
ég kann ekki að búa til ljóð.
(Assa, Berta, Drífa og Gísli í unglingadeild)

________________________________________________________________

Stelpan og hafmeyjan
Einu sinni var stelpa á bát. Hún var að hitta vinkonu sína, hafmeyjuna og um nóttina vildi hún fá fisk. Hún veiddi vin hafmeyjunnar og ætlaði að sjóða hann. Hafmeyjan stökk upp úr sjónum og greip hann í fangið. Svo kom höfrungurinn upp úr sjónum og fylgdist með. Svo fór hún á eyjuna Atlantis.                  

(Katla Ólafsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Saga af bíl, bófa og buxum
Einu sinni var bíll. Það var löggubíll. Þá kom bófi og stal buxum og þá kom löggan að elta hann. Þá náði löggan honum.  

(Jakob Traustason, 1. bekk)

________________________________________________________________

Ferðin í Sjóminjasafnið
(fimmtudagur 28. október)

Við bekkurinn fórum í Sjóminjasafnið með strætó og sáum ógeðslega gínu á safninu. Við fórum líka í skip og þar var klikkuð byssa sem ég veit ekki hvað heitir og ég sá mynd af gamla Íslandi og það var „cool“. Svo fórum við að borða brauð og Trópí og sáum fiskihrúgu í vatninu og það var gaman.
(Þorsteinn Elvar Þórsson, 5. bekk)

________________________________________________________________

Fiskur
Einu sinni var maður að veiða. Hann veiddi einn fisk. Hann sauð fiskinn og borðaði síðan.

(Heimir Tjörvi Magnússon, 1. bekk)

________________________________________________________________

Hjólabretti
Einu sinni var lítil stúlka sem fór á hjólabretti ein og svo kom mamma og bjargaði henni áður en hún klessti á tré.

(Sigurrós Mai Árnadóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Súperman
Flýgur um og bjargar heiminum.
Mamma þín, mamma þín, mamma þín, þín, Súperman.
Hann hefur "osom" geislasjón
„I don‘t like it anymore“.
Framvegis mun ég aðeins notast við ósýnilegt blek.

(Ágúst, Emilía, Anna, Júlía og Dario í unglingadeild)

________________________________________________________________

Sykurkakan á afmæli
Einu sinni var sykurkaka í búðinni því að hún átti afmæli og hún var að kaupa köku. Hún var líka að kaupa bensín á bílinn sinn því hún var að fara heim með kökuna og síðan á leiðinni fór bensínið úr bílnum aftur en þá var búðin lokuð. Og það var hótel sem var ekkert venjulegt hótel. Og þegar hún fór inn í hótelið þá læsti draugur hana inni. Og allir afmælis­gestirnir voru þar líka. Síðan sluppu þau með því að kakan náði lyklinum og læsti drauginn inni. Þau fundu bílinn og mamma kökunnar og pabbi, sem voru líka kökur, þau keyrðu alla í bílnum, því þetta var mjög langur bíll með mörgum sætum, beint heim til hennar og hún stal bensíni frá draugnum og þá gat afmælisveislan byrjað, loksins.

(Sigurður Orri Egilsson, 1. bekk)

________________________________________________________________

Úti að labba
Ég fór út að labba, sá þar gaur,

ætlaði hann að skalla
en fattaði að þetta var maur.
Ég hitti Einar Áskel
sem sagði mér að fara ekki frá sér.
Að hann væri hræddur við myrkrið.
Að fara ekki fyrr en því linnir.
Svo við fórum að kúra,
vorum með kex, bók og teppi
og líka vídeóspólu.
Svo fór ég og kveikti ljósið,
myrkrið, myrkrið það var búið.
(Camilla, Halldóra, Máni, Þórður B. og Valur í unglingadeild)

________________________________________________________________

Ferðin til tunglsins
Einu sinni var geimfari að fara til tunglsins. Og þá kom hann til tunglsins og þar datt hann. Þá beit hann óvart í tunglið. Hann fann bragðið af tunglinu. Þá fann hann að þetta var ostur. Þá sá hann geimveru og þá varð hann svo hræddur að hann tók andköf. Og þá hljóp hann og vissi ekki hvað hann átti að gera, þannig að hann bara fór í geimskipið, kveikti á vélinni og fór aftur til jarðar.

(Jóhannes Liljan Árnason, 1. bekk)

________________________________________________________________

Bókahátíð
Bókahátíð snýst um að fagna því að bekkurinn þinn hafi lesið 100 bækur og skráð þær inn á bókaormana sína. Á þessari hátíð er kosið um hvernig bekkurinn vilji halda upp á hátíðina, það má koma með spari­nesti og svo velja sér allir eina bók til að kynna fyrir hinum í bekknum. Við 6. GH og 6. GHS héldum slíka hátíð fimmtudaginn 25. nóvember. 6. GH kom sér saman um að halda diskópartý og kennarinn kom með diskókúlu en 6. GHS vildi að þau myndu para sig saman stelpur og strákar og svo gerðu þau hárgreiðslu í hvort annað. Í lok bókahátíðarinnar gerðu krakkarnir í GHS sýningu fyrir GH undir tónlist með bæði glæsilegar og fríkaðar hárgreiðslur.

(Jóna Gréta Hilmarsdóttir og Þórhildur Bryndís Guðmundsdóttir, 6. bekk)

________________________________________________________________

Þögn
Þögnin er dýrmæt

eins og þú.
Í þögninni finnst mér
ég vera óhult.
(Arnór, Andri, Eglé og Unnur í unglingadeild)

________________________________________________________________

Sagan af Brynhildi
Einu sinni var lítil stelpa sem var týnd. Hún hét Brynhildur. Hún hitti hund sem talaði. Hann sagði henni að hann væri hundur prinsessunnar. Prinsessan kom og reyndi að ná hundinum en hann hljóp bara í burtu. Stelpan litla náði honum og lét prinsessuna fá hann. Hann var að fara í pössun en vildi ekki fara því hann var svo hræddur við pössunarpíuna.            (Natalía Sif Stefánsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Þorgrímur Þráinsson
Fimmtudaginn 2. desember kom Þorgrímur Þráins­son í heimsókn til 6. bekkjar. Hann kynnti fyrir okkur ýmsar bækur. Við vildum fá hann til okkar því að við vorum mjög áhugasöm um eina bókina hans, Ertu guð, afi? eftir hann Þorgrím Þráinsson. Guðrún Helga (kennari 6. GHS) hringdi í hann og bað hann að koma og kynna bókina sína nánar fyrir bekknum. Hann las u.þ.b. hálfan kafla úr bókinni og sagði okkur aðeins hvernig hann fær hugmyndir af bókum, hann punktar hjá sér hugmyndir á bókum nokkrum sinnum á viku. Við erum búin að búa til afa-vegg þar sem við skrifum málshætti og orð um lífið (eins og í bókinni Ertu guð, afi?). Eftir heimsóknina voru næstum því allir krakkarnir farnir niður á bókasafn að taka bók eftir Þorgrím Þráinsson. Hann sagði okkur líka ráð til að skrifa bók.                               

(Geri og Viktor í 6. bekk)

________________________________________________________________

Blómin hans fluga
Blómin eru falleg

líka sæt og góð
ótrúlega litrík
með flugu flotta
ilmurinn er glæsilegur
nú kemur flugan og fær hunang.
(Páll, Vésteinn, Erna og Embla í unglingadeild)

________________________________________________________________

Hvað eru ljóð?
Ljóð geta verið löng, stutt, fyndin, sorgleg, vandræðaleg, asnaleg, leiðinleg, fræðandi, ævintýraleg, sum ríma, sum ekki, óspennandi og eiginlega alls konar.

(Embla Þöll Einarsdóttir, 5. bekk)

________________________________________________________________

Bangsi á bókasafni
Einu sinni var stór bangsi sem var á stóru bókasafni. Það voru 100 bækur.      

(Vaka Sigríður Ingólfsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Kisan Bella og hundurinn Gabbi
Bella mín er mér kær,

hún er skírð í höfuðið á símamær.
Hún býr nú hjá ömmu minni
og eltir þar mýs að músaholunni.

Nú hún gömul orðin er,
14 vetra hún kisa mín orðin er.
Gabba vinar síns saknar hún mikið,
það er nú ekkert skrýtið
þótt í fyrstu henni á hann hafi ekkert litist
og rifist hafi eins og hundur og köttur,
þá án hans er hún, að mér finnst, dálítið döpur.
(Guðný Kristín Erlingsdóttir, 5. bekk)

________________________________________________________________

Í fótbolta
Í sumar vorum við Hákon Atli að spila fótbolta. Ég skoraði mörg mörk og var það mjög gaman. Síðan fór ég heim og lék mér með dótið mitt.

(Kjartan Guðnason, 1. bekk)

________________________________________________________________

Ljóð um vatn
Vatn drekkum við

og hið sanna vatn
böðum við okkur í.
H2O drekka allir.
Sælir eru þeir
sem drekka vatn.
(Bjarni Hjaltason, 5. bekk)

________________________________________________________________

Símar
Símar gagnast afar vel.

Fólk talar í síma.
Ókostur er þó að ég tel,
að það talar í of langan tíma.
(Guy, Guðrún M., Mikki og María í unglingadeild)

________________________________________________________________

Regnboginn
Ég var að fara heim eftir leikjadag í skólanum. Þá sagði mamma: „Kíktu á milli húsanna, þá sérð þú regnbogann.“ Í þjóðsögunum segir að það sé gull falið á sitt hvorum endanum á regnboganum. Þá sagði ég: „Ég vil ná í gullið ef það er þar“ og fór að gráta. Þá sagði mamma: „Ég vil líka ná í gullið.“

(Rósa Guðbjörg Guðmundsdóttir, 1. bekk)

________________________________________________________________

Loðmar

Krakkarnir í 4. bekk fóru í heimsókn til Sölku. Þeir fóru til þess að hlusta á nýju bókina, „Loðmar“. Hún var gefin út á degi íslenskrar tungu. Þessi bók er um persónuna Loðmar. Þessi bók er öðruvísi en aðrar bækur. Það býr einn á hverri blaðsíðu. Bókin er rosalega skemmtileg.
(Margrét Halldórsdóttir, Isabella María Eriksdóttir og Birgitta Líndal, 4. bekk)

________________________________________________________________

Fjallaferðin okkar

Einu sinni fóru krakkarnir í 4. bekk í Háteigsskóla í haust­ferð. Þeir fóru með strætó upp að Úlfarsfelli. Veðrið var mjög gott. Á leiðinni fundu þeir bláber og krækiber. Berin voru sæt og góð á bragðið. Þeir borðuðu nesti fljótlega. Fyrst fóru allir á litla toppinn og svo þurftu þeir að labba lengra upp á stóra toppinn. Allir skrifuðu í gestabókina og fengu hádegishressingu.         (Elín Phuong My Phang, 4. bekk)

________________________________________________________________

Leikskólaferð á degi íslenskrar tungu

Í dag er dagur íslenskrar tungu. Við fórum á leikskólann Stakkaborg og við lásum fyrir börnin „Köttinn sem týndi malinu sínu“. Við og leikskólabörnin sungum þangað til við gátum ekki meira. Við sögðum nokkur líka sögur og það var virkilega gaman.                             
(Jóhanna Teuffer, 5. bekk)

________________________________________________________________

Einelti
Hvað er einelti? Um hvað snýst það? Af hverju að leggja í einelti?

Einelti er þegar ein manneskja eða fleiri eru leiðinlegar við ákveðna manneskju. Einelti getur verið andlegt (þegar það er verið að kalla ljótum nöfnum, gefa ljót svipbrigði og mikið mikið meira) og líkamlegt (þegar verið er að lemja, hrinda o.s.frv.)! Oftast er einn gerandi (stjórnandi) og fleiri þátttakendur. Svo er það fórnarlambið!
Þegar einhver leggur annan í einelti er mjög líklegt að honum líði mjög illa sjálfum og vilji að öðrum líði líka illa. Fórnarlömbum eineltis líður oft mjög illa það sem eftir er. Sum reyna að fremja sjálfsmorð og mörgum gengur mjög illa í skóla og vinnu og glíma við mikið óöryggi! Stundum er fólk lagt í einelti út af útliti, hvernig það talar, hvernig það gengur og oft er lagt í einelti út af því að það þorir að standa með sjálfu sér og er ekki tilbúið að fylgja öðrum. 
(Helena Björk Bjarkadóttir, 7. bekk)

________________________________________________________________

Góði álfurinn og vonda tröllið
Einu sinni var álfur. Hann var í göngutúr um nótt og svo hitti hann tröll í vondu skapi. Tröllið sá hann og elti hann og þá sá álfurinn litla holu og skreið inn í hana. Tröllið reyndi að ná honum og festi höndina og svo kom dagur og þá varð tröllið að steini. Og álfurinn var fastur inni í holunni og svo kom annar álfur og bjargaði honum.

(Ásgrímur Heiðarr Ásgrímsson, 4. bekk)

________________________________________________________________

Dagur íslenskrar tungu
Í dag, 16. nóvember, er dagur íslenskrar tungu. Á degi íslenskrar tungu á maður að passa upp á íslenska tungumálið. Við getum gert það með því að tala enga ensku eða annað tungumál. Það er hægt að fara í keppni milli einstaklinga með því að ef einhver talar ensku eða eitthvað svoleiðis fær sá sami mínusstig og sá sem hefur færri mínusstig vinnur. Passið upp á tungu­málið!        

(Ásta Indía Valdimarsdóttir, 5. bekk)

 

________________________________________________________________

Hræðilegar ritgerðir
Ég er ekki góð í að gera ritgerðir. Þess vegna ætla ég að skrifa um það!

Ég er hræðilega léleg í að gera ritgerðir. Ég veit ekkert hvað ég á að skrifa og fer oft í panik. Ég verð pirruð þegar mamma er ekki til að hjálpa mér og breyti oftast ritgerðinni í sögu. Ef það væri til síða á netinu sem gerði ritgerðir þá myndi ég örugg­lega bara taka einhverja ritgerð og eigna mér hana (fyrir skólaverkefni). Allir í kringum mig eru oftast fljótir með ritgerðir – mér finnst það skrýtið. Ef ég mætti ráða þyrfti maður ekki að gera ritgerðir nema ef maður vildi. Og ég held að fáir myndu vilja það. Nú veit ég ekki hvað ég á að skrifa meira, en ég vona að ég þurfi ekki að nota ritgerðir mikið í lífinu.
Þetta sýnir hvað ég er léleg í að gera ritgerðir. Ég vissi ekkert hvað ég átti að skrifa og allt í einu kom þetta alveg óvart.
(Þorbjörg Salka Sigurðardóttir, 7. bekk)

________________________________________________________________

Hvar?
Hvar er ég? Ég er hér.

Hvar ert þú? Þú ert þú.
Ég er týndur. Þú ert týndur.
Hvar er ég. Hvar ert þú?
(Máni Gautason, 7. bekk)
________________________________________________________________

 Hjólaferð
Einu sinni í litlum timburkofa vestur í fjöllum voru tveir krakk­ar sem hétu Kristín og Stefán. Þau bjuggu þar með ömmu sinni og afa. Amma þeirra hét Hildur og afi þeirra hét Baldur. Einn daginn fóru Kristín og Stefán út að hjóla. Þau voru komin lengra en þau höfðu nokkru sinni farið, þeg­ar þau ákváðu að snúa við. En þegar þau ætluðu að snúa við sáu þau ekkert nema tré. Það var eins og allt hefði horfið. Þau settust á stein og vissu ekkert hvað þau áttu að gera. Það endaði með því að þau köstuðu steini um hvaða átt þau áttu að fara. Steinninn lenti hægra megin við lín­una sem Kristín hafði dregið. Þau tóku hjólin sín og héldu af stað til hægri. Þau reyndu að taka vel eftir stein­um, grjóti og trjám til að vera viss um að þau væru ekki að hjóla í hringi. En þegar þau voru búin að hjóla í að minnsta kosti klukkutíma stóð svona metra löng hvít kanína í vegi fyrir þeim. Þessi stóra hvíta og klunnalega kanína var í blárri skyrtu með rauðköflóttum skóm og hún var meira að segja í skotabuxum og með skotahatt. Þau snarstönsuðu til að klessa ekki á þessa stórskrýtnu kanínu. Þau virtu kanín­una fyrir sér í svolitla stund. Það var eins og hún tæki ekki eft­ir þeim fyrr en Kristín kallaði: „Er einhver heima“, og bank­­aði laust í hausinn á henni. Hún kipptist snöggt við og öskr­­aði svo hátt að það mætti halda að allur alheimurinn heyrði til hennar. Kristín og Stefán gripu fyrir eyrun og hlupu í áttina að hjólunum og hjóluðu svo langt til baka að þau hættu ekki fyrr en þau duttu bæði við það að klessa á runn­ana hennar ömmu Hildar.  

(Ninja Björt Ólafsdóttir, 4. bekk)
________________________________________________________________

Ást í lífi stráks
Eitt sinn var strákur

sem stúlku sá,
stúlkan er sú sem hjartað hans á.
Er hún sú eina sanna
sem að þessi strákur þráir?
Er það er rétt þá byrjar hún á Hái.
Hann þráir hana og elskar svo feitt,
um leið og hann sér hana brosir hann breitt.             
Stúlkan er sú sem margir vilja,
vonandi fær hann henni að ylja.
(Alexander Jón Másson, 7. bekk)

________________________________________________________________

Veturinn mikli
Nú er kominn vetur.
Kaldur vindur kemur hér,
hlýja sólin komin og fer,
kakó skaltu drekka,
tími til að byrja allt upp á nýtt,
laufin farin, hin grænu eru farin,
hlýi vindur er, en sólin farin.
Nú er skóli, læra með hinum krökkunum.
Nú byrjum við á vetrarleikjunum.
Veturinn minn er kominn á ný.
(Kolfinna Eyþórsdóttir, 6. bekk)

________________________________________________________________

Hvers konar ást
Hvers konar ást

er að kveljast og þjást?
Ég mun eignast þig
um leið og ég hef sannað mig.
 
Fallegt sumarkvöld
er ég tek yfir völd.
Kemur þú í bæinn
yfir endilangan sæinn.
(Anna Margrét og Ingibjörg í 7. bekk)  

________________________________________________________________ 

Ég bíð
Ég bíð og bíð eftir því rétta,

þótt það sé bara trú
hér ég sit og yrki þetta
og vona að það sért þú
ef það rétta kemur seinna,
tilbúinn verð ég þá
kannski, kannski ert þú þarna
hinu megin við þessa á.
Eysteinn Aron Halldórsson, 7. bekk

________________________________________________________________

Hvað?
Hver er ég? Hver ert þú?

Hvað er þetta? Hvað er hitt?
Hvað er bíll og hvað er bók?
Vil ég Pepsí? Eða Kók?                                         
(Hálfdán Hörður Pálsson, 7. bekk)

________________________________________________________________ 

Nökkvi
Nökkvi var strákur sem bátur hét.

Stundum var skrýtið hvernig hann lét.
Stór, lítill, skiptir ei,
mjór feitur, nei, nei, nei!
Blár, bleikur, af hverju ekki?
Mér líður eins og ég sé með hlekki.
Endir lendir þar sem höndin mín bendir.
(Nökkvi Helgason, 7. bekk)

________________________________________________________________ 

 

 

EFTIRFARANDI SÖGUR OG LJÓÐ ERU FRÁ VETRINUM 2009 - 2010:

Ljóð nemenda um vatn
Nemendur 1. – 7. bekkjar sömdu ljóð og hugleiðingar um vatn á Ólafs­dögum 28. – 30. apríl. Þeir unnu í hópum, eldri og yngri saman. Úr þessu urðu til tæplega 100 ljóð og settu nemendur þau upp í PowerPoint. Smelltu hér til að skoða afraksturinn.

________________________________________________________________

Líf
Tíminn líður hægt

ég vildi ég væri fullorðin.

Tíminn líður hratt
ég vildi ég væri barn.

Tíminn líður ei meir.
Nú sé ég eftir sumu.
(Eglé Sipaviciute, 7. bekk)

egl

________________________________________________________________

Ljóð
Þetta er ljóð

og þú ert góð
ég á lóð.
Vorið er komið
þú ert alger diskur
sem á fer fiskur.
Sumarið er komið
í hús
fer mús.
Haustið er komið
ég borga skatt
með hatt.
Veturinn er kominn.
(Jökull Máni Kjartansson, 7. bekk)
________________________________________________________________

Gleyma
Ég reyni að gleyma

sit bara heima
prufa að leyna.
Ég ligg bara hér og veina.
Ég get ekki sklið
það sem er að gerast hér
þú setur mig í stöðu
sem ég helst vil reyna að
leyna frá sjálfum mér.

Ég næ ekki að skilja
hvernig ég spyr svona stelpu
eins og þig.
Bara strákur eins og mig.
Þú kallar fram það besta í mér
sem ég hef aldrei áður séð
því ég er svo rólegur í kringum þig hér
það er eins og þú hafir þekkt mig
lengur en ég.
(Andri Sigurður Haraldsson, 7. bekk)

andri

________________________________________________________________

Kind og kýr til sölu!
Hér á Íslandi

eru ær og kýr
þau búa ekki í sandi
heldur á landi eins og önnur dýr.

En kusurnar eru bestar
mjólkin líka góð.
En kindurnar eru flestar
og reyndar líka banóð.

Kálfarnir eru hjá beljunum
þar er hlýtt og gott,
en lömbin litlu hvítu
eru þar sem þeim finnst flott.

Þetta eru fínustu dýr
alveg hrein og tær.
Kauptu nú bara kind og kýr
litla unga mær.
(Birna María Másdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Tré tré
Tré tré mitt

ég sé sé að laufin
þín falla og fuglinn kalla.
Haustin koma og sumrin
fara, haust, haust, haustið er komið.  
(Ásgeir Huy Vinh Yu, 7. bekk)

 

________________________________________________________________

Feik
Varir svo hvítar,

svartar krítar,
meikið á vörunum,
við leitum að svörunum,
svartara á augnhárin,
felara á öll sárin,
litur á kinnbein,
rauður svo fagur,
mikið morgunkvein
og nýr dagur,
þétt húðin,
ný gríma,
full búðin,
augnabrýr svo feikaðar
og allar stúlkur meikaðar!
(Móeiður Svala Magnúsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Brosið
Með bros á vör

ég brosi,
brosi svo blítt til þín.
Gerðu það,
taktu á móti því.
Og brostu svo til mín.
(Kamilla Rós Guðnadóttir, 7. bekk)

kamillars

________________________________________________________________

Fuglinn
Fuglinn flýgur yfir land og dali          

ekki gerir hann nokkrum mein
alveg meinlaus eins og hafið
svangur eins og villidýr.
(Bjarki Ólafsson, 7. bekk)

________________________________________________________________

Bekkurinn minn og þinn
Bekkurinn minn, bekkurinn þinn

eru vinir allir saman.
Við vinnum saman, við lærum saman,
það er ofsa gaman.
Bekkurinn minn, bekkurinn þinn,
allir saman.
(Ragnar Jósef Ragnarsson, 7. bekk)

________________________________________________________________

Ljóðið mitt
Ég finn fyrir hjarta þínu.

Ég finn að það er eitthvað sem heillar mig.
Bara ef þú gætir komið <3
Bara ef það væri einhver sem gæti sagt mér að þú færir aldrei
því þá yrði það bara ég og þú að eilífu.
(Selma Dögg Björgvinsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Dropar
Það rignir úti,

sælan í dropunum,
með klúti hún skýlir sér.

 Hljóðið í pollunum,
hún gengur,
gengur með ástarhljóð í sér.

 Droparnir sem falla,
sem gleypa í sig ástarljóð
og gera okkur ástaróð.
(Martyna Ubaite, 7. bekk)
________________________________________________________________

Ég
Ég vil, ég þarf

ég fæ.
Mikið þarf til að
halda sér á lífi.
En allt er það þess
virði.
(Emelía Góa Briem, 7. bekk)

ga

________________________________________________________________

Ljóðið
Ég gleymdi ljóðatímanum

á fimmtudaginn.
Ég gerði ekki heimavinnu
fór frekar í bæinn.
Elín kom í stofuna og sagði
góðan daginn.
Við svöruðum og spurðum hvort allt væri ekki í haginn.
Hún spurði hvort við hefðum samið ljóð.
Við svöruðum og sögðum að það væri þetta hljóð.
(Andri Sigurður Haraldsson, 7. bekk)
________________________________________________________________

Ferð í Rafheima
Við lögðum af stað eftir hádegi frá skólanum. Stuttu seinna renndi rúta í hlað hjá Raf­heimum í Elliðaárdal. Þar tók Stefán Páls­son, snillingur með meiru, á móti okkur og leiddi okkur inn í stóran, litríkan sal. Þar inni voru alls kyns spennandi tilraunir og neon­ljós. Við sáum líka virkjanamódelin sem við unnum á þemaviku í 6. bekk. Við settumst á upphækkaða bekki gegnt Stefáni og hann sýndi okkur allskyns flottar rafmagnstilraunir sem kom okkur aldeilis í stuð. Sumum þó meir en öðrum, enda fóru mörg hár á loft. Svo sleppti hann okkur lausum í salinn og við fengum að prufa allskyns hluti eins og morskóða og virkni segla. Á hæðinni fyrir ofan salinn var safn með hlutum úr rafmagns­iðnaði fyrri ára. Þar sáum við Harry Potter teppi á gólfinu! Svo fórum við aftur heim.

(Nemendur í náttúrufræði í 10. bekk)
________________________________________________________________

Vekjaraklukkan
Vekjaraklukkan vaknar klukkan 7 og dansar og skoppar á náttborðinu.

Það er kominn dagur, svo verður klukkan þreytt og sefur allan daginn og fram á næsta dag.
(Þórhildur Helga Eyþórsdóttir, 7. bekk)

 

________________________________________________________________

     Vorið
     Ljúft og gott loft

     fer um hárið.
     Silungur syndir í ánni.

     Hlátrasköll bergmála
     um fjöllin í kring.
     Vorið nálgast
     og þytur í laufi.                      

     Emelía Góa Briem, 7. bekk
________________________________________________________________

Tölusaga
Einu sinni var tala sem hét 3. Hún hitti 5 og þau giftu sig. Síðan eignuðust þau tvö tölu­börn, en talan 3 þurfti að eiga tvö til að vera með 5. Eftir 15 ár eignuðust tölubörnin kærustur og eftir 2 ár eignuðust þau 4 börn. Fjölskyldan keypti lottó og vann 18 milljónir. Hún varð rík og fræg og keypti Ferraribíla og þau áttu saman 87 billjónir.

John og Jakub í 4. bekk
________________________________________________________________

Reið, leið, sólin skein
Ég varð svo reið þegar tíminn leið,

beið og beið að sólin skein,
varð svo leið þegar sólin skein ei.
Hófst svo leit að sólskins ey
en aldrei fannst nei nokkur ey
gafst svo upp á sólskins leit
þá kom sólin og skein.                         
(Sandra Zak, 7. bekk)
________________________________________________________________

Ferðasögur
Nemendur 5. bekkjar hafa verið að vinna með landnámið. Eitt verkefna þeirra er að setja sig í spor landnámsmanna og skrifa ferðasögu þeirra.

Úr dagbók Þórdísar:
Ég finn vindinn fara í gegnum hárið á mér er ég anda að mér sjávarlofti. Við stefnum í norðvestur í leit að Íslandi. Nafn mitt er Þórdís Snorradóttir, ég er tíu ára og kem frá Noregi. Við fórum frá heimalandi okkar af því að frændi minn var höfðingi en honum var ógnað af Haraldi konungi. Þessi frændi minn, Þorkell Eiríksson, er bróðir móður minnar, Freydísar, og hjá honum erum við búin að búa síðustu níu árin. Amma mín og afi minn úr móðurættinni og fjögur systkini mín, Karl sem er 2ja ára gamall, Þorfinnur sem er 6 ára, Guðríður sem er 8 ára og Þjóðhildur sem er 6 mánaða. Amma og afi heita Eiríkur og Þórdís (ég er nefnd eftir ömmu). Við öll erum nú á leið til Íslands. Við förum á knerri afa míns. Við tókum búfénað, skinn og mat um borð, mamma tók skartgripi sína með og pabbi vopn. Við systkinin tókum föt og ýmislegt til að leika með. Ég hlakka til að fara til Íslands en mun sakna margs.

Halldóra Líney Finnsdóttir
Flóki hinn fagri frá Salbjargi
Ég er Flóki hinn hárfagri, 24 vetra og sonur Magnúsar frá Salbjargi og Hrafnhildar frá Kverahæðum. Hár mitt er sítt og rautt, ég er mikill vexti, fimur og góður bardagamaður. Kona mín er Sigfríður frá Holtum, fríð, með freknur og ósköp falleg. Ég á bróður, Pétur frá Salbjargi, sem er 4 vetrum eldri. Hann er mikill að vexti og skarpur, hann tárast ekki og er sterkur. Ég yfirgef mína fósturjörð, Írland, vegna skatta­mála og vegna þess að faðir minn var gerður útlægur. Ég hef misst marga úr fjölskyldunni vegna erja um jörð okkar að Salbjargi. Ég vil vera einn með fjölskyldu minni og fara til nýs lands. Við sigldum frá landi á knerri með einu segli, knörrinn heitir Bogi og er voða sterkur og öruggur. Ég vil vera vel undirbúinn fyrir ferðina og tek með mikinn mat, harðfisk, smjör, brauð, slátur og reykt kjöt. Í för með okkur til fyrir­heitna landsins eru einnig 8 kýr, 19 kindur, 2 hestar, 3 svín, 2 kettir og hundskott. Ef maturinn dugar ekki getum við slátrað dýrunum og eldað um borð. Vegna föður míns er ég mjög öruggur í skipinu, við erum vanir til sjós og hræðumst ekki neitt. Reyndar skall á smá óveður, en eftir viku hvarf það og allir voru kátir á ný. Sjóferðin tók margar vikur en allir komust á áfangastað.

(Dagur Salberg Magnússon Mooney, 5. bekk)
________________________________________________________________

Reið og sár
Ég var og er enn reið,

því að þú tókst ekki eftir minni reiði.
Ég var og er líka sár og það skiptir
ekki máli fyrir þig,
en það skiptir máli fyrir mig.
(Guðrún Lind Stefánsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Páskar
Á páskum fáum við páskaegg og þau eru brún

við finnum þau með því að fara á tún.
Nói, Síríus, Sambó eða Góa
skiptir ekki máli ég vil þau öll prófa.
(Darri Már Grímsson, 7. bekk)
________________________________________________________________

Baðstofa
Bóndinn segir sögur um   

að sauðburðurinn
sé skemmtilegur.
Tófan stelur kindum
og borðar þær.
Farðu tófa!
Afi segir sögur.
(Guðrún Jóhannesdóttir, 4. bekk) 

______________________________________________________________________

Ef
Ef ég væri geit,
kind, lamb eða kýr,
borðaði ég gras.
Ef ég væri köttur,
kettlingur, borðaði ég fisk.
Ef ég væri hross,
folald eða hestur,
myndi ég hlaupa hratt.
(Ragnar Númi Gunnarsson, 4. bekk)

_______________________________________________________________________________________

Í sumarhúsi
Ég fór í bíltúr með pabba, mömmu og bróður mínum upp í sveit í sumarhús. Við grilluðum pylsur og kjúklingavængi. Við spiluðum fótbolta og badminton. Það var mjög gaman. Svo fórum við öll keyrandi heim.

(Marta Veronica Romero Cruz, 3. bekk)
________________________________________________________________

Skólinn minn
Skóli minn er skóli þinn og þar eru kennarar sem kenna út í eitt. Alltaf er erfitt að ganga út í eitt. Skólastofa mín er brjáluð út í eitt. Skóli minn er mjög skemmtilegur.

Unglingar fara á böll út í eitt og síðan koma þeir aldrei aftur heim og ef þú trúir mér ekki þá skaltu kíkja í skólann minn.
(Kolfinna Eyþórsdóttir, 4. bekk)
________________________________________________________________

Sagan af Ásu
Það var einu sinni stelpa sem hét Ása. Hún bjó á bóndabæ með ömmu sinni og afa. Þar voru 4 hestar, 2 kálfar, 1 kýr, 5 svín, 1 köttur og 1 hundur. Einn daginn var Ása að leika sér í grasinu. Þá kom afi hennar og sagði að það væri háttatími. Ása var svo góð stúlka að hún fór strax upp í rúm og sofnaði strax. Hún vaknaði um miðja nótt. Einhver var að syngja. En hver var að syngja? Hún leit út um gluggann og þar var álfadrottning í fjöllunum. Hún syngur svo fallega, hugsaði Ása. Ég vil syngja svona.

(Silja Mattadóttir Eklund, 3. bekk)
_______________________________________________________________________________________

Ævintýrið um James Bond
Með blýant í hausnum fór hann á stjá.

Hann hitti Jónu og var hana feginn að sjá.
Þau fóru saman í ævintýraleit
en þar eru margar verur á beit.
Til dæmis er nornin hún Grótta
en undan henni
þau lögðu á flótta.
Síðan er það hún Stína
með sína óteljandi
gargandi síma.
Síðastur er úlfurinn Jói
með honum er íkorninn mjói.
Allar þessar verur sigraði hann
af því að margt er það sem
maðurinn kann.
Hans nafn er nefnilega... James Bond!
(Steinunn og Þórdís í 5. bekk)
______________________________________________________________________________________

Regnbogi birtist
Ég var úti að labba. Ég fór út á róló.

Allt í einu kom þrumuveður.
Og rigningin féll. Ég reyndi að komast heim
en var lengi á leiðinni. Loks komst ég.
Þegar ég lokaði dyrunum kom sól.
Ég fór út aftur og sá stóran og fallegan regnboga.
(Yrsa Ásgeirdóttir, 4. bekk)
______________________________________________________________________________

 

Stjörnur
Í gær fór ég á stjörnuskoðunarnámskeið með pabba

mínum og við fórum í risastórt tjald og við sáum stærri
stjörnu en sólin. Hún hét Betelgeuse. Hún er stærst allra stjarna.
(Tristan Karel Helgason, 3. bekk)
______________________________________________________________________________

Rigning
Rigningin streymir endalaust

þetta vetrarkvöld.
Vetur, sumar, vor og haust,
þannig mun verða alla öld.

Man ennþá þegar þú leiddir mig
þegar rigningin streymdi enn,
þú horfðir á mig og ég á þig
og fórum og hlógum í senn.
(Lisa Phuong Anh, 7. bekk)

lisa

________________________________________________________________

Draugasaga
Einu sinni var maður sem ætlaði að fara að sofa. Hann bjó bara einn. Hann læsti útidyrunum og lagðist niður. Allt í einu heyrðist marr. Hann stóð upp en það var niðamyrkur svo hann kveikti ljósið. Það var enginn í dyrunum og hann slökkti og lagðist aftur niður. Svo heyrðist óp allt í einu. Hann kíkti en enginn sást. Allt í einu fann hann eitthvað snerta sig og hann leit til hliðar. Þá sá hann vofu og hann faldi sig undir sæng en vofan fór líka undir sæng. „Hvað ertu að elta mig alltaf?“ spurði maðurinn. „Ég er búinn að flakka á milli húsa nótt eftir nótt og kúra hjá fólkið og þetta er besta rúmið,“ sagði vofan lágt. „Jæja þá, vertu hérna þá, bara ef þú lofar mér að þú sért ekki vond,“ sagði maðurinn. „Já, ég lofa, tíu fingur upp til Gaðs,“ sagði vofan vandræðaleg. „Sko! Þú getur ekki sagt Guð út af því að þú ert vofa og það þýðir að þú ert vond,“ sagði maðurinn sem vildi ekki hafa neina vonda vofu inni hjá sér. Hann bað til Guðs alveg þangað til Guð gerði eitthvað og hvarf vofan og sá hann hana aldrei framar.

(Björk Ásgrímsdóttir, 5. bekk)
________________________________________________________________

Ballið
Á morgun ætlum við ballið á,

þar verður örugglega margt að sjá.
Við búningum verðum í,
við verðum öll svo sæt og fín,
við dönsum út um allt,
en ekki úti, þar er of kalt.
Við dönsum alla nótt,
þangað til að við verðum sótt.
(Birta Birgisdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Vetur
Veturinn er kaldur

en hefur engan aldur
af árstíðunum fyrsti er taldur
af skapara jarðar er valdur.

Á veturna frostið bítur
og kuldinn milli eyrnanna þýtur,
ísbjörn á klaka til Íslands flýtur,
himinninn alveg hvítur.
(Anna Snjólaug Valgeirsdóttir, 7. bekk)
________________________________________________________________

Bekkurinn minn
Bekkurinn minn                           Ásgeir er inni og situr,

er sætur                                   ritarinn plástrar málið
og algjör krúttuskinn.                  og hann flytur,
Hann er ekki ætur.                      Kolla saxar kálið.

Kennarinn minn heitir Elín Ó.,        Svo er þessu lokið,
hún er svaka fín.                        þessi æðislegur bekkur.
Það er alltaf friður og ró              Nú er það rokið,
og alveg eins og postulín.            hann er algjör sekkur.
(Emma Jóhanna Vas da Silva, 7. bekk)
________________________________________________________________

Ljóð
Nú er vetur í bæ,

þá fara allir í sæ.
Það er komið frí,
þá segi ég , hí, hí, hí.
Ég fór upp í sveit,
þá fara kindurnar á beit.
Ég fer á hest,
hann fær rest
af kökusneið,
þá verð ég leið.
Nú er sagan búin
og ég er orðin lúin.
(Heiðrún Berg Sverrisdóttir, 5. bekk)
________________________________________________________________

Göngum vel um!
Er jörðin hrein? Nei!
Er hún menguð? Já!
Er jörðin leikfang? Nei!
Á að höggva tré? Nei! Ekki höggva!
Ekki henda rusli út í sjóinn!           
(Einar Már Másson, 4. bekk)
________________________________________________________________

Ljóð um veður
Úti er kaldur snjór og lóan er hætt að syngja.
Púðursnjórinn lekur löturhægt niður mengaðar göturnar, englar liggja í snjónum og snjókarlar vaka yfir þeim.
(María Ása Auðunsdóttir, 5. bekk)
_________________________________________________________________

Hér er ég
Hér er ég,                              Það er hún
ég er hér.                              sem kemur út.
Komdu nú og sjáðu nú              þarna er hún.
hvað kemur út.                     
(Björk Alexandra Viðarsdóttir, 7. bekk)
_________________________________________________________________

Matarlyst
Brauð, kál og tómatur               Þegar ég er sjúklingur
gera saman samlokur.               líður mér eins og kjúklingur.
Hrísgrjón og hrár fiskur              Lakkrís og rís
eru frábær diskur.                    er gott að fá á ís.
Þegar ég borða tortilla              Er ég sendi fax
þá fer ég að chilla.                   þá vil ég fá lax.
Þegar ég borða humar              Hundurinn minn heitir Rex
þá er komið sumar.                  og hann vill fá kex.
                        Ég er með góða matarlyst
                        en best finnst mér að fá brauð í rist.
(Eglé, Drífa og Góa í 7. bekk)
__________________________________________________________________

Ljóð um snjóhús eftir Þórdísi Helgadóttur í 7. bekk

rds
__________________________________________________________________

 

 

 

Bull og vitleysa  

Trén vaxa
sagir saxa
trén niður
heyrist kliður
því miður.
Vindar blása
kaffipása
óhrein tása
á litlu barni
þar vex kjarni.
Bein og skel
frá Jóa Fel
sem eldar mat
í vaskafat.
Hann sest í stól
og heldur jól
þótt það sé sumar         
í forrétt humar.
Tunglið skín
svínið hrín
sólin hitnar
kindin fitnar
grasið svitnar
af dýralátum
og stelpuhnátum.

Afi kveikir pípu á
fuglinn flýgur hjá
og hrafninn fer á stjá
og stelur gulli manni
frá
sem stingur hrafninn
með þríforki,
á, á.
Þæfa, þæfa
góð kæfa
sem er á brauði
með fiskifrauði
það var sá rauði
sem sat á sauði
hann var blindur
sem elskar kindur
sértaklega hún Fjóla
sem er að rokk' og
róla
og að spóla og spóla.
Málið var rætt
og ákveðið var
að þulan er hætt!

(Anna, Birna og Nína í 7. bekk)  

 

 

__________________________________________________________________

U beygja
1. Ég gerði þetta
    sem ekki ég mátt                  2. Var of sein
    ég er að detta                         og datt hratt niður
    verð að finna átt.                     er hér alein
                                                 enginn er hér kliður.
3. Fór þvert yfir strikið  
    það var of mikið                    4. Ég klessti á vegg
    því mikið miður                         og hann brotnaði
    svo stórt var atvikið.                eins og soðið egg
                                                og ég sofnaði.
5. Svo mikið að gerast 
    týpískt Reykjavík                   6. Tók u beygju
    allir að berjast                          það var ekki rétt
    enginn getur staðið einn.            allt í einni teygju
                                                 ekkert er nú létt!
(Móeiður Svala Magnúsdóttir, 7. bekk)
__________________________________________________________________

Hornafjörður
Þetta eru fjöllin á leiðinni til Hornafjarðar

og það er gaman á Hornafirði og ég fer oft á Hornafjörð.
(Ragna Guðrún Guðmundsdóttir, 2. bekk)

ragnagudrun

__________________________________________________________________

Árás
Þetta er kúreki og það voru indjánar og þeir voru að fara að gera árás.

(Rafn Winther Ísaksson, 2. bekk)

__________________________________________________________________

Vinir mínir
Ég sé vin.

Ég sé hin.
Þau eru líka mínir vinir.
Já, líka hinir.
Vinir mínir
eru fínir.
Allir eru með misjafnar tennur.
(Jökull Sindri Gunnarsson, 6. bekk)

jkull 

__________________________________________________________________

Rapp úr 7. bekk (Klóri-klór)
Ég vakna þreyttur, ofsalega þreyttur.

Eftir þetta teiti og ég heiti Sindri Snær og er með klær.
Ef þú vilt klóra þér þá hringirðu í mig,
en ef þú ert með stæla þá sleppum við því bara.
(Lísa, Martyna og Ágúst, 7. bekk)
__________________________________________________________________

     Jóla-Óli
     Jóla-Óli
     var á hjóli
     datt á hóli
     í hvítum kjóli.
(Finnbogi Kristinn Tryggvason, 5. bekk)
__________________________________________________________________

Jólaljóð

Þau svifu um svo hrein og tær
snjókornin sem féllu í gær,
eitthvað var í vændum og allir fundu það,

völdu sér penna og skrifuðu á blað:

Óskalistinn minn í ár
ekki metinn er til fjár.
Ég vil halda heilög jól
og gera það sem guð mér fól,
gera öðrum mönnum vel

og styrkja allra hugarþel.

Jólin eru að koma
það sér maður hver,
fislétt snjókornið settist

á öxlina á mér.

(Elín Metta Jensen, 9. bekk)
__________________________________________________________________

Gleymni jólasveinninn
Einu sinni var jólasveinn sem hét Stekkjastaur. Hann gaf öllum börnunum í skólinn. En þegar hann kom heim til Grýlu þá gleymdi hann að gefa Tómasi í skóinn. Hann sagði við bróður sinn, hann Giljagaur að hann þyrfti að gefa Tómasi tvo pakka í skóinn og hann gerði það. Næsta morgun vaknaði Tómas og hann sá að það voru tveir pakkar í skónum og hann sagði mömmu sinni það og hann varð mjög ánægður.                                  
(Sara White, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Týndur?
Árið 2002 týndist Stúfur. Hann týndist í snjónum. Síðan kom krakki og tók hann Stúf.
(Mía Kjartansdóttir, 3. bekk)
__________________________________________________________________

Jólasveinninn
Einu sinni var strákur sem hét Ólafur og hann var hrekkjusvín. Hann stríddi öllum. 11. desember setti hann skóinn í gluggann. 12. desember vaknaði hann og hann sá að í skónum var úldin gulrót og bréf á. Þar stóð: „Ef þú hagar þér ekki vel, færð þú bara úldna gulrót í skóinn.“ Hann ætlaði að haga sér vel það sem eftir var af lífi hans.           
(Guðrún Jóhannesdóttir, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Hafmeyjan Hafdís
Einu sinni fyrir mjög stuttu síðan var haf­meyja. Hún hét Haf­dís. Einn daginn þá eignaðist hún nýja vinkonu. Þær voru mjög góðar vinkonur. Þær voru saman í skóla. Dag einn týndust þær. Straumurinn barði þær niður í á. Þær syntu og syntu og sporðurinn hamaðist. Loksins komu þær heim. Því var mikið fagnað. 
(Brynjólfur Skúlason, 3. bekk)
__________________________________________________________________

100 bóka hátíð
5. GH náði því markmiði í nóvember að skrá 100 bækur á bóka­orminn sinn sem er vistaður á www.bokaormar.khi.is og líka prjón­aður í stofu eins og hér sést til hliðar ásamt orminum úr DM bekkn­um. En í bóka­orminn eru skráð­ar þær bækur sem nem­end­urnir hafa lesið. Í tilefni af því var haldin 100 bóka hátíð í bekknum og á hátíðinni hafa nemendur kynnt skemmtilegar bækur, samið ljóð og ýmislegt fleira. Hér eru tvær vísur eftir efnilegt skáld í bekknum:

        Fimmti GH frækinn er
        fyrir hundrað bækur.
        Hekla hress í marki ver,

        hópurinn er sprækur

        Hundrað bækur höfum við
        haft á okkar snærum.
        Leikum okkur hlið við hlið,

        lúsiðin og lærum.

(Jóna Gréta Hilmarsdóttir)
__________________________________________________________________

Apinn
Einu sinni var api. Hann var að klifra og hann datt úr trénu og rófubrotnaði. Svo kom maður og bjargaði honum og setti hann í dýragarðinn. Apinn varð ánægður.
(Ásgrímur Heiðarr Ásgrímsson, 3. bekk)
__________________________________________________________________

Lestin Tjú-tjú
Einu sinni var lest. Hún hét Tjú-tjú. Svo kom strákur í lestina. Hann nagaði negl­urnar. Þá varð gólfið allt út í nöglum. Þá sagði lestin, „það er bannað að naga negl­urnar". Þá hætti strákurinn að naga neglurnar.
(Isabella María Eriksdóttir, 3. bekk)
__________________________________________________________________

Köngulær
Þetta eru köngu­lær sem eru bestu vinir. Sem leika sér alltaf saman, veiða sam­an og ferðast saman. Þær gera allt saman. Sú sem er nær sól­inni heitir Snæ­álfur en sú sem er fjær sólinni heitir Snæ­fríður. Þau eru systkini.
(Tómas Vilhelm Hafliðason, 2. bekk)
__________________________________________________________________

Úti í snjónum
Einu sinni var lítil stelpa sem hlakkaði rosalega til jóla og fór alltaf út ef það var snjór. En þennan dag var hún veik svo hún mátti ekki fara út. Þá varð hún leið því hana langaði svo út. Þá hugsaði hún hvað hún gæti gert, „kannski get ég notað gervisnjó“, nei. Svo las hún í smástund. Hún var að lesa Steindýrin. Hún var komin býsna langt í bókinni. Svo hætti hún að lesa og kíkti út um gluggann. Þar sá hún vini sína skemmta sér í snjón­um. „Ohh,“ hugsaði hún, „en hvað ég vildi að ég væri ekki með kvef. En kannski ef ég verð í rúminu og fer snemma að sofa þá kannski batnar mér.“ Svo klukkan 8 fór hún að sofa. Næsta dag var hún ekki lengur með kvef og hljóp út í glugga. Það var ennþá snjór. „Jibbí“, sagði hún og hljóp niður að klæða sig. Hún spurði eftir vinum sínum en allir voru með kvef. „Æi, ertu að grínast“, sagði hún og labbaði heim til sín. Hún sagði, „allir eru með kvef.“ „Kemurðu kannski á skíði?“ spurði pabbi hennar. „Auðvitað! Getum við farið núna?“ „Við ætlum að fara núna“ sagði pabbi hennar. „Jibbí! Förum inn í bíl.“ Svo keyrðu þau af stað og skemmtu sér vel.      
(Dagbjört Hanna Baldursdóttir, 3. bekk)
__________________________________________________________________

Í jólaskapi
Einu sinni var jóla­sveinn. Hann hét Kjöt­krókur. Hann var alltaf í jóla­skapi.  
(Aron Kristinn Ágústsson, 3. bekk)
__________________________________________________________________

Kónguló
Einu sinni var kónguló sem var að reyna að veiða flugu og gat það ekki og þá var hún mjög leið.
(Hákon Jan Norðfjörð, 2. bekk)
__________________________________________________________________

Strákurinn sem trúði ekki á jólasveina
Einu sinni var strákur sem trúði ekki á jólasveinana sem gáfu í skóinn. Jólin nálguðust. Stekkjastaur átti að koma fyrstur. Um kvöldið reyndi hann að vaka alla nóttina, en um miðja nótt sofnaði hann og þegar hann vaknaði var búið að gefa í skóinn. Hann ætlaði að reyna þetta aftur og honum tókst það, en enginn var kominn. Hann fór til mömmu sinnar og sagði, „enginn er kominn að gefa í skóinn“, en hún var steinsofandi. Hann fór aftur í herbergið sitt og sá að það var búið að gefa í skóinn og eftir það trúði hann alltaf á jólasveina.

(Viktor Andri Jónsson, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Sagan af Leifi
Einu sinni var strákur. Hann hét Leifur. Hann var mjög mikill prakkari. Um jólin sagði afi alltaf sögur um jólaköttinn. Þegar afi sagði sögur varð Leifur svolítið hræddur. Á aðfangadag bankaði einhver á dyrnar. Leifur varð mjög hræddur. Þegar pabbi hans opnaði kom stór og feitur maður úr dyrunum. „Hó, hó,“ sagði maðurinn. „Hver er þetta, pabbi,“ spurði Leifur. „Jólasveinninn,“ sagði pabbi. „Leifur fær ekki jólagjöf ef hann stríðir,“ sagði jólasveinninn. Leifur sagði að hann ætlaði aldrei að stríða aftur.
(Jóna Lára Ármannsdóttir, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Ferð á landnámssýningu
Hæ, ég heiti Þórhildur og ég ætla að segja frá því þegar ég og bekkurinn minn fórum á Landnámssýninguna niðri í Aðalstræti. Við fórum í strætó og fórum niður í Aðalstræti, þar gengum við inn í byggingu og þar tók kona á móti okkur sem heitir Sigurborg. Hún sýndi okkur alls konar dót. Til dæmis gamlar leifar af húsi, brot úr hamri, lykli og heygaffli. Þegar við vorum búin að skoða allt fór Sigurborg með okkur inn í herbergi þar sem ekkert var nema stór tölvuskjár og á honum sýndi hún okkur hvernig húsin voru í gamla daga og úr hverju þau voru gerð. Það sem mér fannst skemmtilegast við  ferðina var að sjá hvernig húsin voru byggð áður fyrr og hvað það er mikill munur. Þegar við vorum búin að skoða allt saman þá fengum við að fá frjálst eða bara skoða allt. Síðan nokkru síðar var kallað á okkur og við fórum til Dóru. Hún sagði að við værum að fara. Við þökkuðum fyrir okkur og fórum út. Þá sagði Dóra að við færum að gefa öndunum brauð að borða. Hver og einn fékk þrjú stykki brauð. Þegar við vorum búin að gefa öndunum fórum við í strætóskýli, biðum eftir strætó og fórum í skólann.
(Þórhildur Bryndís Guðmundsdóttir, 5. bekk)
__________________________________________________________________

Könguló
Einu sinni var köngulóar­vefur og á honum var kónguló og svo eftir smástund þá kom fluga og svo fékk hún fluguna í kvöldmat.
(Kristín Ósk Thorodd­sen í 2. bekk)
__________________________________________________________________

Sumarsaga
Ég var í afmæli hjá frænda mínum og við fórum í alls konar leiki. Við fórum t.d. í feluleik og eltingaleik. Svo fórum við að borða og svo fórum við heim.
(Kristján Ingi Valdísarson, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Erró
Það besta sem ég tók eftir var hversu mikinn tilgang hann setur í verkin. Þetta eru ekki bara útklipptar myndir sem tengjast ekki hver annarri, þetta er ekki hægt að gera allt í einu. Það er af því þetta er list. Handahófsvaldar myndir sem tengjast ekki hver annarri og eru gerðar á degi eru ekki list. Það gerir verk Errós svo sérstök. Í hverju einasta verki er stórmerkileg saga, tilgangur. Það getur tengst borg, heims­sögu, fræðimönnum, vísindum, stóratburðum, sorg, þjóð, menningu. En allt sameiginlegt eiga þau: Tilgang! Merkingu! Oft það sem venjulegri persónu er sama um. En ég ætla ekki að fara í mínar hugsanir um mannkynið. Hann hugsar út í hvert smáatriði og framkvæmir það. Þetta hefur allt áhrif á mig. En ekki alla.
(Ísak Örn Arnarsson, 7. bekk)           (þankar eftir sýningu)
__________________________________________________________________

Frá 5. bekk
Nemendur 5. bekkjar hafa farið í nokkrar vettvangsferðir í haust og hér eru frásagnir af tveimur þeirra:
Ferð í grasagarðinn föstudaginn 28. ágúst
Við fórum með bekknum í grasagarðinn. Þar áttum við að leysa verkefni. Verkefnið var þannig að við áttum að finna alls konar plöntur , til dæmis tvö rósanöfn, tvö nöfn á nytjajurtum, tvö nöfn af trjátegundum og margt fleira. Við höfðum bara hálftíma til þess að gera verkefnið. Það náðu flestir að klára þetta á hálftíma. Þegar allir voru búnir löbbuðum við upp í skóla. Þá var skólinn búinn og svo fóru flestir heim.

(Gunnhildur Lovísa Snorradóttir, 5. bekk)

Ferð í Elliðaárdalinn 25. september
Við fórum í Elliðaárdalinn. Elliðaárdalur liggur á milli Elliðavogs og Elliðavatns. Við fórum að taka sýni og finna og skoða alls konar. Við bjuggum til háfa úr nælonsokkum og tennisspaða til að veiða sýni. Við sáum rauða sveppi og margar plöntur og nokkur fuglaber og mosa. Við fórum labbandi og tókum strætó alla leið í Elliðaárdalinn. Þessi ferð var mjög skemmtileg.
(Guðmundur Már Kristmundsson, 5. bekk)

__________________________________________________________________ 

Snorri Sturluson

Hann Snorri fæddist á tólftu öld
en barðist aldrei með sverð og skjöld

og reyndi að hrifsa til sín öll völd.

Fyrst kvæntist hann Herdísi
en hún var of þrjósk
en þá kom Hallveig til greina

og ástin hans Snorra jókst.

Hann fór til Noregs
og hitti þar Skúla
en líkaði ekki við kónginn

hann Hákon fúla.

Hann elskaði að skrifa
meira en að lifa.
Hann dó á sjötugsaldri

og lá í gröf kaldri.

 En hann vissi betur
að ritun hans mun lifa lengur

en öll þessi kóngasetur.

(Anna Snjólaug og Nína Kolbrún 7. bekk)
__________________________________________________________________

Sumarið 2009

Ég hjólaði í kringum Reykjavík með mömmu og pabba og seinna um sumarið synti ég 650 metra og það var gaman.
(Þór Einarsson, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Á ferð og flugi
Ég fór til Spánar áður en skólaslitin voru í sjö daga. Svo fór ég heim. Fimm dögum seinna fór ég á Shellmótið í Vestmannaeyjum í fjóra daga. Viku seinna fór ég í tjaldferð hjá Dagverðará í fjóra daga.
(Gunnar Ólafsson, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Á Rauðasandi
Ég fór á Rauðasand. Fyrst var það eins og að labba í eyðimörk. Síðan þegar við komum að sjónum fóru allir að leika sér í sjónum. Það var svo gaman á Rauðasandi. Vonandi fer ég þangað aftur.
(Embla Þöll Einarsdóttir, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Sumarið 2009
Um dia fui á praia com a minha mãe porque estava muito calor. E depois vim para a Icelandia e depois tambem queria conhecer a minha professora.
Dag einn fór ég á ströndina með mömmu minni vegna þess að það var rosalega heitt. Og svo fórum við til Íslands og mig langar að kynnast kennaranum mínum.
(Mariana Serafim Afonso, 4. bekk)
__________________________________________________________________

Sundlaugarferð
Ég fór í sundlaug með frænda mínum og það var gaman.Ég fór í stóra rennibraut. Svo vorum við Aron að keppa og hann vann. Svo fórum við í klefann og klæddum okkur. Síðan borðuðum við ís.
(John Russel Blance Rosento, 4. bekk)

__________________________________________________________________

Skírnar- og afmælisveisla
Ég var að eignast lítinn frænda. Við fórum í skírnarveislu. Hann var skírður Júlíus. Í veislunni var smá afmælisveisla Guðrúnar Lilju. Það voru fjórar kökur. Þær voru góðar.
(Unnur Egla Schram, 4. bekk)

 

EFTIRFARANDI SÖGUR OG LJÓÐ ERU FRÁ VETRINUM 2008 - 2009:

 

Mjúklegt..
Mjúklegt andsvar stöðvar bræði

En meiðandi orð vekur reiði
(Drífa Atladóttir, 6. bekk)
__________________________________________________________________

Víkingaskip
Einu sinni var víkingaskip úti á sjó. Það var frá Íslandi á leið til Kanada.

(Logi Garpur Másson, 1. bekk)
__________________________________________________________________

Svali og kassabílakeppnin
Allt var kyrrt í Sjólasveitinni. En allt í einu eins og vanalega: „Aaaaaaa“, gaulaði Svali. „En svona á þetta að vera“, öskraði Lalli. Þeir bjuggu til kassabíl, því að það var keppni á fimmudaginn um kassabíla og það fer í blaðið. Þeir myndu vinna ef Lári ríki myndi ekki vera með eða með lélegan bíl. Já, hann Lári er ríkur því að pabbi hans vinnur alltaf pening. Strákarnir Lalli, Svalur og Garður eru bestu vinir. Garður er þarna á kaðlinum aftan á bílnum. Svalur er með fluggleraugun og að öskra og hann Lalli er mjög skrýtinn af því að hann gerir allt skrýtið. Eftir keppnina unnu þeir og fóru í Moggann.     

(Erling Róbert Eydal, 5. bekk)
_________________________________________________________________________

Gaman
Sigga stuð

finnst algjört puð
að nota ekki snuð
og nennir ekki að hlusta á tuð.
(Selma, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Sumar
Hún Fjóla

á marga kjóla.
Hún kann að hjóla
og borða njóla.
(Selma Dögg Björgvinsdóttir, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

New York ferðin
Í ágúst 2008 fór ég til New York og New Jersey. Þegar við lentum fórum við á hótelið okkar og biðum í einn klukkutíma eftir herbergi. Svo fórum við upp á Empire State – upp á 86. hæð og svo upp á hótel að sofa. Daginn eftir vöknuðum við og fórum svo í strætó í 5 tíma. Síðan fórum við til Crisso og fengum MacDonalds og nammi og fórum svo á hótelið að sofa.    

(Darri Már Grímsson, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Afmælisdagur pabba
Ég vaknaði og söng afmælissönginn fyrir hann pabba. Svo fór ég að borða. Og eftir það keyrðum við niður á Mývatn. Á leiðinni fórum við á Goðafoss og líka í Námaskarð. Þegar við komum til Mývatns fórum við í jarðböðin. Svo fórum við að finna stað til að borða og við fundum hann og fengum okkur að borða í skíta-kulda. Svo fórum við til Akureyrar aftur og hitta Magnþór í Nausti 2. Við fórum upp í fjárhúsin og ég fékk að halda á tveimur lömbum og svo fórum við til Frímanns frænda. Eftir það fórum við heim að taka okkur til vegna þess að pabbi á afmæli og við ætluðum út að borða með honum. Og þetta var góður staður. Hann heitir Halastjarna. Eftir það fórum við heim að sofa. Þetta var rosalega góður dagur fyrir mig og pabba!  

(Þórdís Helgadóttir, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Réttirnar
Ég fékk far með frænku minni til Akureyrar og hún skutlaði mér þar til pabba og næsta dag fórum ég og systir mín með annarri frænku okkar til Grenivíkur. Þar beið ég og beið þangað til að ég sá pabba koma niður af fjallinu með kindurnar og þá vissi ég að réttirnar væru að fara að byrja. Ég fór að hjálpa til svo að kindurnar færu ekki bara eitthvert og þá rákum við þær í réttina og fórum að draga þær. Það var mjög gaman. Svo komu Gabríel og Hulda. Gabríel var svo spenntur að hann var ekkert hræddur við kindurnar. Hann langaði mest að fara og leika við þær. Svo þurftum við að reka þær heim að Hóli. Ég, afi, frændi minn og Sveinn frændi minn fórum á hestbaki að Hóli og þegar við komum á Hól, fengum við okkur hangikjöt og sósu. Það var mjög gott. Eftir það fórum við aftur ríðandi til Grenivíkur og skildum hestana eftir og fórum svo til Akureyrar. Þegar þangað var komið voru allir mjög þreyttir og Hulda neitaði að leyfa pabba að sofa í rúminu fyrr en hann var búinn að fara í sturtu. Þessi dagur var mjög skemmtilegur.

(Kamilla Rós Guðnadóttir, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Hugsun ein
Þetta byrjaði allt þennan kalda og blauta haust-morgun. Það hafði rignt eins og hellt hefði verið úr fötu um nóttina og hafði regnið haldið fyrir mér vöku.

Allt virtist stefna að því að þetta yrði annar letidagur. Mjög líklega myndi ég reyna að ná einhverjum svefni sem ég hefði misst í nótt. En þegar ég lagði af stað út í göngu til að hressa mig við fann ég að það var eitthvað öðruvísi við þennan morgun, hvernig golan lék um andlit mitt var einhvern veginn ekki rétt. Engin hljóð voru í umhverfinu. Engir hundar að gelta. Það voru engir bílar á hreyfingu eða nágrannar að rífast. Allt var einhvern veginn svo hljóðlátt, of hljóðlátt. Ég fór að líta í kringum mig djúpt sokkin í hugsanir mínar um horfnu hljóðin. Það var þá sem ég sá einhverja hreyfingu koma frá nýja húsinu við enda götunnar. Það var eins og einhver stæði í glugganum og starði á mig, eða allavega niður götuna í átt til mín. Hugsi gekk ég í átt að húsinu til að fá útskýringu. Til að athuga hvort að þessi manneskja vissi eitthvað af hverju allir voru horfnir og hvert þeir hefðu farið. Þegar ég byrjaði að færa mig nær húsinu byrjaði þetta lága suð í eyrunum á mér. En allt var enn hljótt fyrir utan goluna sem feykti laufinu til á götunni. Allt í einu virtist skrjáfið í þeim óvenju hátt. Það skar í eyrun þannig að ég fann til. Samt hélt ég áfram þrátt fyrir þetta. Var ég komin nógu nálægt til að geta séð manneskjuna í glugganum almennilega. Þetta var karlmaður í löngum hrafntinnusvörtum kufli. Hann glotti stóru, hæðnislegu glotti að mér. Ég fraus föst í sporunum. Það var eitthvað kunnuglegt við þetta bros, ef bros var hægt að kalla. Það var eitthvað við það sem hræddi mig. Golan hætti meira að segja og allt féll í dúnalogn. Ég stóð þarna og bara starði, það var það eina sem ég virtist geta. Hann hreyfði sig og hvarf úr augsýn. Ég gat hreyft mig aftur en nú hafði hræðslan náð heljartökum á mér. Allt í einu tók ég á sprett upp götuna af hræðslu, það eina sem ég gat var að hlaupa. Að komast burt frá þessum manni virtist vera það eins sem komst að í huga mínum. Ég hafði ekki hugmynd um af hverju maður með þetta glott hafði hrætt mig svona. Allt í einu djúpt í huga mínum heyrðist djúp rödd, „það þýðir ekkert að hlaupa“. Mér brá svo að ég hrasaði og féll beint til jarðar. Ég leit aftur fyrir mig í flýti og þarna stóð hann. Á miðri götunni stóð hann graf kyrr og glotti breiðar en áður. „Það virðist vera sem að þú munir ekki eftir mér,“ hljómaði þessa djúpa rödd í huga mér aftur. Maðurinn á götunni hreyfði sig ekki en ég vissi að hann væri að tala, þó það ætti ekki að vera mögulegt að vera svona langt í burtu en samt heyra svona skýrt í honum. „Þú ert með nokkrar áhugaverðar minningar hér í höfðinu,“ ég var farin að anda hraðar og svitinn var byrjaður að perla á enni mér, „kannski þetta muni hjálpa þér að muna eftir mér“. Myndir flugu fyrir augum mér meðan ég lá þarna á götunni. Ég þegar ég var lítil að leika mér í bakgarðinum hjá gamla húsinu þar sem ég bjó. Garðurinn sneri út í risastóran skóg þar sem ég mátti aldrei fara. Önnur minning kom, ég sat í rólunni í garðinum mínum með litla bróður mínum og þarna stóð hann, maðurinn. Í skugga trjánna en samt í nógu mikilli birtu til að við sæjum hann. Með handbendingu bað hann okkur um að koma. Litli bróðir minn hljóp til mannsins og ég á eftir honum; ég treysti ekki manninum. Þessi minning hvarf og önnur kom. Allt var grænt, ég var í miðjum skóginum. Ég var útötuð í blóði og svita. Ég hafði hlaupið lengi og var að niðurlotum kominn. Ég féll um trjádrumb sem var á vegi mínum og það heyrðist lágt brothljóð þegar ökklinn minn brotnaði. Ég öskraði af öllum þeim mætti sem ég átti eftir og leit ofsafengið fyrir aftan mig. Þarna stóð hann, hálffalinn bak við tréð, glottandi. Hnífurinn var enn í hendi hans og blóð lak enn af honum. Minningin hvarf og ég lá aftur á götunni og tárin láku í stríðum straumum niður kinnarnar á mér. „Manstu núna eftir mér?“ Röddin heyrðist aftur í höfði mér ég opnaði augun og leit fram. Maðurinn var horfinn. „Þú horfðir aftur í ranga átt,“ ég leit til hliðar og þarna sat hann, með alblóðugan hnífinn á hnjánum og glotti í átt til mín. Ég öskraði af öllum þeim mætti sem ég gat, en svo varð allt svart.
Og svo þegar ég vaknaði var ég hér, í þessu hvíta, bólstraða herbergi. Enginn nema maðurinn í hvítu fötunum með spjaldið og töflurnar má koma inn til mín og hann segir að þetta sé allt ímyndun í mér að maðurinn sé farinn, en ég veit betur. Hann er enn þá þarna úti og hann drap bróður minn og núna er hann á eftir mér, ég veit það.    
(Lísa Margrét Jónsdóttir, 9. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Sveitarferð
Einu sinni fór ég, litla systir mín, pabbi, Elsa og Óskar upp í sveit. Við vorum lengi á leiðinni. Þegar við vorum næstum komin þá varð jeppinn olíulaus og pabbi hringdi í afa. Afi og litli bróðir minn komu þegar það voru liðnar 10 mínútur og afi gaf okkur olíu. Svo fórum við bara upp í sveit og þá fór allt vel.

(Anton Breki Snæþórsson, 3. bekk)
_________________________________________________________________________ 

Í sirkus
Ég fór í sirkus með ömmu, afa og Aldísi, frænku minni. Þar var trúður og fjölskylda sem var bæði sterk og liðug og góð í að halda jafnvægi. Þar voru karl og kona sem köstuðu fullt af höttum og bjuggu til turn úr stólum og stóðu uppi á turninum Þar var líka 16 ára strákur sem var með bolta sem lýstu og hann kastaði þeim upp í loftið og greip svo. Svo var maður á trampólíni og þóttist vera fullur og var að klæða sig úr fötunum þar til að hann var kominn að nærbuxunum. Þetta var bleikur íþróttagalli með hvítum blúndum og hann var með hvítar doppur á íþróttagallanum. Hann var líka með hvítan broskall á rassinum.

(Iðunn Gígja Kristjánsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

Bekkjarandinn
Ég er í 6. EVÓ sem er fínt. Kennarinn minn heitir Elín Vigdís; hún er mjög skemmtileg. Í bekknum mínum eru 11 stelpur og 11 strákar. Stundum stríða krakkarnir eða rífast og mér finnst það ekki gott, það er mjög vont. Mér finnst gaman að læra íslensku og lesa. Kennarinn sem kennir mér íslensku heitir Ragnheiður sem er skemmtileg. Þar sem ég læri íslensku heitir Móttökudeild

sem er fín.   
(Camila Ramos Ramos, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Saga frá reikistjörnunum
Einu sinni var lítil apastelpa. Hún bjó á Mars. Hún tók aldrei til eftir sig. Marsbúarnir urðu reiðir og hótuðu að ryksuga hana upp. Apastelpan varð hrædd. Hún hætti að drasla til á Mars og ákvað að flytja til Venusar. Þar var alveg rosalega heitt. Henni líkaði það illa og ákvað að flytja til Júpíters. Þar kynntist hún apastrák sem líkaði vel að hún skyldi finna hann á Júpíter. Hún vildi giftast honum og hann vildi giftast henni. Þau giftust og lifðu hamingjusöm það sem eftir var af lífinu. Þau eignuðust börn.

(Haraldur Daði Þorvaldsson, 3. bekk)
_________________________________________________________________________ 

Sveitaferð
Einu sinni fórum ég og Margrét vinkona mín upp í sveit. En fyrir framan mig sá ég bóndabæ og við hliðina á sá ég foss og hann er kallaður Foss á Síðu. En það voru fjórir hundar á bóndabænum. Það var rosalega gaman og við fórum og keyrðum til vinkonu minnar.

(Guðný Kristín Erlingsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________ 

Jeppaferð
Ég fór í jeppaferð með ömmu minni og afa. Þau eru nefnilega í ferðahóp sem fer á hverju hlaupári í jeppa-tjaldferð. Ég fékk að koma með. Fyrst fórum við í Þakgil, síðan Höfn í Hornafirði og þá Atlavík á Hallormsstað. Það var ótrúlega skemmtilegt í Atlavík. Það var svona fjall og gönguleið hálfa leið og við vorum nokkrir krakkar og þrír hundar, annars voru bara fullorðnir. Allir krakkarnir voru annað hvort 11 að verða 12 eða 12 ára nema ég. Skemmtilegust fannst mér Erlín. Hún var eina sem var ekki alveg ógurlega óþekk; allir hinir voru óþekkir og leiðinlegir. Einu sinni fórum við stelpurnar upp á fjallið því við vorum að flýja frá strákunum því þeir voru að kasta einhverju í okkur. Síðan fórum við bara eitthvert og allt í einu vorum við komin á aðra eyju. Þá fórum við bar eitthvert upp í runna og þá í stóran hálfhring og... Ahhh! Við runnum niður. En... bíddu, ég kannast við mig hér. Jeij! Við erum komin til baka, vúhú! Við vorum í sirka 2 vikur svo ég var mjög glöð að koma heim. Það var gaman í jeppaferðinni.

(Ásta Indía Valdimarsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Bílasaga
Einu sinni var bíll sem hét Gulur og hann átti vinkonu sem hét Lilja. Hann var að fara í ferðalag og þá heyrðu þau einhvern grát. Þá sáu þau lítið barn að gráta. Þau spurðu barnið hvað væri að. Þá sagði barnið, „ég er búin að týna mömmu minni“. Þá sagði Gulur, „komdu bara með okkur, við skulum finna mömmu þína“. Þau leituðu og leituðu. Allt í einu heyrðu þau eitthvað í trjánum og þá sáu þau mömmuna og þá voru allir glaðir.

(Daría Lind Einarsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

Í sjúkrabíl
Þegar ég fór í skólann datt lítil stelpa. Ég veit ekki hvað hún heitir en hún meiddi sig mikið. Kennari hringdi þá í sjúkrabílinn og hann kom. Það var kona sem keyrði sjúkrabílinn.

(Anh Phuong Thi Vu, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

Geim
Ef ég væri geimfari þá myndi ég leita að geimverum. Þegar ég mundi finna þær er ég viss um að þær líta út eins og sætir hundar og tala kínversku. Ég held að ég og geimverurnar verðum bestu vinur og leikum okkur saman um allan geim. Við förum í eltingaleik á geim-skipunum okkar. Það verður stuð!

(Vala Magnúsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

Í Þórsmörk
Við fórum í Þórsmörk með afa og ömmu á stóra jeppanum. Þegar við fórum yfir Krossá þá keyrði afi ofan í holu og festi bílinn.

(Hrafnhildur Sunna Eyþórsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

Bensínlaust!
Einu sinni var fjölskylda sem ætlaði að fara í ferðalag. Þau voru komin hálfa leið. Allt í einu var bensínið búið. Þá þurftu þau að ýta alla leið þangað til að þau sáu bensínstöð.

(Viktor Andri Jónsson, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

Á Mars
Ef ég væri geimfari myndi ég fara til Mars og dansa cha-cha-cha með Marsbúum. Þau myndu verða glöð. Og við syngjum saman Marsbúa cha-cha-cha!

(Ragnheiður Íris Ólafsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________

 Galdramaður
Einu sinni var galdramaður sem var góður. Einn góðan veðurdag kom eldur í eitt húsið. Þá kom galdramaðurinn og sagði, „vindhviða“. Þá fór eldurinn og þá kom fólkið og sagði, „takk, góði galdramaður“. Og upp frá þessu var þessi bær góður. 

(Ragnar Númi Gunnarsson, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Gaukur kisi
Á sunnudaginn fórum við í hesthúsin og þá tókum við Gauk með okkur. Hann var hræddur í bílnum. Hann mjálmaði og mjálmaði. Svo tók mamma hann og mamma var öll út í kattarhárum – ég líka. Svo komum við í hesthúsin og mamma hélt á gauki inn. Við slepptum honum inni. Hann fór fyrst í stíu. Ég tók hann og fór með hann fram á gang. Hann fór í hlöðuna og lék sér í heyinu. Við skildum hann eftir í hesthúsinu því hann fór í ævintýraferð að veiða mýs. Svo keyrði Hörður okkur heim.

(Unnur Egla Schram, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Ef
Ef ég væri geimfari gæti ég farið til tunglsins og tekið sýni úr því, ef farið hvorki springur, brennur upp til agna né verður eldsneytislaust. Þá gæti ég orðið frægur alveg eins og fyrsti maðurinn sem steig á tunglið Neil Armstrong.

(Þorgrímur Erik Rodriguez, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Upp á fjöll
Einu sinni fór ég með pabba og mömmu upp á fjöll og við vorum á Toyotunni. Bíllinn var næst-um fokinn, en allt fór vel. Við sáum sólsetrið.

(Þór Einarsson, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Bílasaga
Einu sinni fórum við Sara á skíði og það var rosalega mikil hálka. Við byrjuðum á því að keyra á bensínstöð að kaupa mjólk og laugardagsnammi út af því að það var laugardagur. Síðan keyrðum við upp í Bláfjöll og þegar við vorum næstum því komin keyrði pabbi út af og það munaði litlu að við færum á hvolf. Ég og Sara fórum að gráta. Síðan kom maður á risa-, risastórum jeppa og dró okkur upp. Við Sara vorum mjög fegnar. Síðan brunuðum við á bílastæðið og fórum á síði. Síðan á leiðinni til baka keyrði annar bíll út af og við reyndum að draga hann, en það tókst ekki svo að við gáfumst upp. Við kvöddum og brunuðum í bæinn.

(Embla Dröfn Óðinsdóttir, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Úti í geimnum
Úti í geimnum eru margar plánetur. Ein heitir Mars og ein heitir jörðin og ein heitir Úranus og svo heitir ein Júpíter. Ein heitir Plútó og líka Neptúnus, Venus, líka Merkúríus og tungl. Ég fór í geimflaug. Það var skemmti-legt. Við lentum á tunglinu. Þar voru margar holur. Ég klæddi mig í geimbúning. Það var kalt úti í geimnum. Ég sá allar stjörnu-þokurnar. Það var gaman. Svo fórum við aftur heim og fengum okkur kakó.

(Samúel Björn Gunnarsson, 3. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Úr loftinu
Einu sinni var örn. Svo kom annar örn og ætlaði að stela fiskunum sem mamman hafði veitt. Þetta heyrði maður og hann kom út og sá allt nema byrjunina. Svo kom alelda flug-vél sem hrapaði.

(Ingvar Snær Jennason, 2. bekk)
_________________________________________________________________________
 
Sumarið
Um sumarið fór ég til Litháen. Þar hitti ég frændfólkið mitt og ömmu og afa. Í Litháen fór ég í vatnagarð og það var rosalega gaman. En við vorum oftast á flakki því að við eigum ekkert hús þar. Já, í Litháen var 38 stiga hiti! Við fórum líka rosalega mikið á ströndina, enda var það heitt. Einn dag var grenjandi rigning! Skórnir mínir blotnuðu og það var eins og maður væri að koma úr sturtu! Ég á líka hund í Litháen. Hann fór allt sem við fórum. Auðvitað hitti ég vini mína líka. Ég var mjög mikið í sveitinni og hjálpaði ömmu rosalega mikið. Frænka mín og ég vorum nær alltaf saman. Og svo fórum við til Íslands. Svona var sumarfríið mitt.

(Martyna Úbaité, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Skóli skólanna
Skóli skólanna stendur hér

á Háteigsveginum,
stór eins og her.
Góðum krökkum fullur af,
alltaf eru þau þæg og góð
og ekkert kemur í veg fyrir það.
(Andrea Eir Guðmundsdóttir, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Sumar
Í sumar fór ég í sveitina í tvær vikur. Hún heitir Breiðabóls¬staður. Það var gaman. Ég fór að ná í allt hestastóðið sem var uppi í fjalli og síðan var ég að búa til kofa úr trjám í sveitinni. Síðan fór ég ríðandi til Þingeyrar sem tók 10 klukkutíma að fara fram og til baka. Ég fór tvisvar til Þingeyrar.    
(Guðmundur Þórir Sigurðsson, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Hvalaskoðun á Húsavík
Við fórum í hvalaskoðun á Húsavík í sumar og við sáum steypireyði. Við gistum hjá Anítu, vinkonu mömmu minnar.
(Róbert Daði Sigurþórsson, 2. bekk)
_________________________________________________________________________

Saga af Loga
Einu sinni var strákur sem hét Logi. Hann vaknaði kátur og hress og borðaði hollan morgunmat með mömmu og pabba. En hann verður að borða vel, því hann er að fara að keppa. Logi vann. Hann fékk bikar, medalíu og blóm.
(Haki Darrason Lorenzen, 2. bekk)
_________________________________________________________________________

Hættið að rífast!
Sólin og skýin voru að rífast en krumminn kom og leysti málið.
(Embla Margret Særósardóttir, 2. bekk)
_________________________________________________________________________

Æfingabúðir
Ég fór til Danmerkur í sumar í æfingabúðir. Við lentum í Billund og keyrðum svo til Århus. Þegar við sáum íþróttasalinn fannst okkur hann ekkert sérstakur. Síðan þegar við komum inn var hann bara fínn. Við byrjuðum að koma okkur fyrir. Eftir það fórum við á æfingu. Næsta dag vöknuðum við og fórum út að hlaupa. Síðan var æfing, svo morgunmatur, svo aftur æfing, þá hádegismatur og aftur æfing, svo að borða og sofa. Svona var þetta alla æfingadagana. Við fórum víða aðra daga. Við fórum á ströndina, í Lególand, í Sommerland og í bæinn. Einn daginn ætlaði ein stelpan á klósettið. Síðan öskraði hún „könguló“!!  Okkur fannst dálítið asnalegt af hverju hún þyrfti að öskra svona hátt. Hún hljóp út og sagði að þetta væri ógeðsleg könguló. Við trúðum henni ekki og kíktum inn og þá var þetta „Svarta ekkjan“! Við vorum skíthræddar þegar við fórum að sofa, en þetta var ekki fyrsta köngulóin sem við sáum. Eina nóttina vaknaði ég með könguló beint fyrir framan nefið á mér og ég var andvaka alla nóttina nema síðasta klukkutímann. Þegar ég vaknaði var ég komin með flensu og 39 stiga hita og þá langaði mig virkilega í mömmu! Síðan var ég búin að smita alla.
(Selma Dögg Björgvinsdóttir, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Bekkjarandinn
Krakkarnir í mínum bekk eru mjög skemmtileg, en stundum koma upp vandamál hér í bekknum. Stundum er erfitt að leysa þau og stundum ekki. Auðvitað á maður bara að fyrirgefa viðkomandi og segja að þetta muni ekki koma fyrir aftur. Mér finnst umgengnin ekki alveg nógu góð. Stundum er plastpoki eða pappírsleifar á gólfinu. Annars er ég mjög sátt við bekkjarfélaga mína.
(Kamilla Rós Guðnadóttir, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Bókaormurinn
Bókaormur étur bækur

þó hann fái engar bætur.
Hann hefur enga fætur
og súper dúper sætur.
Hann er grænn
og alltaf sæll.
Gefur öllum frið,
vörður segir uss, uss, uss,
gefið honum frið.
(Eglé Sipaviciute, 6. bekk)
_________________________________________________________________________

Sumarið 2008
17. júlí fór ég í flug til Egilsstaða kl. 8 um morgun með Júlíu frænku minni. Jóhann frændi minn kom að sækja mig og við keyrðum við Neskaupstaðar og hann bauð mér pulsu og kók. Þegar ég kom svo til Neskaupstaðar fór ég til Siggu Möggu, Stebba, Guðjóns Bergs og Hlyns Fannars. Ég fór að leika við Guðjón og Hlyn og svo kom Jóhanna Lind í fótbolta með mér og Guðjóni. Svo átti Hlynur afmæli og ég gaf honum mynda af hesti og 1000 kr. Þetta var bara fín ferð.
(Emma Jóhanna Vaz da Silva, 6. bekk)
________________________________________________________________________

Draugasagan
Trimm,tramm,heyrðistístiganumþegarMartaogEvaLenahlupuniðuríkjallara í hrollvekjandi húsinu á Austur­velli5.„Flýttu þér, Eva, Áður en þeir finna okkur," öskraði Marta skjálfandi af hræðslu. „Já, ég geri það," sagði Eva Lena, jafnhrædd á móti. En þegar Eva Lena hafði lokið málisínu hrasaði hún niður tröppurnar. Marta brast í grát þegar hún sá vinkonu sína liggjandi hreyfingarlausa á blautu og köldu gólfinu. „Þau fóru hingað," heyrðist uppi á lofti. „Þeir hafa elt okkur," hvíslaði Eva Lena. „Eva, er allt í lagi með þig?" hvíslaði Marta. „Jú, en komdu, við verð­um að komast út." Þær hlupu niður að aðal­dyrun­um. „Æ, nei, þær eru læstar. Við komumst aldrei út," sagði Marta. „Slakaðu nú á, við finnum leið. Þarna er reipi. Manstu eftir svölunum sem við hlupum framhjá áður en þú dast?" „Já, en hvernig?" sagði Marta. „Við getum notað reipið til að komast niður." „Jæja, við gerum það þá." Þær gerðu það og komust niður. Þær hlupu samt eins og fætur toguðu heim til Evu. „Úff, þetta gerum við aldrei aftur," sagði Marta. „Alveg sammála", sagði Eva Lena.                    
(Thea, Kristjana og Hildur í 5. bekk)

________________________________________________________________

Í sumar
Í sumar fer ég til frænku minnar. Ég fer líka í sund með Söru frænku minni og leik við hana. Það er mjög skemmtilegt að leika við hana. Ég hlakka til í sumar. Ég ætla að vera úti með Karenu litlu systur minni og dansa með henni.                    
(Anh Phuong thi Vu, 3. bekk)

 ________________________________________________________________

 

 

 

Ævintýrið um James Bond
Með blýant í hausnum fór hann á stjá.

Hann hitti Jónu og var hana feginn að sjá.
Þau fóru saman í ævintýraleit
en þar eru margar verur á beit.
Til dæmis er nornin hún Grótta
en undan henni þau lögðu á flótta.
Síðan er það hún Stína
með sína óteljandi gargandi síma.
Síðastur er úlfurinn Jói
með honum er íkorninn mjói.
Allar þessar verur sigraði hann
af því að margt er það sem maðurinn kann.
Hans nafn er nefnilega... James Bond!
(Steinunn og Þórdís í 5. bekk)
Regnbogi birtist
Ég var úti að labba. Ég fór út á róló.

Allt í einu kom þrumuveður.
Og rigningin féll. Ég reyndi að komast heim
en var lengi á leiðinni. Loks komst ég.
Þegar ég lokaði dyrunum kom sól.
Ég fór út aftur og sá stóran og fallegan regnboga.
(Yrsa Ásgeirdóttir, 4. bekk)

 

 

 

 

________________________________________________________________

Helgin mín
Ég kom fyrr heim úr skólanum og ég fór strax heim til þess að kíkja á lilla bró. Þar sagði mamma mér að hún og Guðmar væru búin að panta prest. Við erum sko búin að velja nafn, það er mjög sérstakt og enginn annar heitir þessu nafni. Næsta dag komu systkin hans Guðmars í heimsókn. Hann á tvö systkini og bæði hann og systir hans eignuðust börn á þessu ári. Svo komu rosa fréttir: Bróðir hans og kærasta hans eru líka að fara að eignast barn! Svo fóru þau heim og mamma sagði mér að þegar bróðir minn verður skírður á ég að halda á honum og segja nafnið... Barri.    
(Birta Birgisdóttir, 6. bekk)

________________________________________________________________

Barn
Fyrri hluti       Þú elsku litla telpan mín

                    sem spriklar þarna niðri.
                    Svo sem besta lín og sæta þín
                    elsku stelpan mín.
Seinni hluti     Eftir góð tvö ár, lítil tár,

                    þú loks ert orðin stór,
                    elsku litla dóttir mín,
                    sofðu vel, sofðu vel.
(Þórhildur Bryndís Guðmundsdóttir, 4. bekk)


________________________________________________________________


tomas

 

 


Víkingaskipið
Þetta er víkingaskip og það villtist í kaldasta helli í heimi.

(Tómas Vilhelm Hafliðason, 1. bekk)

_______________________________________________________________

Andvaka kóngsdóttir
Við í 6. EVÓ erum að æfa leikrit sem heitir Andvaka kóngsdóttir og verður það sýnt 26. maí. Leikritið er um prinsessu sem getur ekki sofið. Kóngur (pabbi prinsessu) og drottning (mamma prinsessu) kalla á alla lækna í heiminum svo prinsessan sofni.
Ásgeir Huy Vinh Yu, 6. bekk

________________________________________________________________  

 

 

 

 

Stjörnur
Í gær fór ég á stjörnuskoðunarnámskeið með pabba mínum og við fórum í risastórt tjald og við sáum stærri stjörnu en sólin. Hún hét Betelgeuse. Hún er stærst allra stjarna.

(Tristan Karel Helgason, 3. bekk)
________________________________________________________________

Ferðasaga

Einu sinni voru stelpa og strákur sem voru að fara í ferðalag í bílnum sínum með mömmu sinni og pabba. Þau ætluðu upp í sveit til ömmu sinnar og afa. Þau pökkuðu inn dóti og lögðu af stað. Þegar þau voru búin að keyra smástund sagði Karítas við mömmu sína, „ég er svöng". Þá sagði mamma þeirra við þau að þau gæti stoppað á næstu bensínstöð. Þar keyptu þau pulsur og eitthvað að drekka. Svo fóru þau upp í bíl og héldu áfram ferðinni. Karítas og Óli voru mjög spennt að hitta ömmu sína og afa. Þau voru alltaf að spyrja, „hvenær komum við"? Þá sagði mamma þeirra, „rétt bráðum". Þegar þau voru loksins komin fengu þau súkkulaði, smákökur og kakó. Svo fengu þau að leika smá við Sám og Nóru. Þeim finnst gaman í ferðalögum.
(Júlía Kristín Ólafsdóttir, 3. bekk)________________________________________________________________________________ 

Karate
Ég var í karate í fyrsta tímanum með Mateusz í 2. bekk. Við vorum að læra að kýla og sparka og það var gaman en erfitt. Við höfum aldrei farið í karate í Póllandi. Maðurinn sem kenndi var að skamma krakkana en ekki mig og Mateusz því við vorum stilltir. Fyrst vorum við í fótbolta og það var gaman að vera með litla bróður Mateuszar en hann er of lítill til að vera með í karate. Ekki eiga allir krakkarnir hvít æfingaföt, en kannski kaupum við hvít föt til að vera í. Það má ekki vera í sokkum. Allir fá fyrst hvít belti, en ef maður er ótrúlega góður í þessu fær maður svart belti. Við ætlum að fara aftur og kannski getum við lært og unnið. Ef maður vill geta eitthvað þá verður maður bara að trúa á þetta. Ekki segja, „ég veit ekki hvort ég get þetta". Þá getur maður.
(Jakub í 3. JOS í karate)________________________________________________________________________________

Framtíðarbíllinn
Árið 2050 verður kannski bensínið búið. Þá munu bílar ganga fyrir rafmagni og fljúga. Slysum á gangandi fólki mun þá fækka og mengun minnka. Bílarnir verða sjálfstýrðir.

(Sigurður Steinar Gunnarsson, 3. bekk)
________________________________________________________________________________

Sagan um Kalla á leið í skólann
Dag einn var Kalli á leið í skólann. Hann labbaði ákkúrat 500 skref (hálfan kílómetra). Skólinn hét Háteigsskóli (alveg eins og minn). Þegar Kalli kom var skólinn með helling af skreytingum. Svo mundi hann að skólinn átti afmæli (minn líka, 15. nóvember). Hann fór inn og spurði klukkan hvað hátíðin yrði (hann var húsvörður). „Klukkan sjö", sagði skólastjórinn. Klukkan sjö komu krakkarnir í sparifötum og kennararnir líka. Kalli mætti seint. Skólastjórinn sagði við hann, „hefur þú afsökun fyrir því að hafa komið of seint?" Kalli sagði, „skiptir það máli?" „Já, við biðum eftir þér. Afsökun, takk!" „Ég týndi bíllyklunum og bíllinn fór ekki í gang í tíu mínútur. Svo lenti ég í árekstri og veskinu mínu var stolið og það var mikil umferð og má ég bæta við að ég var eltur af bófum og krimmum og bílum um tvo kílómetra."

(Hugi Garðarsson, 6. bekk)
________________________________________________________________________________

Bananinn
Einu sinni var banani og bananinn vildi fara yfir götu. Svo dó hann. Bróðir hans kom og hann náði að fara yfir götuna. Svo kom allt í einu einn fugl og hann borðaði dauða bananann.

(Smári Níelsson, 5. bekk)
________________________________________________________________________________

 

 

 

 

 

Veturinn
Nú fellur snjór og í götur glittir.

Litlu börnin kát og hress
út í snjóinn fara.
Og sums staðar glittir í jólaljós        
því jólin nálgast í Reykjavík.
(María Ása Auðunsdóttir, 4. bekk)
                                                            

Jólasveinninn
Jólasveinninn er klár. Hann er bestur því hann gefur börnunum í skóinn.

(Gunnhildur Brynja Bergsdóttir, 2. bekk)

 ________________________________________________________________________________

Ótrúleg jól
Einu sinni í nútímanum voru systkini sem hétu Jóna og Helgi. Þau voru oft í miklum vandræðum og gátu ekki alltaf bjargað sér út úr þeim. Þremur dögum fyrir jól var pabbi þeirra að sækja jólamatinn í frystikistuna. Þetta var eitthvert útlenskt kjöt frá Ameríku sem átti að endast í heilt ár en greinilega ekki, aldeilis fýlan! Upp úr frystikistunni kom eitthvað ægilegt sem var sko alls ekki eins og kjötið sem við höfðum keypt. Mamma hljóp niður til að gá hvaðan skrýtna lykt þetta var. Hún fór niður og sá pabba. „Hvað gerðist?" „Ég held að það sé myglað." „Hentu því þá í ruslið." „Ókey." „Ég ætla niður í geymslu til að ná í ameríska jólaskrautið." Þetta var stór kassi, það stór að mamma sá ekki þrepin. Allt í einu missteig hún sig og allt ameríska handmálaða jólaskrautið brotnaði í milljón þúsund mola. Hún öskraði eins og hún væri fræg óperusöngkona á pabba. „Já, elskan mín," sagði pabbi, „er allt í lagi?" „Nei!!" Pabbi hljóp til hennar. Hann sá mölbrotna jólaskrautið og mömmu með tárin í augunum. „Hvað gerðist," spurði pabbi. Mamma sagði ekki orð. Hún starði á rándýra handmálaða jólaskrautið. „Viltu ekki bara fara að hvíla þig?" Mamma sagði ekkert en labbaði inn í svefnherbergi. Hún lagðist í rúmið og sofnaði um leið. Á meðan fór pabbi að sækja jólatré sem hafði verið flutt með skipi frá Ameríku. Þegar hann var kominn þangað hitti hann mann sem sagði honum

hvar jólatréð væri. Þegar hann kíkti á það var það ekki eins og jólatréð sem hann og mamma höfðu keypt. Það var ekki ein barrnál á því! Pabbi fór heim með ekkert tré. Við vorum svolítið sár að fá ekkert jólatré. Þegar pabbi kom heim var ilmandi lykt í eldhúsinu. Mamma var byrjuð að elda yndislega kjötsúpu, reyndar með engu kjöti. Þannig bjargaðist matarvandamálið. Við systkinin ákváðum að segja pabba og mömmu að jólatréð væri ekkert vandamál. Við sáum hvernig væri hægt að bjarga því. Við tókum stól og settum tvo pappakassa ofan á. Svo settum við blómapott á toppinn og grænt teppi yfir allt saman. Síðan settum við engil á toppinn. Jólaskrautsmálið var bara létt, við settum jólaskrautslengju utan um jólatréð. Þannig var jólunum bjargað!
(Auður Helgadóttir og Halldóra Líney Finnsdóttir, 4. bekk)
________________________________________________________________________________

Fuglinn tístir
Einu sinni var lítill ungi. Hann var skógarþröstur. Hann kunni ekki að fljúga, hann var svo lítill. Hann var týndur. Allt í einu heyrði hann tíst í öðrum skógarþresti. Hann var líka lítill nema ekki týndur. Það var besti vinur hans og þannig bjargaðist þetta.

(Hulda Kristín Hauksdóttir, 2. bekk)
________________________________________________________________________________

Snjókarlinn og ofninn
Einu sinni var snjókarl. Hann var úti í garði, en inni í húsinu var ofn sem snjókarlinn var ósköp skotinn í. En snjókarlinn vissi að ef ofninn kæmi til hans myndi hann bráðna. Ofninn var líka skotinn í snjókarlinum og hann vissi líka að ef snjókarlinn kæmi til hans myndi hann bráðna.

(Ninja Björt Ólafsdóttir, 2. bekk)
________________________________________________________________________________

Sagan af lundunum
Einu sinni bjó lundi í holu sinni ásamt 7 pysjum sínum. Þær hétu Kanni, Davíð, Ylfa, Lilja, Már, Nippi og Tía. Einn daginn fóru pysjurnar út úr holu sinni að leika en þá kom krummi og náði Má litla. Pysjurnar kölluðu á mömmu sína skelfingu lostnar: „Mamma, mamma! Krummi tók Má! Hvað eigum við að gera?" „Verið róleg, pysjurnar mínar, nú förum við og kíkjum í hreiðrið hans krumma." Þetar þau komu að hreiðrinu var krummi langt úti á sjó. Þegar þau kíktu í hreiðrið fundu þau hálsmen, eyrnalokka og úr... og loks Má litla heilan á húfi.

(Signý Ylfa Sigurðardóttir, 2. bekk)
________________________________________________________________________________

 

 

 

 

 

Hó hó
Ég var á jólaskemmtun og amma kom en við áttum að mæta í náttfötum. Ég kom í náttfötum. En núna fór ég að sofa en þá sá ég jólasvein og hann sagði hó, hó. En þetta var Stekkjastaur.

(Margrét Halldórsdóttir, 2. bekk)
Aðventa
Það er aðventa. Það eru tveir dagar þangað til að Stekkjastaur kemur.

(Ásrún Tryggvadóttir, 2. bekk)

 

 

 

 

________________________________________________________________________________ 

Skólinn
Mér finnst skólinn vera fínn og hann getur verið skemmtilegur, en ekki alltaf. En ég veit að ég þarfnast hans.
(Mímir Kjartan Ástvaldsson, 6. bekk)
________________________________________________________________________________

 

 

 

 

 

Jólaskórinn minn
Skórinn svo stór.

Skórinn svo mjór.
Skórinn svo fínn.
Skórinn frá ínn.
(Tryggvi Kolviður Sigtryggsson, 4. bekk)
Allt í plati!
Ég var að plata jólasveininn. Það var Hurðarskellir og hann var að gefa mér í skóinn.

(Magnús Ingi Kjartansson, 2. bekk)
Æ, æ
Maðurinn kíkti út um gluggann. Þá rak hann höfuðið í

skóinn sinn. Skórinn datt á tána á jólasveininum.
(Atli Snær Valgeirsson, 2. bekk)
Týndir sveinar
Einu sinni týndust nokkrir jólasveinar, frá Kertasníki niður í Skyrgám.

(Ragnar Helgi Halldórsson, 2. bekk)

 

 

 

 

________________________________________________________________________________ 

 

 

 

 

 

Háteigsskólaljóð
Háteigsskóli er bestur

og þar er mikill lestur.
Þar er lítill hestur
sem er þar sestur.
Nú er Háteigsskóli gamall
og alls ekki einsamall.
Hann var kennaraskóli
sem stóð á hóli.
Nú fer ég á hjóli.
(Eglé Sipaviciute, 6. bekk)
Háteigsskóli
Hann Háteigsskólinn minn

hann ég finn
sem góðan skóla
á jólum sé ég marga kjóla.
(Nína Kolbrún Gylfadóttir, 6. bekk)
Háteigsskóli
Háteigsskóla er ég í,

það er svo gaman að leika
við vini núna saman
og stundum heyrist æ og ó,
en nú er friður og ró.
(Gunnar Sigurðsson, 6. bekk)

 

 

 

 

_______________________________________________________________________________ 

Háteigsskóli 40 ára!
Hér ætla ég að skrifa nokkrar hugmyndir um hvernig við gætum haldið upp á afmælið í skólanum.
1. Við gætum skreytt skólann í anda hippatímabilsins því hann var byggður á hippatímabilinu. Fyrsta daginn myndum við læra um hippana og svo næstu daga myndum við fara í fjallgöngu og á skauta og svo framvegis. Seinasta daginn eftir 3 vikur myndi vera hippaball.
2. Við gætum farið í útilegu og gist í tjaldi um helgi og á kvöldin myndi vera varðeldur og þá væri sungið og svoleiðis.
3. Við gætum gist í skólanum um helgi og farið í leiki og svo horft á mynd og eitthvað.
4. Sameina skólann með því að gera leikrit. Þá myndu allir á yngsta stigi gera leikrit saman, miðstig saman og unglingastig saman.
5. Kennararnir myndu gera leikrit saman og krakkarnir myndu fara í sund, keilu, húsdýragarðinn með dagspassa og svo framvegis.
Þetta eru hugmyndir sem ég myndi vilja að væru notaðar.
(Eglé Sipaviciute, 6. bekk)
________________________________________________________________________________

 

Í Háteigsskóla
Í smíði Fríða kennir mér,

Guðný kennir textíl,
Sigga Jóna myndir ber
og Elín aldrei fer
úr skólanum hjá mér.
(Nína Kolbrún Gylfadóttir, 6. bekk)
Háteigsskóli
Í Háteigsskólanum líkar mér vel,

þar læri ég margt sem að gagnlegt ég tel.
Í morgunsöng tónarnir líða á loft,
í vinnusama skólanum við lærum þar oft.
(Martyna og Lísa, 6. bekk)
Afmæli í Háteigsskóla
Háteigsskóli er góður skóli,

skóli skólanna,
aldrei getur góður skóli
skemmt krakkana.
(Bjarki Ólafsson, 6. bekk)

________________________________________________________________________________ 

Frá 4. bekk
Við í 4. bekk bjuggum til líkan af skólanum eins og hann var fyrir 40 árum. Þá var enginn glerskáli og engin unglingadeild. Bókasafnið var á ganginum og kennarastofan í kjallaranum. Úti var bara möl og körfuboltavöllur og ekkert malbik. Krakkarnir þurftu alltaf að fara í röð úti þar til kennarinn kom að sækja þau, sama hvernig veðrið var.
Við fengum mikla fræðslu um það hvernig skólinn var í gamla daga. Hanna Mæja kom í heimsókn og sagði okkur hvernig var í skólanum þegar hann var nýr og Hildur fræddi okkur um skólann og hvernig hverfið var í gamla daga. Við skoðuðum líka bækur og myndir frá ýmsum tímum.
________________________________________________________________________________

Draugasaga
Einu sinni bjó maður í litlum bæ og þar var stór hellir. Maðurinn heyrði úr honum jafnt nóttu sem degi, „ég er draugur". Næstu fjóra daga heyrði hann alltaf sömu orðin. Næsta dag fór hann og kíkti í hellinn og sá þar dökkan skrímslaskugga á veggnum. Skugginn var ógurlegur og ógeðslegur með sex klær og stórt nef. Inni í hellinum heyrðist „ég er draugur" hátt og bergmálaði um allan hellinn. Maðurinn labbaði aðeins lengra og sá litla fætur, lítinn gogg og tvo litla vængi.
Þetta var þá páfagaukur eftir allt saman.
(Signý Ylfa Sigurðardóttir, 2. bekk)
________________________________________________________________________________

Dagur í Háteigsskóla
Ég vakna um morgun og kíki út um gluggann og sé ísinn við skólann og snjóinn og borða morgunmatinn. Síðan fer ég í skólann og að læra. Til Fríðu að smíða flugvél eða spýtur. Fer svo í frímínútur í fótbolta. Og síðan hringir bjallan og allir fara inn og að læra. Síðan fer ég heim.
(Guðmundur Þórir Sigurðsson, 6. bekk)
________________________________________________________________________________

 

Háteigsskóli

Ég fæ mér blund

það er morgunstund.

Er tilbúin í skólann
og stíg á skósólann.

 Loksins byrja að læra
um eitthvað sem hægt er að færa.

Fer út að leika mér
í skólanum hér.

 Svo er skólinn búinn
og ég er öfugsnúin.

Háteigsskóli er góður
og rosalega fróður.

(Birna María Másdóttir, 6. bekk)

________________________________________________________________________________ 

Fyrsti skóladagurinn í Háteigsskóla
Þegar ég kom í Háteigsskóla á skólasetninguna var ég svolítið feimin. En síðan á fyrsta skóladeginum var ég ekki feimin því að ég fann strax hvað það voru góðir krakkar í bekknum. Það komu auðvitað allir og heilsuðu og kynntu sig og ég eignaðist marga góða vini og vinkonur á þessum fyrstu dögum í skólanum. Og núna er ég eiginlega á hverjum degi að leika við vini mína fram á kvöld. Það eru líka mjög góðir kennarar í Háteigsskóla (t.d. Elín Vigdís Ólafsdóttir og Heiðveig Hanna Friðriksdóttir). Sem sagt, Háteigsskóli er gjörsamlega BESTI skólinn á allri jörðinni!!
(Ingibjörg Jóna Guðrúnardóttir, 6. bekk)
________________________________________________________________________________

 

Háteigsskóli

Skólinn minn er góður
og í íþróttum verður maður móður,
en kennarinn minn er sko fróður
og enginn í bekknum er óður.

Í myndmennt teiknar maður myndir
en í sundi maður syndir
og við alla kennara maður lyndir
og flestir eru frekar fyndnir.

Í Háteigsskóla er mikið að gera,
eldhúskonurnar skera mat
og bera fram á fat
og það er fyrirtak.

(Anna Snjólaug Valgeirsdóttir, 6. bekk)

Háteigsskóli
Ég vakna um morgun og bursta í mér tennur.

Og fæ mér eitthvað í magann og flýti mér í skólann.
Svo fer ég í bekkinn. Í skólanum mínum er friður og ró.
Allir kennarar eru mjög góðir, en stundum hlusta krakkar
ekki á kennara og hafa mikil læti. Það er ekki gott.
Eins og í matsalnum. En skólinn minn er frábær.
(Páll Minh Phuong Jakobsson, 6. bekk)

________________________________________________________________________________ 

Bekkjarandinn
Bekkjarandinn í bekknum getur verið góður ef við viljum hafa hann þannig. Við reynum oftast að gera okkar besta en það er erfitt stundum. En ef við hlustum á kennarann og förum eftir öllu sem þær segja, verður góður bekkjarandi í bekknum. En sem mestu máli skiptir er jákvæðni.
(Bjarki Ólafsson, 6. bekk)
________________________________________________________________________________

Saga úr 1. bekk
Á hverjum mánudegi fara 1. bekkingar með kennurum sínum í vettvangsferð. Áfangastaðirnir eru ýmsir og margvísleg verkefni eru lögð fyrir í þessum ferðum. Þegar í skóla er komið er búin til frásögn og unnið með hana. Þessi er nýleg:

Grasagarðurinn
Við fórum labbandi í strætóskýlið. Svo fórum við í strætó í Grasagarðinn. Við borðuðum nestið okkar í kaffihúsinu. Þegar því var lokið fengum við að skoða fiskana. Svo áttum við að tína laufblöð, gul, rauð, brún, appelsínugul, grá og svört. Svo týndust Erlingur og Njörður. Svo gáfum við öndunum og dúfunum brauð. Að lokum tókum við strætó heim.
________________________________________________________________________________

 

Purki
Purki minn er kanína,

hann er ekki óður.
Þótt hann nagi göt á föt,
þá er hann ofsa góður.
(Steinunn Ásta Ásgrímsdóttir, 5. bekk)
Munurinn á hausti og vetri
Laufin á grárri grein og snjórinn á brúnni grein,

hver er munurinn?
Nú, snjórinn er á veturna og þornar á milli laufanna.
Og á haustin detta laufin og hverfa í moldina og ormar éta moldina og fuglinn étur ormana og hverfa á milli sólanna.
Þannig er munurinn á hausti og vetri.
(Hekla Baldursdóttir, 4. bekk)
Fuglasaga
Einu sinni voru sex hugrakkir fuglar.

Einn morgun komu tveir veiðimenn
og reyndu að veiða þá.
En allt í einu kom góður maður og bjargaði þeim.
(Angelo Gabriel Pinto Barbosa, 2. bekk)

 

________________________________________________________________________________ 

Reykjaskóli 22. - 26. september
22.september sl. fór 7. bekkur á Reykjaskóla í Hrútafirði. Þegar þangað var komið var okkur sagt frá húsunum og hvert við áttum að fara. Flestir voru orðnir úrvinda og flykktust því að herbergjum sínum. Við stelpurnar vorum á Vesturvist en strákarnir voru á Sundlaugarvist. Þessir dagar gengu bara frekar venjulega fyrir sig. Okkur var skipt í 3 hópa með öðrum skólum. Skólarnir sem með okkur voru Snæfellsskóli og Sandgerðisskóli. Maturinn á Reykjum var einn sá besti sem við höfðum smakkað, kokkurinn hét Kristján Óli Ólafsson. Við fórum í tíma eins og ætlast var til, tímarnir voru íþróttir, undirheimur auranna, stöðvaleikur, náttúrufræði og ferð um Byggða-safnið. Allir hóparnir fóru í þessa tíma en aldrei á sama tíma. Svo var alltaf frítími á milli; þá gátum við farið í íþróttir eða í herbergin eða næstum hvað sem maður vildi. Eftir kvöldmatinn var alltaf frjáls tími og krakkarnir fengu að flakka á milli herbergja. Svo kl. 19:30 var kvöldvakan og svo eftir kvöldvökuna var kvöldhressing. Á einni kvöldvökunni var okkur kennt hvernig skólabúðasöngur Reykja er sunginn. Svo átti að vera komin ró kl. 23.00 Það var líka hárgreiðslukeppni og Háteigsskóli fékk þann heiður að vera með bestu hárgreiðsluna og það voru Alena, Birta og Emilía sem greiddu Mihael. Á Reykjum er svona leikjasalur þar sem m.a er hægt að spila borðtennis og íshokkí. Þar voru krakkarnir í flestöllum frítímum sínum. Síðasta daginn, þ.e.a.s 26.sept., fórum við í íþróttahúsið og með dagbækurnar og fengum MSN og símanúmer hjá öðrum krökkum í hinum skólunum, til að hittast eða eitthvað svoleiðis. Við lögðum af stað heim um hádegi. Allir voru hressir og kátir eftir þessa frábæru skólaferð á Reykjaskóla í Hrútafirði. Þetta var frábært ævintýri og upplifun fyrir krakkana.

(Arney Sigurgeirsdóttir, Steinunn Ólína Hafliðadóttir,
Margrét Ósk Einarsdóttir og Lilja María Pálmarsdóttir í 7. bekk.)
________________________________________________________________________________

 

Bláber
Bláber eru góð,

bláber eru sæt,
bláber eru blá og
bláber eru fín.
(Hulda Kristín Hauksdóttir, 2. bekk)
Sumarið 2008
Ég var í sumarbúðum. Sumarbúðirnar hétu Ölver

og þar var stærsta hengirúm á Íslandi. Í Ölveri fórum við í hárgreiðslukeppni og ég var í fyrsta sæti. Við höfðum líka náttfatapartí. Við fórum að sofa klukkan 12:00. Við áttum að vakna klukkan 8:30.
(Daría Lind Einarsdóttir, 3. bekk)
Sumarið 2008
Ég fór í sund og var að leika við litlu systur mína. Það var gaman að stinga sér í djúpu laugina og synda að bakkanum.

(Irena Elísabet Gísladóttir, 3. bekk)
Sumarið 2008
Ég fór í Vigur og það var gaman. Við fórum í kringum Vigur. Það voru kríur og lundar og við þurftum að hafa prik svo að kríurnar gogguðu ekki í okkur.

(Tinna Birna Björnsdóttir, 3. bekk)